muhammederen

<<Hüzünlü Gurbet Şairine>>

Sen gittiğinden beri,
Ardında bir damla yaş,
Akar; sessizce, yavaş...

Hüzün kaplar her yeri,
Sen gittiğinden beri.

Sen gittiğinden beri,
Alınlarda bir yazı,
Ta yüreklerde sızı.

Her yer baykuş sesleri,
Sen gittiğinden beri.

Sen gittiğinden beri,
Gülmüyor gülen gözler,
Beli bükülmüş sözler.

Dudaklarım kilitli,
Sen gittiğinden beri.

Sen gittiğinden beri,
Ufka yolculuk hayal,
Hayalin rengi melal.

Beyaz bulutlar gri,
Sen gittiğinden beri

Sen gittiğinden beri,
Duaya açılan eller,
Yaş olup geri döner.

Titrer semanın sesi,
Sen gittiğinden beri.

Sen gittiğinden beri,
Bu kaçıncı şiirim,
Son da değil eminim.

Yüreğim yangın yeri,
Sen gittiğinden beri.

<<Alıntı Sızıntıdan>>

__________________
gönül ne çay ister nede kahve
gönül muhabbet ister,kahve bahane...

msadi

yiğitler bakarken ardından
gitme kal diyemediler hocam
deselerdi bile bişey değişmezdi belki...
bozuk düzenin böyle dönerdi çarkı çünki.
işkence, zulüm,dışlama, iftira ve baskı...

bir acı hasretlik hediye ettiler hocam sana
yana yakıla özlem besledin gurbet elde sılaya
ama yalnız değildi yiğitler,şükürler olsun mevlaya
memleket kokan odanda ,sıladaki yiğitleri unutmadın duada...
eminim yiğitler de seni unutmadı asla
şimdi dönüşünü bekliyorlar hocam, tüm bakışlar ufukta...

muhammederen

__________________
gönül ne çay ister nede kahve
gönül muhabbet ister,kahve bahane...