itimat

Sevgili Anneciğim,
Hep seni ne kadar sevdiği mi, küçük fakat seninle dolu olan yüreğim deki yerini anlatmak istedim.
Ama başaramadım. Çünkü beni hiç anlamaya çalışmadın.
Bir gün bahçeden sana çicek kopardım. Bardağa koydum getiriyordum ki, bardak birden bire elimden düştü kırıldı. Kırılan bardak için o kadar çok bağırdın ki, bir daha kimseye çicek vermemeye yemin ettim. Oysa kırılan o küçücük kalbimin hiç farkına varmadın bile.

Anne, benim küçücük yüreğim de herkesi sevecek kadar yer vardı. Ben herkesi çok seviyordum.
Ama sen insanların hep kötü olduklarını onlara güvenilmemesini söyledin. Ben de artık insanları sevmiyorum.
Anneciğim, kücük kafam şunu bir türlü almıyor. Ben doğduğum zaman vurmayı bilmiyordum.
Başkalarına vurmayı sen öğrettin. O halde kardeşime vurduğum zaman niçin bana kızıp ellerime vuruyorsun.
Anne, babamı hiç sevmiyor musun? Beni hep onunla korkutuyorsun. Yoksa onu sevmemi istemiyor musun?
Anne, ben bir şeyi bağırmadan istersem vermiyorsun. Bağırarak istersem veriyorsun.
O yüzden de bağırarak, ağlayarak istiyorum.

Biliyor musun seni bağırtmak hoşuma gidiyor. O zaman benimle ilgilendiğini düşünüyorum.
Anne, evdeki eşyaları, sehpayı, kül tablalarını, televizyonu kıskanıyorum. Onları kırmak yok etmek istiyorum.
Onlar olmazsa beni daha çok seveceğini düşünüyorum.....

Onları temizlemek için ayırdığın vakti bana ayırmıyorsun. Demek ki onları benden daha çok seviyorsun.
Anne, ben yaşam istiyorum. ' Yapma' ların ' Etme' lerin olmadığı sevginin çok olduğu, annelerin çocuklarını anladığı bir yer istiyorum. Söyler misin bana o yer neresidir?

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

Anne, ben yaşam istiyorum. ' Yapma' ların ' Etme' lerin olmadığı sevginin çok olduğu, annelerin çocuklarını anladığı bir yer istiyorum. Söyler misin bana o yer neresidir?

o yeri hepimiz arıyoruz...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

sisterE

biraz duygusal kacmis bir yazi..

bir piskolog ile sohbet ettik birgün..
bana bir ailenin kizini anlatti..
yillarca anne baba olmak icin ugrasmislar..
evliliginin 13 yilinda nihayet bir kiz cocuklari olmus..
ve tabiiki bu kiz cocugunun bir dedigi iki edilmemis..
her daim ilgi..sevgi..hediyeler..senin sözlerinle nedensiz ve yapmasiz bir cocukluk..genclik...
9 yasinda ilk cep telefonu..
en pahali marka giysiler..
17 sinde (daha ehliyeti almadan) sifir araba...
hic birsey icin kendi kazanmasi gerekli degilmis..
sevgiye susamis bir cocukta degilmis..
ve bu kiz cocugu 18 yasina girdiginde4 üncü intihar denemesini gerceklestirmis mis bile..

nedeni???

yasama hedefim yok...

oglum geldi aklima..
bugün yagmurlu havada ceketini giydirmeye calistigim icin (su an tam kendi giyinmeye heves ettigi yasta...yani yazin 30 derecede boyunlu kazak ve cizme...yagmurlu havalarda da short t-shirt acik ayakkabi ) bana ne dese iyi..

"anne ben artik senin arkadasin degilim"

bende..

"ben zaten senin arkadasin degil..annenim...ve kücük yaramaz oglanlar annesinin dedigini yapar" dedim...konu bitti..

ne yani simdi cocuga "olmaz" demicem diye...gece 40 derece atese mi razi olaydim? yok yaaa...

__________________
Hayat yasandigi kadardir. Ötesi ya hatiralarda bir iz, ya da hayallerde bir umuttur.

itimat

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

deneme

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL