Üyelik tarihi: 02.08.2002 Teşekkür etti: 0
3 Teşekkür 2 Mesaja aldı
| Affetmek Rahman Rahim Allahin adi ile...
Allaha hamd olsun.
Selam olsun onun secmis oldugu kullarina
AFFETMEK Af, bağışlamak, günahkar kimse hakkında layık olduğu muahezeyi, bir lutufkarlık olarak terk etmektir. Müsamaha ise, görmemezlikten gelmek, bir hususta suubetle (zorlukla) değil, rıfk-ı suhuletle (yumuşaklılık ve kolaylıkla) muamele etmek manalarına gelir.
İnsanoğlunun beşeri hislerden tamamen tecrİdi (kurtulması) mümkün olmadığı için zaman zaman elinden bazı hatalar sadır olmakta (çıkmakta) ve daha sonra pişman olup incittiği kimseden af talep etmektedir. İman sahasında kemale ve fazİlette yüksek bir hale sahip bulunan Müslümanlar af yolunu tercih etmelidirler.
Af ve müsamahanın zıddı olan öfke ve intikam, nefsi emmareyi tatmİn ederse de Rabbimizi razı etmez. İslam cezayı meşru görmekle beraber Mevlamız bizlere affetmeyi telkin eder. Ayet-i Kerimelerinde mealen şöyle buyurur: Kötülüğün karşılığı ona denk bir kötülüktür (bir misillemedir.) Fakat kim affeder ve uzlaşırsa mükafatı Allaha aiddir. (Sure-i Şura 40)
Af yüce bir gayeye vesiledir ki, bu gaye kalp kazanmak, insanlar arasında yakınlık meydana getirmektir. Müsamaha gösteren müsamahaya mazhar olur.
Bu ise ferd ve cemiyeti huzur ve mutluluğa götürür. Peygamber Efendimiz bir hadİs-i şerİflerinde şöyle buyurur: Eğer siz (küçüklerinize) müsamaha gösterirseniz, (büyüklerinizden) müsamaha görürsünüz.(Feyzül-Kadir, 1/512)
Tarih tekkİk edilecek olursa suçu affetmekle alakalı pek çok vakıaya tesadüf edilir. Bilhassa Peygamberlerin nezİh hayatları bu gibi fazİlet nümuneleri ile doludur. Allahı inkar eden ve insana acıması bulunmayan nice kimseler, yine de ondan af ve müsamaha ile muamele görmüşlerdir. İntikamın zevki nihayet bulur. Fakat, affın neşvesi nihayet bulmaz.
Ancak af her şeyi bağışlamak değildir. Affın, ölçüsü kaçırılarak suça teşvik edici bir hale getirilmemelidir. Yine müsamaha göstermek de, tekasül, (tembellik) aldırmamak, vurdumduymazlık, dikkatsizlik şeklinde olmamalıdır. Yapılacak en güzel iş: Af canibinde hata, ukubette hatadan efdaldir. Yani, afvederken hata etmek, cezalandırırken hataya düşmekten ehvendir. (Taşköprülüzade, Mevzuatül-Ulum 1/97) kaidesini unutmadan ölçülü hareket etmektir. |
| |