msadi

O şehir…
Mavi soluklu, saklı şehir…
Hasret ruzgarlarıyla darmadağın olup
Özlem oduyla içinde eriyip yoğunlaştığım,
Hasreti nazlı Ankara!
Senin gözlerinden baktım sevdiğim gök kubbeye
Senin gözyaşlarında ıslandım yağmur yağmur,
Senin ruzgarında dağıldı saçlarım, serinliğinle ürperdi yüreğim…
Kendime yaslanıp yürürken sokaklarında, sana tutunurdum; ruhumu sıkıca kavrayan sesine…
İçime ılık bir ırmak gibi akan sana özgü, siyahın matemini dağıtan gülümsemene; çalıntı olmayan, herkesin yüzündeki sahte gülüşlere hiç benzemeyen…
Senin içindeki ben; benim içimdeki senin yüzölçümü, yeryüzünün kalpte kaçıdır. Sorma!
Sorma ki, sen bende, benden fazla ol her demde.
Ben sende, adım adının anlamında kaybolurdu.
Varlığım varlığında erisin diye bir an, nefes aldığım maviliklere karışsın diye soluğun; beklerdim odaların sana aralı kapılarında…
Sen geldiğinde ise varlığımda kaybolmak, tuzla buz olmak isterdim.
Anlamazdım, anlayamazdım insan onca beklediği bir yolcuyu neden karşılayamaz diye,
Tanımlayamadığım saklı, acı içimden kuşların kanatlandığı sevgiyi; keşfettim şimdi… Aşk dokununca kaybolur sevgili…
Mesafeler olmayan gönül bağlarını koparır mı?
Tanımadan sevebilir mi biri bu kadar, seni?
İnsan seveni tanıyamaz mı sevgili?
Sus sessizliklere… Cevap verme…
Cevaplar gönülden sual olmayan sevgilere verilir.
Beklenen, özlenen, fark eden fark ettiğini kendine itiraf etme cesaretini gösteren, cevapsız soruları barındırmazdı zihnimizde,
Soru sordurmazdı, sorular cevapsız kalmazdı…
Yine zihninde büyütmüşsün diyorlar.
Küçük dünyanın kocaman insanları var diyorlar
Yok ediyorsun kendini, o yükün altında eziliyorsun diyorlar,
İnanmak istemiyorum anlasana…
“Gülüşünü sevdiğin insan iyi insanmış”
Muzip bir çocuğun yaptığı hatayı affettirmek için, gözlerden kaçırdığı çocuk gözleriyle bakardın sen…
Siman aynada belirsin her sabah,
Gözlerime baktıkça, dursun, gözlerimin değdiği her yerde, belli belirsiz hayalin, ne olur!
Bunca keder içinde beni bir nebze mutlu eden o hisse, ancak böyle can verebilirim.
Duygularınla dertleş duygululara danış, sor
Onların anılarında unutulanlar yoktur, ölüler, kaybedilenler yoktur.
Aklımdan geçenleri söylemedim sana hiç,
Aşk kelimelerde yiter sevgili!
İnanmıyorlar; adını koyamadığın, birinin gözlerinde gördüğün, kararlı kararsız sesinin tınılarında işittiğin, dile getirilmemiş, ölesiye saklanmak için adanan sevgilere.
İki kişilik sessizliklere gömülen iki kalp, iki parça canda inanmaz aradaki adsız ve sahipsiz duyguya…
Bir an kavramı içinde; karmakarışık duyguları, günün üç vaktini, dört mevsimi yaşadım seninle; senden uzak, aynı yerde,
Önce çiçek çiçek kokan taze baharı, sonra düşlerde yarım kalmış yazı, sarının çaresizliğine mahkum solgun hüznüyle sonbaharı, parmaklarımın ucunun ve kalbimin donduğu; yaz ruyasında mevsimsiz karı, kederi ölümü, elini uzattıkça çoğalan erişilmez uzaklıkları biriktiren kışı…
Sen bilmezsin,
Bilinen zaaf, sendeki mesafelerle büyüyen, ulaşılmaz aşkı öldürür sevgili!
Denge…
Yaşamın anlamı.
Uzak noktaların buluşup birleştiği yegane sebep,
Sebebin yoktu senin.
Aşk “senin”, “ bende” kaybolmasıdır sevgili!
Sen, sende hüküm sür, öyle güzelsin olduğun gibi.
Bana senden daha fazla ver istemem ki…
Aşk gönüllü paylaşımdır sevgili!
Sever gibi geldim sana doğru; saklı şehrin sokaklarından.
Kızdım sana içimden, aslında istemeden, yüz çevirdim yüzünden, senin de canın yansın diye…
Anlamalısın!
Anladım, sevdim, yandım, kırıldım, ruzgar olup yanındaydım,
Ama yok saymadım.
Nefreti yaşamadım… Yaşatmadım…
Sen hep sevilen, beşinci mevsim, nefes alınan uzak şehir olmalıydın, sana yakışan buydu ancak, sen iyi insanımdın…
Güzel anmaya muhtacım; aklıma geldiğinde, yüreğimi, yüzümü gülümsetecek bir şeyi,
Anlasana!
İnsan hatırlayınca mutlu olacağı saf bir sevgi büyütmek istiyor içinde; valizine koyup gittiği şehre götüreceği, odasına serpiştireceği.
Hatırlarım…
Bir akşam -Ankara daha güzeldir-, aldığımız her nefes daha bir ferah, gözlerimden kaçırdığı gözleri daha bir sessiz, gözlerime bakan gözleri daha bir derin…
Kimi zaman muzip, mukallit bir çocuk; mesafeler uzadığında.
Kimi zaman şaşkın, korkak bir ağır ağabeyim; karşı karşıya kaldığımızda.
Sen! Bilir misin?
Anlatılan şey dile düşer,
Aşk kirletilir, eskitilir sevgili!
Bilir misin? Özlesen de, için titrese de, asla yaşamı paylaşamazsın,
Bildiğine her defasında yeniden kanarsın…
Dokunamazsın büyü bozulur…
Hiç bulamadığını kaybedemez insan
Varlığına tutunamadığını bırakamaz… Sevgili!
Avunur, yanı başındaki buzdan kalplere inat.
Devir vitrin aşkları devridir, ne yazık ki,
Sadece iki kişi arasında yaşanan şey yarı yarıya yalandır; gözler tanık olmamışsa…
İnatla, sevgiyle, kıskançlıklarla, tutkuyla da yaşansa…
Biri anlatsa diğeri yalanlar; yaşanan şeyin dört şahidi yoksa…
Anlatsan anlayan olmaz, hayal dünyanın dışa vurumudur sanılır; bu akıbet-i aşktır.
Aşkın kaderine bu yazılır.
Veda vakti…
O gece bütün yıldızlara yükledim seni,
Hangi şehre gidersem, başımı kaldırdığımda göklere, orada ol diye.
O gece bir şehri son kez, aynı gökkubbe altında yaşamanın içime dokunan, içime oturan yükünü taşıdım kalbimde.
Uzun uzun baktım Ankara semalarına onun gözleriyle…
Sevgilim Ankara!
Senden geçmek ne zor bir bilsen…
Sende yaşayana değil seni yaşayana sor.
Bilmem kaçıncı defa yıkıldı, gözümdeki o, her an gülen gözleri ve yüreğiyle,
Ay simasıyla, yüzümün çöl iklimine yağan ılık yağmuruyla, gülünce kasveti dağıtan insanım! Ve Hayali!
Aşk insanca bir eylemdir, aşk insan işidir sevgili!
Ay ışığı duru sevgilerin tek tanığıdır inanana,
Bu satırlar sana;
AY IŞIĞIYLA GELEN
Bir gece içinde sen!
Gözlerimi kapatıyorum,
Yüzüne en çok yakışan gülümsemenle
Gözlerimin değdiği her yerdesin.
Yüzünde solan gülüşünle,
Kirpiklerimin ucundasın,
Uyusam kaybolacaksın.
Göz kapaklarıma çöken ağırlığa inat direniyorum,
Sen kirpiklerimin ucunda, orada kal, düşme diye.
Penceremin perde aralığından odama sızmaya çalışan
ay ışığının, içimin karanlık odalarına düşürdüğü gölgelerle,
karanlıklarda gizli kalmış seni, o saatlerde dışarı çıkarıp
yaşatmaya, yaşamaya, büyütmeye çalışıyorum.
Kapısı yalnızca sana açılacak odaların duvarlarına
“seninle gelecek günlerin” resmini çiziyorum.
Maviye boyuyorum her yeri; “SENİN İÇİN”…
Bensiz de olsa sana huzurlu bir yaşam diliyorum…
Sevgilim ANKARA!
Her şeyden öteye sana geliyorum.
Veda vaktidir artık… Gidiyorum senden; seni de içimde taşıyorum giderken, senden geçmiyorum, son akşam yüzünü döksen de içime…

alıntı

gözyaşıgülüm

ankara için genele çok soğuk diyolar doğrumu alakasız oldu ama sai idare et:)

__________________
ey insanlar ölüm tutkunu olunuzki size hayat bağışlansın
şehid abdullah azzam

serra

ankara çok soğuk değil olması gerektiği kadar gözyaşı...ama güzeldir ankara,yaşadığım şehirdir...yürekler ısıtır,bu şehri,umutlar şehridir.taşı toprağı altın değil belki ama birbirini kucaklar insanlar,ana,baba,kardeşi oluverirler bir nevi.dertleri aynıdır insanların akşama eve ekmek götürme derdi,memur şehridir ankara...

ayrıca duygularında şehridir.saf ve samimi duyguların ilk ve tek aşkların GİTME diyen bakışların şehridir ankara...

msadi

soğuk olmaya soğuk bi şehir ankara...yaz sabahları bile insanı üşütecek derecede havası var...temmuz ortasında hemde...

ankaranın soğukluğu sadece havası ile değil...insanlar...monotonlaşmış hayatın kurbanı insanlar...öğrenci ve memur kenti...

veya şimdi olmasa da bir zamanlar kullandığım bir tabir... başkent değil ankara,taşkent...

herşeye rağmen gene de gidip kalmak istediğim şehir ankara...

serra

içini ısıtamayanlara tavsiye etmem...kimse üşümesin...

hafizenallah hasta olurlar sonra

msadi

benim açımdan ankara; 2003 te ilk stajıma geldiğimde otuz iş günü olan stajımı uzatabileceğim kadar uzatıp ailemin ısrarlarına rağmen kopamadığım ,kopmak istemediğim koşuşturmaca şehri...

2004 te ise ikinci stajım için bulunduğumda; bulunduğum ortam itibariyle olsa gerek ,daha üçüncü gününde geri
kaçmak için planlar yaptığım itici şehir... :=)

2005 te gitmek için planlar yaptığım umutlar şehri...

2006 da bir soluk almak için ancak uğrayabildiğim,tanıdık tatlı bir huzur aradığım,anılar şehri...
...

serra

üşümekten soluk alabildinizmi bari

msadi

ne demek ;) ...soluk almak ne demek...yeterince soluklandık o size malum havasından ankaranın...o değişken,bi açılıp bi kapanan son bahar havasını gördük...e görmüşken de biraz soluklanalım dedik elbette...

acar79

Cimri Ankara

Milleti açlığa mahkum edersin
Nerden alıyorsun emri Ankara
Saddam Hüseyin'den daha betersin
Doğru söylüyorum harbi Ankara

Bazen yollarına çıkasım gelir
Bazen ateşleyip yakasım gelir
Bazen de kurşunu sıkasım gelir
Beynine bir şarşör mermi Ankara

Haksızın haklıya gücü yeterse
Kendi kardeşine zulüm ederse
İşimiz çok kötü böyle giderse
Seninle maçımız derbi Ankara

Aslında suç sende değil Ankara
Seni alet eden Meclis Çankaya
Yeter düşürdüğün bizi tongaya
Çok fazla taşırdınn sabrı Ankara

ALİ der ki, tutulmuşuz yağmura
Sayenizde düştük biz bu çamura
Yüzde altı zam verirsin memura
Ne kadar pintisin cimri Ankara.

