ahsensen

Cenâb-ı Allah’ın küllî iradesinin tecellisi olarak insanoğluna cüz’î bir irade kabiliyeti verilmiştir. İnsanın dinî hayat adına canlı ve zinde kalması, şevk ve heyecanını yitirmemesi her şeyden önce iradesine bağlıdır. Yani onun, iradesini kullanarak, “Şu kadar Kur’an ve dua okumalıyım; benim canlılığım başkalarını hayata kavuşturmaya bağlı olduğuna göre, sürekli koşup dört bir tarafa hayat üflemeliyim.” demesi ve bu istikamette yaşaması gerekir.


İnsan kendi nefsiyle başbaşa kalır, iradesinin hakkını vermezse hiç olmayacak hobiler içine girer ve dini artık sadece bir “kültür” olarak yaşamaya başlar. Atalarından miras yoluyla aldığı bir kültür gibi “bizim namaz, bizim zekat” deyip onları hafife alma gibi bir lâubaliliğe düşer; ibadetleri vicdanında derinlemesine duyarak eda edemez.

Bunun için irademizi kontrol etmeyi öğrenmeli, Rabb-i Rahimimizi her hâl ü kârda zikretmeyi unutmamalı, ülfete kapılmamalı ve meşru daireden çıkmamaya gayret etmeliyiz.

__________________

alem-i ervah

Allah razı olsun....

vesselam

Fatihsultan

SaĞol

__________________
Mevlam neyler , neylerse güzel eyler...