SUBAT_SOGUGU

Ermeniler AKP'ye, Sebataylar CHP'ye

17 Temmuz 2007 13:03

"Ermeniler ve Süryaniler AKP'ye yöneliyor. Çünkü ulusalcı eylemlerin, çeteleşmelerin ve şovenizmin arkasında ezeli rakipleri (Sebataylar) olduğunun farkındalar."
<DIV class=news_detail_content>Aktifhaber'in derin analizleriyle tanınan yazarı Yusuf Gezgin'in yazısı:

ERMENİLER, SÜRYANİLER AKP’YE, SEBATAYLAR CHP’YE…

Gazetelerde Ermeni ve Süryani cemaatinin bir sol partiyi değil, AKP’yi destekleyeceğine dair beyanatlar çıktığında sanırım pek çok kimse şaşırdı.

Nasıl olabilirdi?

Gayrı Müslim bir kesim İslamcı olarak bilinen AKP’ye oy verir miydi?
CHP gerçek bir sosyal demokrat parti olsaydı, ulusalcı söylemlere kaymasaydı elbette CHP’ye oy verirlerdi. Ancak CHP’nin söylemleri, davranışları, MHP’yle aynı ağzı kullanması azınlık savunmasızlığı içindeki kesimleri ürküttü. AKP daha kucaklayıcı ve güven veren bir parti izlenimi vermiş olmalı ki azınlıklar o tarafa yöneldiler.

Sokaktaki vatandaşa şaşırtıcı gelen bu durumun; Ermenilerin ve Rumların, Süryanilerin gösterdiği refleksin biraz da tarihi derinlikleri var aslında
Osmanlı bürokrasisinde ve ticari hayatında, “Osmanlı Millet Sistemi”nin ana unsurları olan Yahudi, Ermeni ve Rumların ciddi bir çekişmesi söz konusudur. Bu guruplar özellikle Saray Bürokrasi’si üzerinde etili olabilmek için birbirlerine karşı mücadele vermişlerdir. Bazı ulusalcı, milliyetçi geçinen, düşünme özürlü ayak takımının bunlara toptancı yaklaşımı sizi aldatmasın. Aralarında çok belirgin rekabetler ve davranış farklılıkları vardır bunların. Tanzimat’tan sonra batılı ülkelerin her birinin bir azınlığa dayanarak Osmanlı devletine müdahale ve kazanımlar elde etme arzusu rekabeti hızlandırmıştır. Bu rekabette kazanan taraf tahmin edebileceğiniz gibi, Yahudiler ve Müslüman zarfında sistemli bir çalışma yürüterek Osmanlı saray bürokrasisinde etkin hale gelen Sebataylar olmuştur. 1915 Ermeni tehciri de o dönem güçlerinin zirvesinde bulunan Sebatayların Ermenilerden intikam alma duygusunun tezahürüdür biraz da. Zira “Milleti Sadıka” denilen Ermeniler uzun yıllar Osmanlı’nın en etkili Gayrı Müslim gücüydü. Ermenilerin Yahudilerle ve Sebatay denilen kesimle, yaşanan rekabetlerden dolayı araları hep bozuk olmuştu.

Osmanlı’nın son döneminde bütünüyle güçlenen sebataylar Rumlara ve Ortodokslara olan husumetini de ortaya koymuştur. Mübadele esnasında Rumlar İstanbul hariç bütünüyle Anadolu’dan çıkarılırken, Balkanlardan Anadolu’ya göçen Müslümanların arasına gizlenerek pek çok Sebatay aile Türkiye’ye getirilmiş ve stratejik noktalara yerleştirilmiştir. Aslen Türk olan Ortodoks Karamanlıların Yunanistan’a gönderilmesinde de bunların etkisi vardır. O dönem itibariyle Türklük bilinci olan bu insanlar memleketlerinden çıkarılınca Türkiye düşmanı haline getirilmişlerdir. Yunanistan siyasetinde etkili olan Karamanlis ailesi bunlardandır.

Ulusalcı ve ırkçı tutumların artması Yahudi ve Sebatayların dışındaki diğer Gayrı Müslimleri tedirgin etmektedir. Ancak korkuları Türklerden kaynaklanmamaktadır. Anadolu’nun kendini kullandırmaya hazır, hamasetle hareket eden basiretsiz bazı Kara Türkleri farkında olmasalar da; Türkiye’deki ulusalcı, şoven Türkçü yapıların projesini Sebatayların çizdiğini, teorisyenlerinin Yahudi olduğunu ve üst yönetimlerinin asla Türklere bırakılmadığını içimizdeki azınlıklar gayet iyi bilmektedirler.

Türk kamuoyu çözmekte zorlansa da, içimizdeki Gayrı Müslimlerin; Diaspora ile problemleri olan, bazı gerçekleri yazılarında deşifre eden makul bir Ermeni entelektüelin öldürülmesini, ılımlı bir papazın katledilmesini gayet iyi anladıklarını düşünüyorum. Misyonerler, Ermeniler sürekli gündeme taşındığı halde Yahudilerin, Sebatayların neden hedef alınmadığını; İsrail’in Türkiye üzerindeki baskın rolünün neden hiç gündeme getirilmediğini bizden daha iyi bilmektedirler. Ulusalcıların arkasından hamasetle giden gençlerimizi de yadırgamamak gerek. Sipariş üzere yazılan, ezberci bir tarih yaklaşımıyla olayların arkasını görmek, bazı gerekleri anlamak mümkün olmuyor…
“Derin devletin derinliklerine seyahat” başlıklı yazımda belirttiğim gibi Türkiye’deki derin yapılar asla milli değildir. Hücrelerimize kadar bizi bilen, sinirlerimize hükmeden İsrail’le, yerli ve uluslararası Yahudilerle kuzu kuzu geçindiğimiz halde, Yunanlılarla, Ermenilerle, Rumlarla sürekli hır gür içinde olmamızın, her an savaşacak gibi ilişkilerimizin gergin tutulmasının nedenlerini “tarihi rekabet tezi” önemli oranda açıklamaktadır.

Ermeni Süryani ve Rumlar AKP’ye yönelmektedirler. Zira bu guruplar ulusalcı eylemlerin, çeteleşmelerin, yükselen şövenizmin arkasında ezeli rakiplerinin olduğunun farkındadırlar.
Başkalarını ABD ajanı olmakla, ülkeyi satmakla itham eden ve mangalda kül bırakmayan derin yapıların yerli tetikçilerine de sanırım acı acı gülmektedirler…



http://www.aktifhaber.com/news_detai..._id=1185305980

__________________
Dine saygi, dusunceye ozgurluk!