Ali

Ilımlı mı radikal mi? Mahmut Toptaş
mtoptas@milligazete.com.tr02.10.2007

Bu günlerde Kur’an’ın bize öğrettiği bir duayı biraz daha fazla okuyalım. “Rabbimiz, bizi ve bizden önce imanla geçip giden kardeşlerimizi bağışla. İman edenlere karşı gönlümüzde hiçbir kin bırakma. Rabbimiz, şüphesiz Sen şefkatlisin, merhametlisin” (Haşr 59/10)


“Bal” demekle ağız tatlanmaz, “gül” demekle ciğerlerimiz gül bayramı yapmaz. Bal yenince, gül koklanınca fayda verir. Ama balı ve gülü bulmak için bu üç harfli kelimeye de ihtiyacımız var. Duanın yanında eylem de gerekir.

Müslüman insanlara karşı gönlümüzde kin bırakmayacağız. Bunun için o Müslüman kardeşimizin iyi huylarını gözümüzün önüne kadar getirip güzelliğini seyredeceğiz. Şeriatçı, tarikatçı, radikal, ılımlı, hoşgörücü, mutaassıp, barışçı, siyasal İslâmcı, aşırı dinci.....vs gibi isimler takılarak parçalanmak istenen insanımızı “Müslüman” adı altında toplayıp hatalarıyla beraber bağrımıza bastıktan sonra yanan bir yüreğin ateşiyle hataları yakıp sessizce yok edeceğiz.

Gülünü severken dikenlerine katlanacağız, “Dikensiz gül olmazmış” Hatasız insan olmaz.

Amerika, “Ilımlı İslâm’ı” destekleme kararı almış. Alsın. Ben bundan hiç rahatsızlık duymam. Çünkü böyle bir şey yok da ondan.

Yalnız Allah’ın indirdiği İslâm dini var. Ona inananlara Müslüman denir. Bu Müslümanların coğrafyasına, ırkına, diline ve bölgesel kültürüne göre algılama farkları vardır. Yoksa dünyadaki bütün Müslümanların elindeki kitap Kur’an’dır.
Radikal diye adlandırılanlar Kur’an’ı okur, talimatını ondan alır. Bu talimat alışında yanılmaları olabilir. Yanılma o şahsın kendi hayatıyla sınırlı kalırken Kur’an okuma ve okutma eğitimi İslâm dininin devamını sağlar.

Bir ara ılımlılara karşı Radikalleri desteklemişti de ne oldu. Hem ılımlılar hem radikaller Amerika’nın karşısına geçti.

Bu taktik Türkiye’de denendi.


Bir zamanlar devlet, İslâmi gruplardan birini destekledi. Onlardan mezun olanlarla Diyaneti doldurdu. Derken onların İslâm’a olan güzel hizmetlerini görünce hemen onları bir şekilde saf dışı bıraktı, onların karşısına çıkardığına destek verdi. Aradan yıllar geçince bunların daha güzel hizmet ettiğini görünce onları da tasfiye etti ve şimdilerde daha ılımlı bulduğuna destek veriyor ama bunlar yumuşak görüntüleri ile inşallah su gibi her tarafa nüfuz edip yeşertecekler.


Sakının, aman ha sakının. “Mürteci Müslüman, şeriatçı Müslüman, İslâmcı, tarikatçı Müslüman, fundamentalist Müslüman, radikal İslâmcı, ılımlı İslâmcı, hoşgörücü Müslüman, layt Müslüman, Vahhabi Müslüman, mutaassıp Müslüman, hizbullahi Müslüman, mücahid Müslüman, barışçı Müslüman, siyasal İslâmcı, aşırı dinci, selefi Müslüman, şii Müslüman, sufi Müslüman” diyerek damgalanan veya deli gömleği giydirir gibi bize, bizim istemediğimiz ismi verenlerin ve bizi karşı karşıya getirmeye çalışanların oyununa gelmeyelim.
Bu kelimeleri, kendileri benimsemiş olsalar bile madem ki, benimsediği adın bir bölümü İslâm’dır, Müslüman kelimesidir, işte o isim hatırına yine de o isim hatırına ona karşı kötü düşünceler beslemeyeceğiz.


Biz, kendimizi “Müslüman” kelimesinin dışında bir kelime ile veya “Müslüman” kelimesine takılan bir kelime ile tanıtmayacağız. Tanıtan kardeşlerimizi de uyaracağız ve şu ayeti kerimeyi hatırlatacağız:

“Allah’a da’vet eden, amel-i salih işleyen ve “Ben Müslümanlardanım” diyenden daha güzel sözlü kim vardır?” (Fussilet 33)

Kimse yoktur. Ve biz, bu güzel kardeşlerimizle tatlı dil, güler yüz ve bal gibi sözlerle konuşacağız. Şimdilik aramızda kırgınlık olsa bile ilerde sıcacık dost oluvereceğiz. Rabbimize kulak verelim:

“İyilikle kötülük denk değildir. Sen kötülüğü en güzel olanla defet. Bir de bakmışsın ki, seninle arasında düşmanlık olan kişi sanki sıcacık bir dost oluvermiş.” (Fussilet 34)

İlerde yüzüne bakacağımız, dost olacağımız insanlara el yarası veya dil yarası açmamaya dikkat edelim.


http://www.milligazete.com.tr/index....snews&id=14833