Chat'te Tanıştığı Genç Abisi Çıkınca

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Evlatlarımızı saran tehlikelerin haddi hesabı yok..

Tam bu konu ile alakalı bir yazı üzerinde yoğunlaşmışken bana bazı arkadaşlarımdan ulaştırılan bir yazı elimi ayağımı bağladı..

Hollanda'da yerel bir gazete olan Doğuş gazetesinde çıkan bir yazıyı, arkadaşlarım bana ulaştırdı..

Özellikle Gurbette ve bilhassa Hollanda'da ikamet ediyorsanız mutlaka okuyun..

Okuyun!

İbretle okuyun..

Annem!

Anneciğim..,

3 yıl kadar önceydi, 16 yaşındaydım, hatırlıyor musun? Doğuş’ta yayımlanan “Bir Annenin Feryadı” başlıklı bir yazıyı kaç kere okutturmuş ve gözyaşları arasında o acılı anneye dualar etmiş, onun için üzülmüş ve kimsenin böyle bir duruma düşmemesi için dilekler dilemiştik...

Özellikle bizim aile ve kendimiz için dualar etmiştik...

Dizinin dibine oturur, başımı gül kokulu göğsüne yaslar; bal akıtan dilinden nasihatler dinlerdim. Yüreğinin atışında ve her anlatışında bizler vardık. Verdiğin o öğütler, yolumu aydınlatır, ufkumu açar, kendime olan güvenimi artırır, hayata bakışımı şekillendirirdi.

Beynim dinç, ruhum diri, yüreğim huzura kavuşmuş olarak ayrılırdım yanından... Ve “biz aile olarak asla parçalanmayacağız” derdim kendi kendime...
“Arkadaş seçimine dikkat et; Sibel’le ilişkilerini sınırlı ve mesafeli tut” derdin... Dinlerdim ve tutardım da nasihatlerini...

Ama ne oldu da bu hale geldik, hala anlayabilmiş ve sırrını çözebilmiş değilim... Gelsem, kapını çalsam; hem evinden hem de yüreğinden içeri alacaksın, biliyorum; ama, yüzüm yok.... Utanç yığınıyım anne... Hep 16 yaşındaki bebeğin olarak kalsaydım da, sana bu acı ve utancı tattırmasaydım...

İki yıl Atheneum’da okudum; benimle gurur duyuyordunuz. “Yüzümüzü güldürecek, topluma hizmet eden bir insan olacaksın yavrum” diye, benden herkese övgüyle bahsediyordunuz... İkinci yıl sınıfta kaldım, üzerinde durup, nedenlerini araştırmadınız; sorup/soruşturmadınız...

O yıl ben, Sibel’in internet alışkanlığının kurbanı oldum. Sanal ortamda yazışmalar hoşuma gitmişti ve uzun zaman biriyle haberleşmiştim. Dersleri askıya almış, gece-gündüz bilgisayarın başında arkadaşımla yazışıyorduk... Benim bu halimden bile övgüyle bahsediyor, “Aferin benim yavruma! Gece-gündüz ders çalışıyor” diyordunuz...

Ağabeyimle chat arkadaşlığım
Uzun zaman intenette yazıştığımız, hatta kim olduğunu bilmeden, yüzünü görmeden aşık olduğum gençle tanışmak üzere randevulaştık. Korkuyor, çekiniyordum; ama daha fazla dayanamadım ve randevu sözü verdim...

Okan’la bir kütüphanede buluşacak ve ben elimde, Kerime Nadir’in, “Hıçkırık” adlı romanının okuyor olarak onu karşılayacaktım... Okan, tarif ettiği giyimiyle sözleştiğimiz saatte karşımda duruyordu...

Ama bu olamazdı anne!!! Çünkü karşımda ağabeyim Erhan duruyordu... Aylarca yazıştığım, şiirler gönderdiğim, sevda şarkıları bestelediğim ve hatta sevdiğimi haykırdığım kişi kardeşim Erhan’mış... Göz göze geldik, bakışlarımız mum gibi birbirimizi eritiverdi. Bir utanç yığınıydık.. Kanımın donduğunu, dünyanın durduğunu hissettim bir an... Gözlerinde yanan ışığın söndüğünü, alev fışkıran bir ocağa döndüğünü gördüm. Onurluydu, namusluydu ve o bir erkekti... Dövmedi, sövmedi; beni utancımla baş başa bıraktı ve çekip gitti...

