Salah ad-Din

Gazze'den çekilmek ne anlama geliyor?

17 Ağustos yani yarın, İsrail otuz sekiz yıl işgal ettiği Gazze'den tamamen, Batı Yaka'dan ise dört yerleşim biriminden çekilecek. İşin ilginç yanı bu çekilme işlemenin Likud gibi sağcı bir partinin iktidar olduğu bir dönemde ve 1982 yılında savunma bakanı iken Lübnan işgalinde Sabra ve Şatilla katliamlarından sorumlu olduğu bağımsız bir komisyon tarafından tespit edildikten sonra görevinden istifa etmek zorunda kalan Şaron'un şimdi başbakan olduğu bir dönemde gerçekleşmesi.
İnsan ister istemez acaba Arz-ı Mevûd'un sınırları mı değişti ? yoksa Siyonizm içerik mi değiştirdi? sorusunu soruyor. Doğrusu ne Siyonistler Arz-ı Mevûd'dan vazgeçmiş ne de Siyonizm hedeflerinden vazgeçmiştir. O halde bu durumu nasıl değerlendirmek gerekir?
Öncelikle belirtelim ki, gerek Gazze'den tamamen ve gerekse Batı Yaka'dan kısmen İsrail'in çekilmesi güvenlik anlayışından kaynaklanmaktadır. Siyonizm'in bir hedefi de yeryüzündeki bütün Yahudileri İsrail'de toplamaktır. Şüphesiz bunun da yolu güvenli bir İsrail devletinin olmasından geçer. Hatırlanacağı üzere, İstanbul'da sinagoglar önünde patlayan bombaların ardından Şaron "İsrail'in Yahudiler için daha güvenli" olduğunu söylemiş ve Yahudilerin İsrail'e göç etmesini istemişti. 11 Eylül saldırıları sonrası dünyanın çeşitli yerlerinde patlayan bombalar aynı zamanda Yahudilerin İsrail'e göç etmesine de büyük katkı sağlamıştır. Nitekim geçenlerde açıklanan bir araştırma sonucu da bunu teyit etmektedir. Bu araştırmaya göre ilk defa İsrail'de yaşayan Yahudi nüfusu, İsrail dışında yaşayan Yahudi nüfusunu geçiyordu. İkinci sırada ise tahmin edildiği üzere Amerika geliyor. Dolayısıyla İsrail'in Gazze'den tamamen, Batı Yaka'dan kısmen çekilmesi aynı zamanda İsrail dışında yaşayan Yahudilerin İsrail'e göç etmesini de hedeflemektedir.
Öte yandan bu çekilme ile Amerika, İslâmi radikalizme neden olduğu söylenen Filistin-İsrail çatışmasının artık bir bahane olarak kullanılamayacağını öne sürecektir. Ancak Irak şimdiden Filistin'in yerini almıştır. Ayrıca gerek Filistinli mültecilerin dönüşü ve gerekse Kudüs'ün statüsü çözülemediği müddetçe İsrail ile Filistin arasında gerçek bir ateşkesin ve barışın olabileceğinden söz etmek inandırıcı olmasa gerek. Bu iki konuda yapılan görüşmelerde İsrail katı tavrını sürdürmeye devam etmektedir. Ayrıca, Ortadoğu'nun haritasını "demokrasi" ve "özgürlük" gibi söylemlerle değiştirmek isteyen Amerika için şüphesiz Filistin ve İsrail arasında göreceli de olsa bir barışın olması, diğer bölge halklarını inandırması açısından önemlidir. İşte bu nedenle Amerika "yol haritası planı"nı sulandırsa da Şaron'a baskı yapmaktadır.
