itimat

AZİZ KARDEŞLERİM,

Abdulkadir Geylani hazretleri bir toplantıda vaaz ederken, bir ara öyle derin konulara daldı ki, cemaat kendinden geçer gibi oldu. İşte bu esna da cemaatin içerisinden bir ses '' ALLAH '' diye feryat ediyordu. Bunu duyan büyük veli biraz durakladı, feryat eden adama karşı döndü ve dedi ki:

- Yarın Allah'ın huzurunda bu Allah demenin hesabını vereceksin. Kimileri anladı bunun manasını, kimileri ise anlamayarak hayretle sordu:

- Bu nasıl iş. Allah demenin de hesabı mı olur? Büyük veli izah etti durumu:

- Evet, bu Allah feryadınında hesabı vardır. Niçin Allah dedi. İtibar kazanıp menfaat elde etmek için mi, yoksa Allah için, ihlas ile mi?

Evet bütün mesele burada. Yaptığımız işi, konuştuğumuz sözü Allah için mi söylüyor veya yapıyoruz, yoksa gösteriş için desinler diye mi?


Adamın biri elinde tesbih, dilinde zikirle meşhur demirci Hafsı Haddad'ın huzuruna girer.
Hem konuşur, hem de Allah Allah diye zikreder.
Hafsı Haddad adamın Allah deyişindeki sahteliği, ağzından aşağı inmeyişini hisseder.
Bir ara kendisini zaptedemez ve derki:

- Yalan söyleme birader, yalan söyleme... Adam karşılık verir:
- Bunun doğrusu nasıl olur, göster de görelim.
Bunun üzerine elindeki demir çekici atan büyük veli, koca demir örsün üzerine çıkar, Allah Allah diye öyle bir feryat eder ki, ayağının altındaki koca demirin eridiği görülür.
Fakat Hafsı Haddat yine üzgün ve şöyle der:

- Eyvah bende yalan söylemişim. Şayet doğru söylemiş olsaydım... ihlas ile Allah deseydim, ayağımın altındaki demirden önce benim kendim erimem gerekirdi....
Evet dindarlığımız böyle olmalı. Sözde, ağızda kalmamalı, gönüle inmeli, lafta kalmamalı yaşayışımıza sirayet etmelidir...

Sunuda unutmayalım ki ; Eğer biz, inandığımız gibi yaşamazsak, yaşadığımız gibi inanmaya başlarız...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

[b]BU HUTBEYİ AHMET ALTAN YAZMIŞTIR:

“Ey kavmim...

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin. Dönüp de bakmazsın ölülerine. Lut kavminden de değilsin, hazdan olmayacak mahvın. Acıyla karıldı harcın ama acıya da yabancısın. Ağıtları sen yakarsın ama kendi kulakların duymaz kendi ağıdını. Bir koyun sürüsünden çalar gibi çalarlar insanlığını ve sen bir koyun sürüsü gibi bakarsın çalınanlara. Tanrıya yakarır ama firavunlara taparsın. Musa Kızıldeniz’i açsa önünde, sen o denizden geçmezsin.



Ey kavmim...

Sen ki; peygamberlerini bile dinlemedin, beni hiç dinlemezsin. Korkarsın kendinden olmayan herkesten. Ve sen kendinden bile korkarsın. Hz. İbrahim olsan sana gönderilen kurbanı sen pazarda satarsın. Hz. İsa’yı gözünün önünde çarmıha gerseler, sen başka bir şeye ağlarsın. Gündüzleri Maria Magdelena’yı ****** diye taşlar, geceleri koynuna girmeye çabalarsın. Zebur’u, Tevrat’ı, İncil’i, Kur’an-ı bilirsin. Hz. Davut için üzülür ama Golyat’ı tutarsın.

Ey kavmim...

Sen ki; peygamberlerini bile dinlemedin, beni hiç dinlemezsin. Dönüp de bakmazsın ölülerine. Lut kavminden de değilsin, haz‘dan olmayacak mahvın. Ama sen kendi acına da yabancısın. Kadınların siyah giyer, kederle solar tenleri ama onları görmezsin. Her kuytulukta bir çocuğun vurulur, aldırmazsın. Merhamet dilenir, şefkat dilenir, para dilenirsin. Ve nefret edersin dilencilerden. Utancı bilir ama utanmazsın. Tanrıya inanır ama firavunlara taparsın. Bütün seslerin arasından yalnızca kırbaç sesini dinlersin sen.

Ey kavmim...

Sen ki; peygamberlerini bile dinlemedin, beni hiç dinlemezsin. Sana yapılmadıkça işkenceye karşı çıkmazsın. Senin bedenine dokunmadıkça hiçbir acıyı duymazsın. Örümcek olsan Hz. Muhammed’in saklandığı mağaraya bir ağ örmezsin. Her koyun gibi kendi bacağından asılır, her koyun gibi tek başına melersin. Hz. Hüseyin’in kellesini sen vurmaz ama vuranı alkışlarsın. Muaviye’ye kızar ama ayaklanmazsın. Hz. Ömer’i bıçaklayan ele sen bıçak olursun.

