dilek

Bu gün Vakit gazetesini okuyordum. Sür manşetten:
"İsrail'in Beli Kırıldı" denmiş.
Nasıl?!!!
Aklımda dört yaşındaki Hasan... Küçük bebeksi bedeni... Ve sarılmış başı. Yaralanmış bir gözü... Ve saldırıda kaybettiği ablası...
Yanan insanlar... Bir çocuğu kandırır gibi "Saldırmayacağıız" diyen canavarlar...
Yine saldırdılar. Filistin, Lübnan, Irak, Afganistan...
Bunlar hüzün değil... Sadece gözyaşı da değil...
Bu bir vahşet... Evet birde dehşet!..
Hüzün nedir? Ara sıra kapıldığımız bir evhamdır.
Bu yaşananları gözyaşı ifade edemez.
Konuşmak, söylemek, yazmak da ifade edemez.
Paylaşmak da ifade edemez.
Çünkü ben hiç bir anda yakınlarımı kaybetmedim.
Bütün birikimlerimi, eşyalarımı, evimi, ailemi, sevdiklerimi, vatanımı terk etmek zorunda kalmadım.
Yanına fazla valiz alamazsın. Çünkü sen artık mültecisin.
Acele etmelisin. En gerekli eşyalarını yanına almalısın.
Ama bütün eşyalarım gerekli..
Kitaplarımı, defterlerimi belki de bilgisayarı almaya çalışacağım.
Ama annem "onlar olmaz" diyebilir.
Biz artık mülteciyiz.
Evime son defa bakamayacağım belki de...
Yol İsrailliler tarafından füzelenmeden şehirden çıkmalıyız.
Yarım kaldım. Her şey yarım...
Aile bireylerinden bazıları kalmak istiyor.
Hayır diyemiyorsun.
Sanki canını geride bırakıyorsun.
Belki de bir daha onu hiç göremeyeceksin.
Ama acele etmelisin.
O tercihini yaptı.
Birazdan burası kan gölüne dönecek.
Ah birazdan...
Geçmiş kararıyor...
Gelecek ise çok puslu...
Yarın bizim için yarın olacak mı?
...
Lübnan'da değilim. Şu an DF'de edebiyat parçalıyorum.
Acılarını paylaşamıyorum.
İsrail yirmi günden beri Hizbullah'ı deviremedi.
"İsrail'in Beli Kırıldı" demiş Hizbullah liderlerinden biri.
Adamların beli kırılsa da elleri çok iş görüyor. Durmadan etrafa füze yağdırıyorlar.
Bi zahmet ellerine de birşey yapsalar da çok kan dökülmese...
Bu İsrail'e BM bile sesini çıkaramıyor.
Ne iştir bu?
Anlamadık...
Vesselam...
İsrailsiz günler diliyorum.

__________________
"Başarı bir varış yeri değildir, başarı bir yolculuktur, adım adım ilerlediğiniz bir yoldur." Zig Ziglar

dilek

Mülteci olmalıyız aslında birazda... Yerimize çok alışmamalıyız. Akan bir dere gibi sürekli bir yerlere akıp durmalıyız.
Evimize giden yolu da ara sıra değiştirmeliyiz. Eve giden farklı yollar denemeliyiz.
Mülteci olmalıyız dedik. Yeni yüzler tanımak için göçmeliyiz ordan oraya...
Seyehatler ne yorucu değil mi? Ama ne yüzler ve yeni sesler tanımak da çok sevindirici...
Yeni insanlar... yeni hayatlar
Tanımalıyız kendimizi ve tanımalıyız çevremizi...
Yeni ufuklar kazanmalıyız hayata dair...
Göç etmekten yüksünmemeliyiz.
Hep bir yerlere göçüyoruz aslında...
Yaşamın kendisi de göçüp duruyor.
Yaz artık sonbahara göçüyor...
Yaşam bile durmuyor.
Hep hazırlık içinde...
Ağaçlar, çiçekler, böcekler de göçüyor.
Göçelim bu diyarlardan...
İmkanlarımız dahilinde daha iyi bir kul olabilmek için alışkanlıklarımızı iyi yönde değiştirelim.

__________________
"Başarı bir varış yeri değildir, başarı bir yolculuktur, adım adım ilerlediğiniz bir yoldur." Zig Ziglar

Yasemen

bende diliyorum. o günleri bende istiyorum dilekcim!...

yüregine saglik!... kanayan kalplerimizi konusturur gibi oldun, sagol!


her seyi görüyorsun ALLAHIM!...
sen firsat verme onlara...
gül yüzlü cocuklari aglatma...
firsat verme onlara...

__________________
SeVDaSı BüYüK oLaNıN ÇeKeMeYeNi ÇoK oLuR !....

dilek

Bize fırsatlar ver Allah'ım!
Fırsatlar...
Senin yolunda emin ve güçlü adımlar için fırsatlar...
İmkanlarımızı Allah'ın yolunda ne kadar zorlayabildik?
Yarın yiyecek ekmeği yok olan bir fakirin ekmeğini bölüşmesi bize ne ifade ediyor? Saflık mı? Yoksa biraz düşüncesizlik mi?
Yoksa bunlar masallarda mı kaldı?
Fırsatlarımız, imkanlarımız nasıllar? İyiler mi?
Çok mu rahatlar?
Zaman varken, sağlık varken, para varken neden bekliyoruz?
Allah'ın bize verdiği imkanları neden faydasız şeylere harcıyoruz.
Allah'ın verdiği nefesi neden boş sözlere harcıyoruz?
Konuşacaksak hayır konuşalım.
Haha hihi demek mi hayat?
Yaşam sadece bizlerin ruhi bunalımlarından mı ibaret?
Ne kadar da zavallıyız....
Mecnun olmak için...
Leyla olmak için ne kadar da hevesliyiz...
Bir müslüman omuzları düşmüş, ayaklarında derman kalmamış, deli divane midir?
Soruyorum işte...
Kendime de öyle...
EY müslüman düştüğün yerden ayağa kalk!
"Ey örtünüp bürünen ayağa kalk ve uyar"

__________________
"Başarı bir varış yeri değildir, başarı bir yolculuktur, adım adım ilerlediğiniz bir yoldur." Zig Ziglar