M. Ali Saral

Seksen yıldır Türkiye’yi yöneten, Kemalistler, Liberaller, Kapitalistler ülkeyi 340 milyar dolar borca mahkum etmişlerdir. Kuruluşunda sadece gayri Müslimleri azınlık kabul eden Türkiye Cumhuriyeti bu borç sayesinde bin yıldır bir arada yaşayan etnik grupları da azınlık olarak telakki etmek zorunda kalmıştır. Asıl şimdi, daha evvel sağlanması gereken haklar bir dayatma ile sağlatıldığı için, Türkiye Cumhuriyeti Ulus Devlet olmuştur ve tehlikenin büyüğü kapıya dayanmıştır.

Ülkemizde Boşnakça, Çerkezce, Arapça, Kürtçe, Lazca konuşan hiçbir Müslüman azınlık değildi. Ta ki ülkenin ekonomik darboğazı sayesinde Batılıların dayatması ile bu dillerden bazılarıyla devlet televizyonundan zoraki yapılan yarım saatlik göstermelik yayınlara kadar. Bu dillerle yayın niçin şimdi ve niçin yarım saat yapılıyor?

Eğer ülkenin Batılılara borcu olmasaydı ve AB’ye girme diye bir hedefi bulunmasaydı Türkiye Cumhuriyeti yaşadığı buca terörden sonra kendi iradesi ile bu yayınları yapar mıydı? Yapmazdı. Bu doğru bir şey değil ama yapmazdı.

Devlet radyo ve televizyonları ilk yayına başladıklarından beri bu dillerde ihtiyaca cevap verecek şekilde yayın yapsaydı ülke bu gün geldiği durumdan daha kötü bir durumda olmazdı. Veya Kürtler dış mihrakların tezgahladığı PKK’nın peşine takılmasalardı, 20 yıldır dünyada oluşan değişim sayesinde, Türkiye’deki insan hakları daha iyi bir yerde olurdu. Terör bu hakları sadece 20 yıl geciktirmiş ve ilelebet göstermelik bir hale sokmuştur.

Türkiye Cumhuriyetini yöneten derin insanlar kendi milletine güvenmedikçe ve kendilerini Türk’ten ayrı gören diğer insanlarımız da dış güçlerin elinde oyuncak olmaya devam ettikçe, bu işin sonu bölünmeye kadar gider veya kardeş kanı oluk olur akar.

Türkiye Cumhuriyeti etnik kimliği verilmiş bir taviz olarak görmemeli, etnik gruplar da ülkenin sıkışıklığından elde ettikleri bu göstermelik hakları nimet saymamalıdır. Yeni Dünya Düzenini oturtmak isteyen emperyalistler, etnik grupların hakları için yaptıkları bu dayatmaları, Türkiye’den gerekli tavizleri aldıktan sonra hatırlamazlar bile. O zaman dere akar kum kalır. Bu ülkenin kumları olarak bizlerin üzerinden ne dereler akmıştır. Bu da akıp gider. Kumlar birbirinin kadrini bilsin.

__________________
" M a k s a d l a r ı n A n a s ı S a b ı r d ı r . "