Onunla dövüşür, kapışır, kırgın ve küsülü gezerdik ya anne; şimdi onu ne çok özlüyorum bir bilsen!.. Gömlek ve pantolonlarını ütülemeyi, odasına çay-kahve götürmeyi, yatağını düzletmeyi bile özledim anne... O gidince dünyanın yükü omzuma bindi sanki...Ağabeyimin evi neden terk ettiğini hep merak ederdin ya anne, işte gizlenen bu sır ve utançtandı...

Ağabeyimi görmedim ondan sonra; ama, onu görenlerden haberini aldım. İyiymiş, sağlıklı ve çalışıyormuş. Evlenmiş ve bir de kızı olmuş... İsmini de bu ‘yaşamıyasıca’ kızının adını koymuş... “Elif” diyorlarmış yeğenime... Ağabeyimin beni affettiğinin bir işareti mi bu anne?

Onun evden gidişinin ve ailenin büyük bir acıyla karşılaşmasının müsebbibi olarak her şeyi askıya almış, okulu boşlamış ve sigaraya başlamıştım.
Aşk Çocuklarıyla Tanışıklığım
Anne, yine Doğuş’ta editör imzalı bir yazıda, genç kızlar “Fuhuş Tuzağı”na düşmemeleri hususunda uyarılıyordu hatırlıyor musun? İnsanoğlu ne çok unutkan oluyor...

Okula artık “laf olsun” diye takılıyor ve yaşadığım o olayın etkisinden bir türlü kurtulamıyor, değişik yollar deniyor, bir çıkış arıyordum... Okul önünde, sarı saçları, yeşil gözleri, pahalı giysileri ve son model arabası olan bir genç sürekli beni izlemeye başladı. Her türlü konuşma ve arkadaşlık tekliflerini reddettim; diretti, inat etti ve beni pes ettirdi. Beraberce çıkmaya başlamıştık. Beni her gün güllerle; bazen de pahalı hediyelerle karşılıyordu...

Önceleri sadece elimi tutuyor, öpmeye bile yanaşmıyordu. Her hali, tavrı beni kendine bağlamış ve sırılsıklam aşık olmuştum. Onunda beni sevdiğinden ve dürüst olduğundan emindim. Çünkü benden istifade etmeye asla yanaşmıyordu. “Her şeyi evliliğe saklamalıyız, seni tertemiz olarak ak duvağınla kabul etmek istiyorum” diyordu...
Romantizmin doruğunda bir aşk yaşıyorduk. Ayaklarım yer değmiyordu. Annem, canım anneciğim! Senin öğütlerini ve başıma nelerin geleceğinin hesabını çoktan unutmuştum.

Bir gün Serhan’ın oldum; nasıl oldu hala anlamış değilim. Şu an müptelası olduğum uyuşturucuyu, ilk o gün içirmiş olabilir mi diye zaman zaman düşünüyorum.. Ama ne fayda!
Zordayım, dardayım, dipsiz karanlık kuyulardayım anne!... Feryadımı duyduğunu ve her gün gözyaşları içerisinde yolumuzu beklediğini biliyorum...
Anne! Ağabeyimin evi terk edişine alışamamışken, benim de ortalardan kayboluşum sizi fena halde yıktı biliyorum. Benimle ilgili gerçekleri öğrendiğinizde kahrolacağınızı bildiğimden gitmek zorundaydım anne... Her şeyi anında sana anlatsam bu hallerin hiçbiri başıma gelmeyecekti; ama bunun için artık çok geç...

Serhan, kendisiyle olduğum o utanç anını video olarak görüntülemiş. Bu rezil kaseti size gösterme tehdit ve şantajıyla beni sizden kopardı. “Birbirimizi seviyorsak, ailemi evliliğe razı ederim, böyle bir çirkefliğe neden gerek duydun” diye sorduğumda verilen cevap benim bitişimin başlangıcıydı....

