mine

µmmed

Aleykumselam mine Kardesim

Allah razi olsun bu hadislere bilhassa günümüzde cok ihtiyac vardir.
Allah C.C bunlari okuyup bizi bunlar ile amel edenlerden eylesin(Amin)

__________________
Yazacağın yazının efendisi, yazmış olduğun yazının kölesi ol
DF:BİR ÇOK CEVAP

derinsular

bismillehirrahmenirrahim


Halbuki Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyuruyor:
"Bir mümin bir müminle 3 günden fazla konuşmadığı zaman benim şefaatim onun üzerine vacip değildir,"
Ne kadar gariplikler içerisinde yaşıyoruz. İşte bunlar hakikaten cehalettir, cehaletin ötesindede hiç birşey değildir.

Maksat Allah (c.c.) olsun, nerde olursa olsun, hangi yerde olursa olsun. Önemlimidir! Yeterki Allah’a (c.c.) secde etsin, yeterki şehadet getirsin. Hepsi abilerimizdir, büyüklerimizdir, kucak açacağız.

Neden camiye gidiyoruz, neden cumaya gidiyoruz, neden bayram günleri olmuştur, neden düğün günleri olmuştur, neden sünnet günleri olmuştur? İşte müslümanların sosyal dialoğu içindir. Müminlerin bir birini tanıması içindir, bir birleriyle kaynaşması içindir, bir birleriyle bir araya gelmesi içindir, madden ve manen bir birlerine kaynaşması içindir. Rasulullah’ın (s.a.v.) sünnetleridir bunlar. Ama biz bu sünnetten nefretle kinle dolu olarak bir birimizden ayrılıyoruz. Bu müminin evsafı değildir, bu mümine yakışmaz, bu muslümanlara yakışmaz, bunu kaldırmamız lazım, ruhen, bedenen, fikren bunu kaldırmamız lazım. Bu kinlerin olmaması lazım. Bu böyle yakışmaz, hele Resullah’ın (s.a.v.) ümmetine hiç yakışmaz, hele hele tasavvufta olan insanlara hiç yakışmaz.



dua ile

derinsular

bismillehirrahmenirrahim.

tefrikat yapmamak lazım. insan bakıyorki bu münafıklar müslümanları bölmüşler, kimisini tarikatçı yapmışlar, kimisini nurcu yapmışlar, kimisini süleymancı yapmışlar, kimisini bilmem ne yapmışlar, kimisini A yapmışlar kimisini B yapmışlar. İnsanları birer gurup haline getirmişler, her bir gurubun arasına bir nifak sokmuşlar, yazık değilmi acaba? Neticede hepimiz Allah’a (c.c.) inanıyoruz, hepimizin kitabı Kur’ân-ı Kerîm’dir, hepimizin peygamberi hazreti Resulullah’tır (s.a.v). Elbette Allah’a (c.c.) giden yollar insanların enfası (nefesi) kadardır, herkes muhakkak bir hidayet yolu ile Allah’a (c.c.) kavuşacak, illaki herkes benim fikrim, benim tarikatım, benim yolum diye bir kaide yoktur. Onun için ortadan tefrikati kaldırmak lazım, birleşmek lazım, müslümanlar tek vücud halinde olması lazım.







Kim hangi yolda olursa olsun, yeterki Allah’a (c.c.) secde etsin, yeterki Allah’a (c.c.) ibadet etsin. "Bütün müminler kardeştir." Allah (c.c.) buyuruyor. bir tefrikat yoktur, ayrımcılık yoktur, neden mümin bu kadar ayrımcılık yapıyor acaba? İnsan niye düşünmüyor? Demek ki münafıklar bunları aramıza sokuyor müslümanlar bir araya gelmesin. Geldiği zaman çok güçlü olacak, madden, manen, bedenen ve kalben güçlenecek diye ellerinden gelen bütün gayreti sarf ediyorlar, yeterki müslümanlar param parça olsun guruplaşsın bölünsün.






Vatanımızın yüzde doksan dokuzu müslümandır, hepsiylede konuştuğun zaman ben kafirim demiyor. Herkesde diyor elhamdülillah ben müslümanım. Kelime-i şehadet getiriyor. Onun için neden biz bu kadar bölünmüşüz? Neden bu kadar ayrımcılık olmuş? Öyle bir hale gelmişki, bir mümin bir mümini gördüğü zaman bu benim yolumda olmadığı icin buna selam verilmez diyor. Ne kadar garip’tir. Ne kadar acı bir durum dur. Hakikaten insanın ağlayası geliyor. Hakikaten insan utancından başını Allah’ın (c.c.) huzurunda kaldıramıyor, Resulullah’ın (s.a.v.) utancından insan başını kaldıramıyor. Bu kadar mümine bu kadar Allah’ın (c.c.) kuluna insan zulüm yaparmı acaba? Kendi nefsimizede zulüm yapıyoruz, kardeşlerimizede zulüm yapıyoruz. Yakînen biliyorum ki insan aynı caminin cemaatidir, aynı safta namaz kılıyor onun tarikatı veya onun gurubu ayrıdır diye selam vermiyor. Ne kadar gariptir. Halbuki Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyuruyor:



"Bir mümin bir müminle 3 günden fazla konuşmadığı zaman benim şefaatim onun üzerine vacip değildir,"