Ali Dilki

acaba Ankaranın soğukluğu meclisin orda olmasındanmı kaynaklanıyor.Ne dersiniz

__________________
---

msadi

abi elazığ desen gene neyse erzurumun nesi varmış yaw :=)

acar79

hepsi güzel ama bursa'ya hiç biri benzemez

__________________
---

serra

yaaaaaaa...ankarada güzel.ama bu cennet vatanın her yeri güzel...her karış toprağında şehit vermişiz her yeri kıymetli.

gözyaşıgülüm

ne ankaraymış ya bu yaz yaz daha uzar konu..neyi meşhür peki ankaranın

__________________
ey insanlar ölüm tutkunu olunuzki size hayat bağışlansın
şehid abdullah azzam

serra

hacıbayramı veli hz'leri var her köşesinde allah dostu var.türbelerle dolu.tabiki bir istanbul,bursa,erzurum,ELAZIĞgibi olamaz belki.ama yaşadığım yerdir o bakımdan seviyorum ankarayı ben.

üstad necip fazıl'a sormuşlar:
_üstadım ankara'nın neresini beğenirsiniz diye.cevap vermiş:
istanbula dönüşünü:)

şimdi bende nereye gitsem o yerin ankara'ya dönüşünü seviyorum galiba:)

alem-i ervah

Ankara !...
Doğdugum ve yalnızca 8 yıl kaldıgım şehir.....
Çocukluğumun en güzel zamanlarının geçtigi
ve hayalimde hep güzel kalan şehir Ankara...
3 sene önce tekrar gittik..O kadar degişmişti ki ..
Ne yenimmahalle eskisi gibiydi ne de Ankara...
Büyük bir hayal kırıklığı yaşadım doğrusu......

Nasip olursa eğer 25-30 gün sonra yine gidecegiz.....Belki biraz daha olsa ısınırım eskisi gibi...........

Ninja-Kedi

Bismillah...

Evliya Çelebi olmayı biz düşünüyoduk amma ve lakin siz daha hızlısınız:)

yenimahalle elbette eskisi gibi olmaz...adı üstünde yeni:)

bizim listede de kayseri var....birinci sınıftaki hafız bi arkadaş orda işe girmiş...aksarayda da diğer bi arkadaş...ikiside ev imamımdı:)ziyarete gidecez inşaallah....

Ankarayı sevmiyorum....dağlık bi yer:)

vesselam

alem-i ervah

inş.evliya çelebiliğe de devam edecegim.... :)

evet , yenimahalle gerçekten yenilenmiş :(

kayseriye ise buyur beklerim...3 hafta sonra ordayım....ve sonrasında inş. ankara ...

aksaray içn davet aldık..yaza inş. nasipse gidecegim....

ne tefavuk degil mi ? :))

Ninja-Kedi

Bismillah...

Kısmetse okul bitiyor..şubat mart gibi gidebiliriz Kayseriye...Aksaraya zannedersek geçmeyiz...O arkadaşı kayseriye çağıracaz:)
siz doğuyu fethedin...batıyı biz hallediriz:)sonra ortada bağlarız..mesela Ankara:)

vesselam

alem-i ervah

K.doğuda yalnızca trabzon ,rize ve artvini gördüm...
G.doğuda antep , maraş ve urfayı
daha doguya ise geçemedim....
nasip diyelim :)

Ninja-Kedi

Bismillah...

Sınırı geçemediniz demek:)

O.Doğuda:niğde,ankara,sivas
Güneyde:Antalya
Batıda:Bursa,sakarya,istanbul,çanakkale,edirne

daha batıya gitmedik..bizde sınırı geçemedik:)

vesselam

alem-i ervah

konu ankara idi ...
artık konuya geri dönelim , değil mi ?.. ;)

Ninja-Kedi

Bismillah...

Ankaraya dönmemiz mümkün değil..Nerden baksanız 4 saat sürer:)

vesselam

Ninja-Kedi

Bismillah...

Yeşillik olsun diyeceğiz ama Ankara yeşil bi yer değil:)

vesselam

alem-i ervah

msadi konuna sahip çık , yoksa burası gerçekten yeşerecek

acar79

yanılmıyorsam Ankara'nın keçisi meşhur

yanlış biliyorsam uyarın arkadaşlar

__________________
---

HASGIZ