Uykun varsa yol üstünde uyu!
Hak yolundan uzak
durma, orada yat.
Belki bir yolcu orada uyandırır,
uykunu giderir,
açılırsın!
Mevlana
Yollar, ana yoldan sağa sola saparken,
doğru yola her dem bir açık kapı
bulunuyor,
geri dönülmez değil hiçbir sapa yol..
Bizi bizden iyi bilen Rabbimiz, namazlarımızda, kırk
defa “Ya Rab, bizi doğru yola, sana varan doğru yola ilet !” diye niyazda
bulunmamızı istiyor, ve bizlere gitmemiz gereken istikameti
hatırlatıyor…
Rabbimiz, bizi bize hatırlatıyor…
Dosdoğru
yolun insanları olmak için, tüm iniş ve çıkışlara, vesvese ve fısıltılara
rağmen, ümitsizliğe kapılmadan ilerlemek gerek..
Düşe kalka olsa da..
Bazı
kapılar ve örtüler açık kalsa da..
Çünkü düştüğümüzde bizi “Kaldıran”
odur…
Çünkü burası ümitsizlik yolu değil, rahmetle donanmış bir
yol..
Günde kırk defa dilimizde olan duamızla yöneliyoruz
Rabbimize:
”Ya Rab, bizi doğru yola ilet !..
Ve cevabı
işitiyoruz Rabbimizin başka bir ayetinden..
“Bana kulluk edin, doğru
yol budur”…
Sen aramasını bil!
Bütün yollar Onda
birleşir..
Bütün yollar Ona çıkar..
Yollar kıvrım kıvrım uzanır sonsuzluğa kadar.
Ve
yolcular vardır bu yollarda, çağlayan sular, ağlayan bulutlar
gibi..
Mahlûkatın solukları sayısıncadır yollar.
Ve her varlık,
kendine has bir yolda koşar durur hedefinden yana...
Solucan sürüm sürüm
kateder yolunu.
Kaplumbağa adım adımdır kendi yolunda.
Atlar sekerek,
kuşlar kanat çırparak geçer giderler yollarından.
Yıldırımların bir ayrı
seyahati; güneşlerin bir ayrı akıp gidişi vardır bu yollarda...
Ne
gariptir ki; yolsuzluk da onunla doğmuş ve yolların rağmına; bir lahza olsun,
onun yakasını bırakmamıştır.
Evet, her devirde, yıldızlar arası seyahat
edenlere mukabil, bataklıkta yol arayanlar da eksik olmamıştır.
Yolda
yürüme, emniyetin ve hedefe varmanın ilk şartıdır.
Bu itibarla da, zevkli ve
ümit vericidir.
Ne var ki, aynı yolun, bir sürü de, inişi, çıkışı; deresi,
tepesi; sıkıntı ve ızdırabı vardır. Hele bizim yolumuz, hele bizim
yolumuz..!
“Bu yol uzaktır,
Menzili çoktur,
Geçidi yoktur,
Derin
sular var.”
(Yunus)
Yollar boşaldı artık yolcular buldu vaha..
Yolcular
gitmese de,yollar gider ALLAH (C.C.) (C.C.) a (cc)
Yolculuğumuz hayırla son bulsun
insaallah...
Yaşlandı artık dünya yorgunuz
Kirlendi artık ruhlar
solgunuz
Savrulduk artık tenha bir yoluz
Kaybolduk artık bir var bir
yokuz
Bu yüzden mahsunuz
Bu yüzden mağlubuz
Bu yüzle gelmeye
mahcubuz
Bastıgım yer toprak asvalt ne farkeder !!!
Menzilim
Sensin...
Bütün yollarım Sana döner ...
Yolun açık olsun.!
Fakr u zarûret ve dertlerin var
ki bir sürü, Ne gam, iyi bir yoldasın, hiç durmadan yürü; Yürü ki yollar ondan
başlayıp onda biter, Ulaşabilirsen ona, o sana yeter...
Hem gurbet hem yolculuktur insana bu ömür,
Koşar bir
mukadder yolda hep nefes nefese.
Yürünen yolda bir belirsiz telaş
köpürür;
Kulak verenler için öteden gelen sese,
Ne temaşa zevki sunar
yolculuk herkese.
YOL?
Yürümek insanla yolun ortak hareketiymiş
meğer...
İnsan yolda ,yol insan da yürürmüş...
Yollar aşk lara benziyor
bazen düz,bazen engebeli,bazen keskin virajlar vardır,bazen tepede yakıcı bir
güneş,bazen ten leri acıtan rüzgar...
İçin de ten leri olmayan aşk lar
arıyoruz...
Alnını sürdüğü toprağı göstermişler AŞIK Arabiye;"SEN bundan
yaratıldın"...
Demek bu yüzden secde...
Damla kadar da olsa sevabim lütfeylede
cennetini aç bana
Saskinda olsa aklim kerem eyle de sana gelen yollari aç
bana
Yollar Var ki Aşılmıyor
Yüklerle Dolaşılmıyor
Sen
Olmadan Taşınmıyor
Yollarımı Aç Allahım
Yüküm Ağır Yolum Uzun
Yol
Yürümek Benim Yazım
Hem Öksüzüm Hem Yalnızım
Yollarımı Aç
Allahım
Yollar Var Bana Yabancı
Yollar Var ki Ben Yabancı
Ben
Yolcuyum Yollar Hancı
Yollarımı Aç Allahım
Yüküm Ağır Yolum
Uzun
Yol Yürümek Benim Yazım
Hem Öksüzüm Hem Yalnızım
Yollarımı Aç
Allahım
Yollar Gördüm Uzun İnce
Yollar Gördüm Bir Bilmece
Sen
Olmasan Halim Nice
Yollarımı Aç Allahım
Yüküm Ağır Yolum Uzun
Yol
Yürümek Benim Yazım
Hem Öksüzüm Hem Yalnızım
Yollarımı Aç
Allahım
Yollar Var Her Yanı Tuzak
Yollar Var Kapına Uzak
Diyorlarki
Geçmek Yasak
Yollarımı Aç Allahım
Yüküm Ağır Yolum Uzun
Yol Yürümek
Benim Yazım
Hem Öksüzüm Hem Yalnızım
Yollarımı Aç
Allahım
Celaleddin Ada..
İnsanı ALLAH (C.C.) yaratmıştır...
Öyleyse insan için en gerekli yol da
O’nun gösterdiği yol olmalıdır...
İşte bu yol da İlahî bir terbiyeden ibaret
olan “kulluk yolu”dur.
Ne mutlu o yolun yolcularına!
Bu yol öyle çetin ki;
Yokuşların
olacak...
Belki zaman zaman hızın azalacak..
Yada önüne konulan
setler seni zorlayacak...
Ama sen imanınla öyle bir eseceksin
ki;
Düzergâhın hep ileriye doğru olacak..!
Ve göreceksin ki yolun
seni hiç yanıltmayacak..
Yolların hiç bir devirde olmadığı kadar çoğaldığı bu
zamanda dosdoğru yol üzere bulunmak, ne olursa olsun yoldan çıkmamak, yürümek,
yürüyebilmek ne büyük nimet!
Yollar nefeslerin adedi kadar çok.
Ama
kim, hangi yolun sahibi şu müjdeyi veriyor:
“Rabbim ALLAH'tır deyip,
sonra da dosdoğru yolda yürüyenlerin üzerine melekler
iner.
Onlara:
‘Korkmayın, üzülmeyin, size vaadolunan cennetle sevinin.'
derler.” (Fussilet, 30) 
08.06.2008, 14:39
Benzer Konular 