Ey kavmim...

Sen ki; peygamberlerini bile dinlemedin, beni hiç dinlemezsin. Ölülerine dönüp de bakmazsın. Lut kavminden de değilsin, hazdan olmayacak mahvın. Ama arkana baktığın için taş kesileceksin. Ve sen kendine bile ağlamayacaksın. Komşun aç yatarken sen tok olmaktan haya etmezsin. Musa önünde Kızıldeniz’i açsa sen o denizden geçmezsin. Tanrıya inanır ama firavunlara taparsın.

Ey kavmim...

Sen ki; peygamberlerini bile dinlemedin, beni hiç dinlemezsin.



Ey kavmim...

Tek tek öldürülürken insanların sen korkudan öleceksin.”

*

Bu üslup benim üslubum değildir. Üslubu beğendiğim için değil, davama delil olduğu için verdim bu hitabeyi.

Bugüne kadar yazılarımı takip edenler bilir ki benim üslubum olumlu ve onarıcıdır. “Sen adam olmazsın” değil, “Sen çok iyi bir adam olursun” üslübudur.

Bugüne kadar yazdıklarımdan bir örnek vermek isterim, buyurun okuyun:

Sizler, her sözü duyan, en güzeline uyan insanlarsınız.

Sizler, içini Hak için, dışını halk için süsleyenlersiniz.

Sizler, “Keşke” demeyen, yapılan yanlışı düzelterek yoluna devam edenlersiniz.

Sizler, milyar dolar kazansa kalp grafiği yükselmeyen, milyar dolar kaybetse kalp grafiği düşmeyen “Allah verdi Allah aldı” diyenlersiniz.

Sizler, dünyanın bütün ajanları, kiralık katilleri üzerinize geldiğinde onların hepsinin gücünün Rabbinizin gücü karşısında sinek pisliği kadar değeri olmadığını bilenlersiniz.

Sizler, bütün hücreleriyle, benliğiyle Rabbin rızasına kilitlenenlersiniz.“Karıncanın gönlünü kazanırsam Süleyman’a (a.s) layık olurum, bir köpeğe su verirsem Ashab-ı Kehf’e arkadaş olurum. Bir deveye yem verirsem Salih aleyhisselamla beraber olurum. Bir kediyi okşarsam Ebu Hüreyre (R.A) ile olurum” diyerek hareket edenlersiniz.

Sizler, bütün bunları yaparken hiçbir zorluğa boyun eğmeyen, yolu denize uğrasa Musa gibi dalanlarsınız.

Sizler, yolu hapse uğrasa Yusuf gibi orayı medreseye çevirenlersiniz. Hak yolunda iken ateşe atsalar İbrahim gibi ateş içinde gülistanı görenlersiniz.

Sizler, İbrahim’in ateşini göz yaşıyla söndürmeye koşanlarsınız.

Sizler, Yusuf’un yırtılan eteğini yüzünüzün derisiyle kapatmaya koşanlarsınız.

Sizler, bütün insanlara Hz. Adem’in çocuğudur gözüyle bakanlarsınız.

Sizler, bütün köpeklere Ashab-ı Kehf’in köpeğinin neslindendir diyerek bakanlarsınız.

Sizler, her geceyi Kadir, her geleni Hızır bilenlersiniz.

Sizler, arabaya binse Leyla’ma götürür diye, tabuta girse Mevlâ’ma götürür diye sevinenlersiniz.

Sizler, güneşin gelişi gibi gelirsiniz. Zalime de, mazluma da, katile de, maktüle de, güllüğe de, küllüğe de ışık verirsiniz.

Sizler, küfrün karanlığını giderenlersiniz. Kuytularda sinen küfür gölgelerinin boyunu kısaltanlarsınız.

Sizler, güneş gibi, karşılık istemeden her türlü eşkıyanın gönlüne girip, küllüğü kurutup güllüğe dönüştürenlersiniz.

Sizler, “Müminler her sözü duyarlar, en güzeline uyarlar.” (Zümer suresi 17) ayetine uyarak her şeyin güzel tarafını görenlersiniz.

Özünüz, sözünüz, davranışlarınız güzel olsun ki, iki dünyanız güzel olsun.

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

Ya Rabbi;
bizleri sözü, özü bir olanlardan eyle...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

âbdulkadir66

aminnn

__________________
http://www.milligorus-forum.com

itimat

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

Muttaki

cidden ahmet altan müslüman mı?

__________________
Moda Cehennemde Bir Oda

itimat

amin ecmeın...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

bilmiyorum..

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

hesaba çekilmeden önce kendimizi hesaba çekelim...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL