Murat Yazıcı

HİCRİ 722 YILINDA DİMAŞK KALESİNDE TUTUKLANDIĞI

722 senesi Şaban ayının 16. günü Mısır’dan gelen bir postacı, İbni Teymiyye’nin tutuklanmasına dair sultanın yazılı emrini beraberinde getirdi. Dimaşk kalesinde yine hapsedildi. Tevkif sebebi: (Üç mescid [Mescid-i Aksa, Mescidü’l-haram ile Mescid-i Nebevi]’den başkasına yapılacak sefer için yükler bağlanmaz ve İbrahim Halil aleyhisselam ile Peygamberimizin sallallahü aleyhi ve sellem kabirlerinin de diğer peygamberlerin kabirleri gibi ziyaretleri caiz değildir) demesi idi.

Bu hadiseden sonra Şam uleması yine İbni Teymiyye hakkında bir fetva yazdılar. Çünkü insanların efendisine sallallahü aleyhi ve sellem karşı kalbinde kin olan kimseden başkasının ağzından çıkmayan bu meseleyi evvela kendisi ihdas etmiştir. Bu sebeple İmamü’l-Allame Burhanüddin el-Fizari, İbni Teymiyye’nin bu görüşüne dair kırk satıra yaklaşık bir hüküm yazdı ve neticede onun tekfirine fetva verdi. Şeyh Şihabuddin b. Cebhel eş-Şafii de Burhanüddin’e muvafakat etmiş, Maliki alimi de o yazının altına görüşünü ilave etmiş, başkaları da bu hususta yazılar yazmışlardır. Yazdıkları bu yazılarda İbni Teymiyye’nin doğru yoldan saptığında, bid’atçılık ve zındıklığında ittifak vaki olmuştur.

Daha sonra Dimaşk’taki sultan naibi, kadılar ve alimler ile bir toplantı daha yapmak istediyse de, bu meselenin münakaşasının uzun süre devam edebileceğini ve vaki olan bu olayın sultana haber verilmesi gerektiğini düşünerek İbni Teymiyye’nin fetvasını sultana sunulacak yazıların içine koydu ve ona gönderdi. Sultan, o fetva için kadıları topladı. Fetva kendilerine okundu, Kadıu’l-Kudat Bedrüddin b. Cemaa fetvayı eline aldı ve hakkında (Bu makaleyi yazan kimse dâldır (doğru yoldan sapıtmış), bid’atçının birisidir) diye üzerine yazdı. Hanefi ve Hanbeli kadıları da ona muvafakat edip, dolayısıyla İbni Teymiyye’nin küfründe ittifak vaki oldu.

ŞAM VE MISIR ULEMASININ İBN TEYMİYYE HAKKINDAKİ İTTİFAKINA İTİMAD EDİLMESİNE DAİR MISIR’DAN GELEN SULTAN EMRİ

Şaban ayının üçüncü Cuma günü sultanın yazılı emri Şam’daki naibe geldi. Sultan, yazının Cuma günü caminin büyük kapısı önünde okunmasını emretmişti. Sultanın emri üzerine yazı Cuma günü okundu. Yazıyı okuyan Muvakki (sultanın mührünü fermanına bastıran) Bedrüddin b. el-İzaz, tebliğ eden de müezzin İbn el-Necibi idi. Besmele’den sonra yazının muhtevası şöyle idi:

İbn Teymiyye hakkında gönderilen mektub geldi, okuduk. Kadıların ve en büyük âlimlerin hükümlerine binaen İbn Teymiyye’nin artık fetva vermekten men edildiğine dair sultan tarafından verilen emirlerden sonra, mezkur adamın yine fetva işine devam ettiğini anladık. Bu sebepten dolayı bir toplantı düzenledik. İbn Teymiyye’nin fetvasının kadılara, âlimlere okunmasını emrettik. Okunduktan sonra, İbn Teymiyye’nin Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem ile diğerlerinin kabirlerinin ziyaret edilmemelerine dair verdiği fetvasının yanlış ve merdud olduğunda hepsi ihtilafsız ittifak ettiler. Onun mutlak olarak fetva vermekten menedilmesine, uzun müddet hapsedilmesine hükmettiler ve bunu huzurumuzda, İbn Teymiyye’nin verdiği fetva nüshasının arkasına kendi el yazılarıyla yazdılar. Dürülmüş bu mektupları yüce sultanın tarafına yolladık. Ta ki, dört mezheb kadılarının onun hakkında verdikleri hükmü anlayıp, vermeye cesaret ettiği bu fetvasından dolayı, Dimaşk kalesinde tutuklanmasını emretsin, fetva vermesini ve halkın da yanına gidip gelmesini menetsin. Bu hususta bilgi edininiz ve kendisinin de dört mezheb imamlarının verdikleri hükümden haberi olsun.

Alimler, bu hükme binaen anılan adamın uzun zaman hapis edilmesine fetva vermişlerdir. Zira kendisi her zaman halk arasında münker şeyler ve zındıklık meydana çıkarıp onlarla zihinlerini meşgul ediyor, avam tabakasının zayıf akıllarını, düşüncelerini ve akaidini bozuyor. İşte, bunlardan menedilirse, kendisinden gelen zarar yolu kapanacaktır, diye fetva verdiler.

Sultanın işlemi buna göredir. Ve böylece ahaliye emredilsin.

İbn Teymiyye hakkındaki bu yazımız gereğince, onun yolundan gideni veya onun bu fetvasıyla fetva veren veya talak hususunda fetvasıyla amel edeni bunlardan menedersiniz. Bununla amel eden veya fetva veren bir kimseden haberiniz olunca halini araştırır, şayet hoca olan alimlerdense, İbn Teymiyye gibi onu azarlar, şayet gençlerden olup gösteriş için yaparsa, onları bu yoldan iyice menedersiniz. Halkın durumunu düzeltmek ve doğru yolda yürütmek; icmaa muhalif olan şeylerle fetva vermek, Allahü teâlânın dininde daha önce hiç kimsenin zikretmediği çeşitli bid’at yollarına sapmak hususunda onları engelleyiniz.

İBN TEYMİYYE’NİN 27 RECEP 726’DA YAZDIĞI FETVASININ ARKASINA MISIR’DAKİ DÖRT MEZHEB KADILARININ YAZDIKLARI FETVALARDAN NAKLEDİLEN FETVA SURETİ

Bütün hamdler Allah’a olsun. Nakledilen bu fetvanın münderacatı İbn Teymiyye’nin, (Enbiya ve salih zatların kabirlerini ziyaret etmek bid’atdır ve onların ziyaretlerine sefere çıkmak caiz değildir.) dediği kavli ve buna benzer sözleri üzerine sorulan suale cevaptır. Bu dediği şeyler bâtıl olup merdudtur. Bu müftünün, din imamları ve alimler katında bâtıl olan bu gibi fetvalardan vazgeçmesi, garip fetvalar vermekden men edilmesi, vazgeçmediği takdirde hapsedilmesi, halkın bu hususlarda kendisine uymaması için durumun teşhir edilmesi lazımdır. Bunu Muhammed b. İbrahim b. Sadullah b. Cemaa yazmış, Muhammed b. El-Hariri el-Hanefi de aynı görüşü paylaşmıştır. Lâkin, mehil verilmeden kat’i olarak hemen şimdi hapsedilmelidir, diye ilave etmiştir. Muhammed b. Ebubekir el-Maliki dahi onun bu fasid fetvası ve benzerleriyle daha başka bâtıl meselelerin ortadan izale edilmesi için İbn Teymiyye’nin men edilmesini te’kiden söylemiştir. Ahmed b. Ömer el-Makdisi el-Hanbeli keza...

Alimler İbn Teymiyye’nin diğer bir fetvasına daha rastladılar ki, onda, (icmaa göre Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem ile diğer peygamberlerin kabirlerinin ziyaret kat’i olarak mâsiyettir [günahtır]) demiştir. İşte hakimler bu fetvanın ona ait bir fetva olduğunu Kadı Celalüddin Muhammed b. Abdurrahmani’l Kazvini’nin şahidliğinden anladılar. Bu fetvanın üzerinde İbn Teymiyye’nin el yazısını görünce, kendisinin olduğunda hiç şüphe kalmadı. Bu sebeple, Resulullah ile onun ziyaretinde bulunan dünya Müslümanları için gayrete gelerek, İbn Teymiyye’yi bid’atçılıkla, sapıklıkla ve doğru yoldan ayrılmakla itham ettiler, onu tahkir edip hapsettiler.

