Allah yardimciniz olsun...zor..hangi asidan bakarsan bak zor tabiiki fakat zor olmadan ferrahlik olmuyor iste...imtihan dünyasi diye bosa denmemis...fetva verecek bilgiye sahip degilim fakat bircok kez benzer konularda vicdanim ile günlerce gecelerce savasmisimdir...sirf onlar göc ettiklerinde vicdanim rahat olsun diye...fakat bazen ben onlardan önce göcecem bu yükün altinda gibime geliyor :) Allah-u alem...
ümidim Yaradana baglanmis...ellerim ona acilmis...dua dua dua..elbet bir cikar yol sunulacaktir biiznillah...aile ici karmasalar cok zor oluyor...ve gercekten bir anne bes evlada bakiyor fakat bes evlat bir anaya sahip cikamiyor...bu kolay demiyorum..yaslilar ile -hele olgun degillerse..- olmak cok zor olabiliyor...mükafatini
Allah(cc)' den bilerek sabir ...bazen asiri zorlansada bu sabir...ben bazen kendi anne babami aylardir görmedigim oluyor sirf göze görünmeyen vazifemi yerine getirebileyim diye..oysa ben bundan sorumlu degilim...biliyorum...ama iste..dedimya isin icinde vicdan diye birsey var..bas bas bagiriyor...susturabiliyorsan sustur...sonuc olarak parca parca bölüyorsun kendini...taa ki kendine bile yabanci kaldigin noktaya varana kadar...
birde büyükler ayrildiysa daha da zorlasiyor bu...annenin gönlünü yaparsin..baban beddua eder..babanin gönlünü yaparsin annen beddua eder :)
sen hic birine kulak asma (fetva degil nasihat) yoksa ezilirsin bu yük altinda...vicdaninin sesini dinle...biliyorum insan istiyor
Allah rizasi icin herkese O`nun razi olacagi sekil davranmak...fakat olmuyor...öyle yada böyle bi dengesizlik oluyor ...maalesef...dilerim ki mizan basinda olmasin bu dengesizlik...dedigim gibi ümitler Yaradana bagli...