| Madâ Vaktunnevm Ya Hatice!.. "ilk vahiyden sonra yollarda kutlu Nebi.. O'nu anlatiyor hep.
Herkese..
En yakinindan baslayarak en uzaklara.. "Qûlû Lailahe illallah ve tuflihû" Laiheillallah deyin kurtulun!
Sokaklarda, panayirlarda, carsida-pazarda her mekan ve imkanda O'nu anlatiyor..
Ve arkasinda amcasi Ebu Leheb var hep; Hakikate kör Ebu Leheb!
Halbuki ne kadar da seviyordu Muhammed'i..Akikasini bile O yapmisti halbuki..
Hep arkasinda ve O, O'na cagirdikca, nura cagiridkca haykiriyor Ebu Leheb;
"inanmayin sakin O'na! O bir sihirbazdir! O bir mecnundur. Ben amcasiyim O'nu herkesden daha iyi bilirim!"
Ve siyerin kaydettigi bin türlü eziyet..Kainatin sebebine yaratildigi O en Sevgili'ye..
Ama hic aldirmiyor O! Davasina kilitlenmis..Akli yüregi hep O'nunla mesgul..
Ve hic uyumuyor..
Bir gün O'nu en en cok seveni Hadice yaklasiyor yanina sefkatle ve;
" Yavas.." diyor.." Yavas ol biraz ne olur..Sen hic uyumuyorsun"
Hüzünle bakiyor O, sevdiginin gözlerine..Yilginlik yok ama, umudla, istiyakla; "Madâ vaktunnevm Ya Hadice.." -Artik uyku vakti gecti ya Hatice!
Yankilaniyor tâ ötelerden simdiye..
su asrin karanliklarina; "Madâ vaktunnevm Ya Hadice.." "Madâ vaktunnevm.." "Madâ vaktunnevm.." "Madâ vaktunnevm.." "Madâ vaktunnevm.."
"Madâ vaktunnevm ya Nas!.."
__________________ .. Sayfalarinda Güller Kuruttugum O Kitap Hala Bitmedi... |