Kaynak: Bera’atü’l-Eş’ariyyin min Akaidi’l-Muhâlifin, s.401-402.

elmnightmare

İslam davetçisi bak
Peygamberimizin kabrini ziyaret etmek masivadır demiş buyur senin ehl-i sünnet alimin

__________________

islam davetcisi

ÇARPITILMIŞ BİR YAZI
PEYGAMBERİMİZİN KABRİNİ ZİYARET ETMEK MASİYETTİR DEMEMİŞ......
DEMİŞ Kİ ÇOK UZAK YERLERDEN SADECE BU KABRİ ZİYARET İÇİN GELMEK CAİZ DEĞİLDİR...

ÇÜNKÜ RESULULLAH KABRİNİN TAPINILAN BİR PUT HALİNE GETİRİLMESİNDEN KORKMUŞ VE DAHA ÖNCE ÜMMETİ UYARMIŞTIR...
ÇOK UZAK YERLERDEN SADECE BU ZİYARET İÇİN GELMENİN BU TÜR BİR SAKINCAYA YOL AÇABİLECEĞİNİ SÖYLEYEN İBNİ TEYMİYE DE BU ŞEKİLDE BİR ZİYERETİ HOŞ GÖRMEMİŞTİR...AMA KATİYEN BİR GENELLEME YAPARAK PEYGAMBERİN KABRİ ZİYARET EDİLEMEZ DEMEMİŞTİR.....

BUNUDA KENDİ KİTABLARINDAN ALINTILARLA DELİLLENDİREBİLİRİM...İNŞAALLAH..
ŞİMDİ ÇIKIYORUM BURAYADA GEREKEN AÇIKLAMAYI HAZIRLAYIP ASACAĞIM İNŞAALLAH..

VELLHAMDÜLKİLLAHİRABBİLALEMİN..

Murat Yazıcı

Büyük alim Yusuf Nebhani, Şevahidü'l-Hakk'da diyor ki:

"Aliyy'ül-kaari Şifa şerhinde diyor ki: Hanbelilerden İbni Teymiyye, ifrata kaçmış bulunmaktadır. Zira Resulullah aleyhisselam efendimizi ziyaret için yolculuk yapmayı haram saymıştır. Halbuki ziyaretin yakınlık sebebi olduğu bilinmektedir. Onu inkara kalkan üzerine küfür ile hükmolunmuştur. Zira müstehab olduğunda ulemanın icmaı bulunan bir şeyi haram kılmak küfür olur. Bu, mübah olduğunda icma bulunan bir şeyi haram kılmanın da ötesinde bulunmaktadır." (s.188)

İmam-ı Kastalani Mevahib kitabında, "Rasulullahın Kabri Şerifini Ziyaret" kısmında diyor ki:

"Kainatın efendisi Muhammed aleyhisselamın mübarek mezarını ziyaret etmek en yüce taat ve en şerefli ibadetlerdendir. Bunun aksine inanan kimse, Hak teala hazretlerine ve Rasulune ve müslüman ümmetine aykırı davranmış ve bu yüzden İslamiyet bağından kopmuş olur. Allah'a sığınırız."

İmam-ı Sübki buyuruyor ki:

"Resûlullah ile tevessül etmek, yani istigase etmek, ondan şefaat istemekdir. Bu ise güzel bir şeydir. Önceki ve sonraki İslam alimlerinden hiçbiri buna karşı birşey dememişdir. Yalnız İbni Teymiyye bunu inkar etdi. Böylece doğru yoldan ayrıldı. Kendinden önce gelen alimlerden hiçbirinin söylemediği bir bid’at çıkardı. Bu bid’ati ile müslümanların diline düştü."

Büyük âlim İbni Hacer-i Mekkî (rahmetullahi teâlâ aleyh), Fetâvel-hadîsiyye kitâbında diyor ki:

"Allahü teâlâ, İbni Teymiyyeyi dalâlete, felakete düşürdü. Gözlerini kör, kulaklarını sağır etdi. Birçok alim, bunun işlerinin bozuk, sözlerinin yalan olduğunu bildirmişler ve vesikalarla ispat etmişlerdir. Büyük İslam alimi Ebül Hasen-il-Sübkinin ve oğlu Tacüddin-i Sübkinin ve İmam-ül’iz bin-cema’anın kitaplarını okuyanlar ve onun zamanında bulunan Şafi’î, Malikî ve Hanefî alimlerinin, kendisine karşı sözlerini ve yazılarını inceliyenler, sözümüzün doğruluğunu iyi anlar."

