Hanefî mezhebinin en büyük imamı olan Ebu Hanife Hazretlerinin ismi Numan'dır. Lakabı imam-ı Azam, künyesi Ebu Hanifedir. Ehli Sünnetin dört büyük fıkıh imamından birincisi olan imam-ı Azam'ın ataları Horasan ilinden Kûfe'ye gelip yerleşmiştir. Emevilerden Abdülmelik bin Mervan devrinde, Kûfe'de doğan İmam-ı Azam, hayatı boyunca birçok olaylara şahid oldu. Haccac'ın İran halkını haraca bağladığı günleri yaşadı. Ömer bin Abdülaziz'in adalet dolu devrini gördü. Emevilerin çöküp Abbasiler'in kuruluşuna yetişti. Fakat kendini bu çalkantılara kaptırmadı. Hayatını ilme ve İslam'a hizmete verdi. Çağında okunan ilimlerin hepsini tahsil etti. Küçük yaşta Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Küfe ve Basra alimlerinden Hadis-i Şerif dersleri aldı. Babası Küfe, Basra ve Mekke arasında ticaretle meşgul olduğundan, O da onunla beraber buralara gidip geliyor, muhtelif yerlerdeki alimlerle görüşüyor, onların derslerini dinliyordu. Ashab-ı Kiramdan dört zatı gördüğü için Tabiinden sayılan İmam-ı Azam, hocasına çok sorular sorardı. Öğrenmenin anahtarı sormaktır, derdi. O, öğrenmek istediklerini daima sorardı. Bir defasında hocası ona: Beni kuruttun. Ne varsa benden hepsini aldın, demişti. Kırk yaşına kadar hep okuyan İmam-ı Azam, yetmiş yıllık ömrünün otuz yılını hocalığa ve fetva vermeğe hasretmiştir.
ALLAH c.c sefaatine nail eylesin. amin.!
menzil.net
06.05.2003, 13:30
Benzer Konular 
