Yabangülü

ØEbû Hureyre (r.a.) anlatıyor: "Rasûlullah (s.a.v.) buyurdular ki: 'Bir adam vardı, günah işleyerek nefsine zulmetmekte çok ileri gitti. Ölüm gelip çatınca oğullarına dedi ki: 'Ben ölünce, cesedimi yakın, külümü iyice ezin ve rüzgârın önünde saçın. Allah'a yemin olsun, eğer Rabbim beni bir yakalarsa hiç kimseye vermediği azabı verir.' Ölünce, bu söylediği ona yapıldı. Allah da Arz'a emrederek, 'sende ondan ne varsa bana toplayıver' dedi. Arz da topladı. Adam ayakta duruyordu. 'Sen böyle bir vasiyeti niye yaptın?' diye Allah sordu. 'Senden korktuğum için ey Rabbim!' cevabını verdi. Allah (c.c.) bu cevap üzerine onu affetti."

(Buhari & Müslim)



Ø"Nefsimin kendi gözümde büyük, Allah yanında küçük olmasından Allah'a sığınırım."

(Müslim, IV/2278 (2987), Kitâbü'z-Zühd, 14)

Ø"Yarabbi! Beni (nefsimi) kendi gözümde küçük, insanların gözünde büyük eyle."

(Mecmau'z-Zevâid, X/181)



Ø"İnsanlar helâk olur, ancak bilenler kurtulur. Bilenler de helâk olur, ancak bildiklerini yaşayanlar kurtulur. Bildiklerini yaşayanlar da helâk olur, ancak ihlâslı olanlar kurtulur. İhlâslı olanlar da her an onu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadırlar."

(Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, 2/312)

Ø"Şüphesiz insanların en kötü olanları da, ikiyüzlü olan kimselerdir ki, birine bir yüzle, diğerine başka bir yüzle gelirler."
(Buhârî, Cenâiz 82, Edeb 49)

Abdullah b. Amr (R.A.):
Ø"Yerde olanlara merhamet ediniz ki gökte olanlar da size merhamet etsin."
(Tirmizî & Ebû Dâvûd)
(Muhammed Esed, İslâm’da Yönetim Biçimi, trc. M. Beşir Eryarsoy, Ankara ts., s. 135) (Önsöz: Lübnan 1956)

Enes (R.A.):
Ø"Nebî (S.A.V.)’e on sene hizmet ettim. Bir kere bana (canı sıkılıp da) ‘öf’ demedi."
(Tecrîd-i Sarîh Trc. 12/136)

__________________
_______________________
Eger ilim ümit ile olsaydi dünyadaki
bütün insanlar alim olurdu.HZ.Ali

mawera

__________________
.................................................. ...............