Dervisan_Esma

Efendimiz niye diyor ya : beni vefaatimdan sonra ziyarete gelen hayatda ziyaret etmis gibidir ?????

La Havle vela kuvvete...

RIBAT

beneft

__________________
Kim buRahman’a karşı size yardım edecek? Şu si-zin ordunuz mu? Başka değil kâfirler sadece bir aldanış içindedirler

islam davetcisi

islam davetcisi

birde aliyil karinin ibni teymiyeyi eleştirdiği yazıları buraya delil diye asıyorsunuzda...
ibni arabiyi tekfir ettiği yazıları niye görmezden geliyorsunuz...????

Murat Yazıcı

Recep Yıldız'ın şu değerlendirmesinin mühim olduğunu düşünüyorum:

Benimsediği usul ve hadiselere yaklaşım tarzı itibariyle bakıldığında İbn Teymiyye’nin seleficiliği ile ulemanın usul ve üslubu arasında tevhit kabul etmez farklar vardır. Bu durumda Onun için insanlara doğru bilgiyi aktaran bir bilgi kaynağı, sapmalarına mani olan bir yol gösterici gibi anlamlara gelen alim ünvanını kullanmak güç bir hal almaktadır. Zira O doğrudan ziyade yanlış bilgiye kaynaklık yapmaktadır. İbn Teymiyye ile başlayan anlayışın müntesipleri, geçtiğimiz yüzyılda “hareket” çapında temsil imkanına ulaşmış, günümüzde ise Sünnet ve Cemaat akidesine sahip alimleri şirk ve küfürle itham eder bir işleve kavuşmuşlardır. Yeni selefiler olarak adlandırılabilecek bu grup İbn Teymiyye gibi tahkik edilmeyen bilgilerle kendileri dışındaki her alimi bidat, şirk ve küfürle itham etmektedir. “Ehl-i Sünnet” akidesine sahip alimleri “ehl-i zeyğ” olarak tanıtan grup, insanların doğru bilginin kaynağına ulaşmalarına engel olmaktadır. Günümüz akademisyenlerinin zihinlerinde oluşan istifhamların önemli bir bölümü söz konusu grubun bilgi tahrifatı ile yakından ilişkilidir.

İnkişaf Dergisi, No:7

elmnightmare

“Selefin mezhebi “ta’til” ile “temsil” arasındadır.Selefiler Allah’ın zatını yaratıkların sıfatlarıyla temsil etmeye kalkışmadıkları gibi, O’nun sıfatlarını da yaratıkların sıfatlarıyla temsil etmeye kalkışmazlar.
Ayrıca Allah'ın veya O'nun elçisinin bize bildirdikleri sıfatlarını reddederek, O'nun güzel isimlerini ve yüce sıfatlarını ta'tile uğratma (işlevsiz bırakma) yoluna da gitmezler. Böyle yapanlar, sözü saptırıp, Allah'ın isimlerini ve ayetlerini inkar durumuna düşerler. Bu "temsil" ve "ta'til" mezheplerinin her biri, aslında hem "temsil", hem de "ta'til" hatasını bir arada işlemektedirler. (Sonra, bir önceki görüşü desteklemek için, tekrar:) Evet; Allah iner, üstte bulunur, altta bulunur. Ama bunlar için keyfiyet düşünülemez.
Allah'ın kitabında, Rasulullah'ın sünnetinde, ümmetin geçmişleri olan sahabe ve tabiinin sözlerinde, kargaşa ve ihtilaf döneminde yaşayan imamların sözlerinde, bunun aksini nass veya zahir itibarıyla ifade eden bir tek harf bulunmamaktadır. Bunların hiç biri; Allah gökte değildir, Arş'ın üzerinde değildir, O, her yerdedir, bütün mekanlar onun için ayındır, alemin içindedir, alemin dışındadır, biraradadır, birbirinden ayrıdır, O'na parmak ve benzeri şeylerle işaret etmek caiz değildir, gibi sözler söylememişlerdir."

İBN Teymiyye El Mecmuatul Kübra(fi mecmuatir resailil- Kübra)

İBn Teymiyyeyi çok öven Muhammed Ebuzzehra Yeni Şafak Gazetesinin verdiği Mezhepler Tarihi kitabının 206. sayfasında

207-208.sayfalarda ise Bu konuda İbn Teymiyye ye katılmadığını Bu konuda Gazali Maturidi ve İbnül Cevzi ye katıldığını söylemektedir.

__________________

islam davetcisi

zaten allahın haberi sıfatlarına haber verildiği şekilde iman edilir.ibni teymiyede keyfiyetsiz olarak iman edilmelidir demiş..bu ebu hanifeninde kabul ettiği..selefinde kabul ettiği görüştür..

ebu hanifeye allahın inişi hakkında sormuşlar..
---allah nasıl iner?
ebu hanife cevap vermiş..
---keyfiyetsiz olarak iner...

fıkhul ekber..şerhi..aliyul kari..

bu konuda ibni teymiye bir cilt kitap yazmıştır.(.külliyat 5.cild) ve ümmetin selefinin görüşlerini senedleriyle zikretmiştir...bu kitabı okuyan kişi ibni teymiyenin seleften ayrılmadığını aksine doğru olanı söylediğini görür.

velhamdülillahirabbilalemin..

Salah ad-Din

__________________
Particilik, Müslümanlari Parti Parti bölmekdedir!


Hepiniz birden Allah'ın ipine (İslâm'a) sarılın, asla ayrılmayın, (Âli İmrân, 3/103)

elmnightmare

Okumadan atlamayalım yoksa yazının tamamını değil de yeşil yeri okuyup zıplarsanız cehaletiniz ortaya çıkıverir.

Muhammed Ebuzzehra diyor ki:
ibn Teymiyye bu cümlelerle el kol yüz gibi ifadelerin tevilinin dahi yapılamayacağını olduğu gibi bırakmak lazım geldiğini ifade ediyor.bunu da selefin yolu diyor.

Ebuzzehra Maturidi İbnül Cevzi GAzali ise buna katılmadıklarını söylüyorlar.

Gazali diyor ki:
Bu sözlerin bir anlaşılan anlamı bir de müstear yani mecazi manaları vardır.

Mesela MEmleket Hükümdarın elindedir cümlesinden arabi lisanda bildiğimiz el anlaşılmaz. Bu cümleden memleketin hükümdarın kontrolu altında olduğu anlaşılır...
Soba yandı deyince herkes bilir ki yanan soba değildir sobanın içindeki odun kömür tipi şeylerdir....

Bak bunu Ebuzzehra da onaylıyor...
Oumadan zıplarsanız cehalet ortaya çıkar...

__________________

Murat Yazıcı

Ebubekir Sifil diyor ki:

Bu Ümmet'i bir arada tutan bu referans sistemini yok sayma anlamına gelecek herhangi bir girişimin, ne adına olursa olsun şiddetli tepki görmesi bundandır. İbn Teymiyye'nin bir "talak" meselesi sebebiyle hapis cezasına çarptırılmasını, onu kıskanan birtakım "haris kadılar" veya "iktidar yanlısı alimler"… gibi söylemlerle izaha çalışmak meseleyi çarpıtmak anlamına gelir. Zira biliyoruz ki bu ve benzeri meseleler sebebiyle İbn Teymiyye'nin şiddetli hasmı kesilen o alimler de en az İbn Teymiyye kadar "alim" ve "müttaki" insanlardı! [2]

[2] İbn Teymiyye, kendisine yazılan reddiyeleri takip ederdi. Takiyyüddîn es-Sübkî'nin "talak" konusundaki reddiyesini görünce, "Bu bir fakihin kaleminden çıkmış bir reddiyedir" demiş ve her fırsatta bu reddiyeyi tebcil etmiştir. Bkz. es-Safedî, el-Vâfî bi'l-Vefeyât, XXI, 255; a.mlf. A'yânu'l-Asr ve A'vânu'n-Nasr, III, 429.

http://www.ebubekirsifil.com/index.php?sayfa=detay&tur=gazete&no=605

Tebcil etmek: yüceltmek, saygı göstermek.