Şüphesiz bu geri çekilme Mahmud Abbas'ın diğer Filistinli gruplara karşı elini güçlendirecektir ve Abbas'ı diğer grupların üzerine gitme konusunda daha da cesaretlendirecektir. Dolayısıyla bir iç çatışma kaçınılmazdır. Mahmud Abbas'ın Şaron'un ağzından konuşur gibi Hamas'ın silahsızlanmasını istemesi bunu teyit etmektedir. Öte yandan seçimlerin Ocak ayına ertelenmesi, Abbas'ın Hamas'tan ne kadar çekindiğini ve Hamas'ın Filistin halkı nezdinde ki yerini göstermekte. İsrail'in Filistinlilerle masaya oturması ve işgal ettiği toprakların geri çekilmeyi pazarlık masasında görüşmesi her ne kadar uluslararası baskıyla da olsa, şüphesiz bunda Hamas gibi silahlı direniş örgütlerinin de katkısı vardır. En azından uluslararası gündeme sorunun taşınmasını sağlamıştır. Dolayısıyla Hamas gibi Filistin direniş örgütlerinin silahtan arındırılması, "İsrail daha güvenli" diyen Şaron'un, İsrail'e Yahudilerin göçünü öngören planına daha da hız verecektir.
Filistin-İsrail sorununun siyasi bağlamda yegâne çözüm yeri BM'dir. Ancak Amerika'yı arkasına alan, diğer bir deyişle kayıtsız-şartsız Amerika'nın desteğine sahip olan İsrail, hiçbir zaman BM'in aldığı kararlara uymamıştır. Şaron, gerek "utanç duvarı"nın inşası ve gerekse Batı Yaka'da yeni yerleşim yerleri kurmakla da "yol haritası planı"nı sulandırmaktadır. İkinci Dünya Savaşı sonrası İngiltere'nin desteği ile kurulan, bugün ise Amerika'nın desteği ile var olan İsrail aslında Amerika ile yaptığı birtakım anlaşmalara da sâdık kalmamıştır. Yakın geçmişte yaşanan Pentagon'da casusluk ve Çin'e silah satma olayları, Amerika'nın İsrail'i kayıtsız-şartsız desteğinin en son örnekleridir.
Aslında bazıları Filistin-İsrail çatışmasına bir kısır döngü gibi bakabilir. Fakat İsrail BM'in aldığı kararları uygulasaydı, 1967 sınırlarına çekilseydi, bütün bunlar yaşanır mıydı? Dolayısıyla öncelikle sorgulanması gereken Hamas gibi direnişçi örgütlerin İsrail vatandaşlarına yönelik eylemleri değil, BM'in aldığı bütün kararları umursamayan İsrail'in tutumudur. İsrail'in "hukuk tanımaz" ve zaman zaman "devlet terörü" uygulamalarına karşı başta Amerika olmak üzere birçok Batı ülkelerinin sergilediği tavra gelince, kelimenin tam anlamıyla "çifte standart"tır. Dün BM eli ile Irak'a ekonomik ambargo uygulayan, bugün ise İran'a baskı uygulayan Batı neden söz konusu İsrail olunca üç maymunları oynuyor? Bu çifte standart değil de ya nedir!
Özetle; İsrail'in Gazze'den tamamen, Batı Yaka'dan kısmen çekilmesi; Şaron'un İsrail dışında Yahudilerin İsrail'e göç etmesi için "daha güvenli İsrail", Ortadoğu'yu yeniden şekillendirmek isteyen Bush için ise "demokrasi" ve "özgürlük" gibi söylemlerine inandırıcılık katmak içindir. Filistin direniş örgütlerinin silahsızlandırılması ise, hem Filistinlilerin kendi içlerinde çatışmasına neden olabileceği gibi hem de Şaron'un Yahudilerin İsrail'e göç politikalarına yarayacaktır.
Abdullah Şahin

Vakit

__________________
Particilik, Müslümanlari Parti Parti bölmekdedir!


Hepiniz birden Allah'ın ipine (İslâm'a) sarılın, asla ayrılmayın, (Âli İmrân, 3/103)