“Ne evliliği be! Bundan böyle benim malımsın ve istediğim şekilde hareket etmek zorundasın! Aksi halde başına gelebilecekleri sen hesapla!..”
Fuhuş ve uyuşturucu bataklığındayım
Parasız kaldığını söyleyerek başka erkeklere pazarlandım, uyuşturucu bulamama korkusuyla her denilene boyun eğdim. İnsanlığımdan, kadınlığımdan zerre kalmadı anne. İçimde yanan koca bir ateş her gün beni yakıp bitiriyor. Ateşten sıcak olan o kucağını özledim, gül kokunu, yüreğinin atışını, şefkatli bakışını özledim anne!..

Bir gün bu hayata elveda diyeceğim, belki de senden önce göçeceğim.. Saçlarım ve gözlerim artık gece siyahı değil!.. Sarı ve yeşil oldular anne.. Burnum düzeltildi...
Öldüğümde teşhis için seni çağırırlarsa tanımakta zorlanır ve belki de, “bu benim nazlı kızım Elif’im değil” der çeker gidersin.. Beni yadellere bırakma anne, beni de al yanına; beni de götür gideceğin yere....

Beni, sol göğsümün, tam yüreğimin üstüne yaptırdığım ve “ANNEM” yazdırdığım dövmeden tanı anne!..
Pezevenkler, bu dövmeyi, fuhuş pazarında kimse kimsenin de malını kullanmasın diye kazdırırlarmış, ama ben sana olan sevgimin bir nişanesi olarak kazdırdım ve beni ölünce rahat tanıyasın diye yazdırdım anne!...

Serhan’ı polise şikayet ettim, üç gün sonra çıkıp geldi ve daha da azıttı, korkuyorum anne!.. Bu şebekeyi durduracak tek güç; aileler ve özgüvenle donatılmış gençlerdir anne...

Anne, bu mektubu sana mı yazdım, yoksa benden sonra bu tuzağa düşmesini istemediğim genç kızlara mı bilemiyorum...

Ben söylenen sözlerden, edilen nasihatlerden ders alsaydım bu hale gelmezdim elbette, benim yazdıklarımdan da gençlik ibret almayacak ve bu fuhuş şebekesi, bu uyuşturucu ve organ mafyası kirli çarklarını işletip duracaklardır.

Nice masum gencin canı yanacak, onuru, namusu incinecektir. Ama ben son bir kez bana düşen insanlık görevimi yapayım ve sana sesimi ulaştırayım istedim... Sen beni mutlaka duyacak ve affedeceksin biliyorum ama, Müslüman-Türk kızları bu çığlığıma kulak verecek mi bilmiyorum...

Seni seven kızın Elif...

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

ALMANYA'DA REZALET

Bu hikaye Almanyada yaşanmış..... Yakın arkadaş olan 2 türk kızın acı sonunu anlatıyor.
Kızlar hayatlarından bıkmıştır. Onlar için bir gün diğerinin aynısıdır :
Okul, ev temizliği, saat 21.00den sonra dışarı çıkma yasağı ve buna benzer diğer görevler.
Onlara göre hayatlarını bir şekile sokmak için özgürlükleri ellerinden alınmış, aileleri tarafından kısıtlanmıştır......
Etrafında ki alman kız arkadaşlarının yaşamlarını, sınır tanımaz özgürlüklerini(!) görüyorlar.... Onlar gibi özgür olmak istiyorlardı.... Alman arkadaşlarının allandıra ballandıra anlattıkları gece
hayatını yaşamak istiyorlardı. Bir gecelikte olsa yaşamak.... Sadece bir gün bu özgürlüğü tatsalar..
Dışarıdan çok güzel(!) cicili bicili gözüken gece hayatını yaşasalar.... Hayatlarının geri kalan yıllarını mutlu geçireceklerini sanıyorlardı.....
İki arkadaş aralarında bir geceliğine özgür kız olmak için anlaşıyorlar. Gece hayatının gerçekten de alman arkadaşlarının anlattıkları gibi eğlenceli mi olduğuna kendileri karar vereceklerdi.... Bütün gece eğlenecekler, bir gün içinde olsa özgürlüğü hissedecekler, tadacaklardı....
Oturdukları şehirde bir diskotek vardı. İki arkadaşdan büyüğü erkek kardeşinin bu diskotek hakkında ki konuşmalarını işitmişti. Her şey orda oluyordu. Eğer bu şehirde hayatını yaşamasını bilen biriysen oraya gideceksin. Bütün hayellerin gerçekleştiği, özgürlüğün, gece hayatının başladığı yerdir...
Artık herşey planlanmıştı. Evdekilere okul gezisine gideceklerini söylemişler... Diskotekte giyilecek
elbiseleri önceden alman arkadaşının evine bırakmışlardı bile...... Kızlar anne babalarının bu elbiselerini fark etmesinden çok korkuyorlardı... Çünkü diskoteğe kapalı bir elbiseyle gidemezlerdi. Herşey dengi dengine olmalıydı. Sadece bir geceliğine özgür kız olmalılar vede etrafındaki genclere ayak uydurmalıydılar....
Kızlar çok umutlulardı, hayatlarının en önemli gecesini bu akşam yaşayacaklardı. Yaşayacakları
ise bir ömür boyu onların mutluluğu olacaktı. En küçük bir hata belki yaşamlarını büs bütün
değiştirecekti, belki onlar icin büyük sorunlar getirecekti ama bir gecelik özgürlük için herşeyi göze almışlardı. Zaten yaşamları kendilerine göre bir cehennemdi, daha beter olamazdı. Bu yüzden her
şeyi göze almışlardı....
Saat 20.00 'da alman arkadaşlarının evine gittiler. Bir arada oturup kız kıza konuştular, üç kız birer bira içtikten sonra saat 23 de, alman arkadaşa "Auf wiedersehen" diyen türk kızları gece karanlığına kendilerini attılar...
Diskotek umduklarından da büyüktü, ama içeri girmeden önce birbirlerine söz vermişlerdi. Bu şaşkınlıklarını kimselere fark ettirmeyecekler, acemi olduklarını bildirmeyeceklerdi.... Herkes
onları her akşam diskoteğe gelen kızlar olarak görecekti. Çılgın gibi eğlenen genclerden kendilerini ayırmayacaklardı. Onun icin cok açık giyinmişlerdi. Alman arkadaşta içilen biranın tadını
beğenmemişlerdi ama içmeliydiler. Bir geceliğine her şeyi denemeliydiler..
Artık özlenen hayat başlamış, kızlar distokette iki türk genciyle arkadaş olmuşlardı bile.... Çok
yakışıklılardı vede çok iyi insanlara benziyorlardı...
İki arkadaş gençlerden biri ile konuşurken diğer genc kızlara içecek getirmeye gitmişti. Kimselere fark ettirmeden iki içeceğin içine ilaç koymustu. İlac kızların kendilerini yorgun hissetmelerini sağlayacak uykularını getirecekti.. Böylece iki kız gencler icin kolay kurban olacaklardı....
Gençlerin planları istedikleri gibi işliyordu. Saat sabahın 5'ine yaklaşmaya başlayınca kızlar artık düşüncelerini toparlayamaz olmuşlar ve gençlerle birlikte diskoteği terk etmeyi kabul etmişlerdi. Gençler arabalarıyla kızları kalacakları alman arkadaşın evine götüreceklerdi...
Ama gencler kızları alman arkadaşın evine götürmek yerine bir ormana götürüp başlarına vurarak bayılttılar. Sonra kızların başlarına siyah bir poşet geçirerek defalarca tecavüz ettiler. Gençlerden biri gülerek ceptelefonunu çıkarıp başka bir arkadaşını çağırdı...
Yarım saata kalmadan genclerin arkadaşı olay yerine gelmişti. Ömründe ilk defa bir kıza tecavüz edecekti. O da diğer arkadaşları gibi iki kıza tecavüz ettikten sonra gülümsüyordu... Üçüde kendilerinden gurur duyuyorlardı.
Kızlarla diskotekte tanışan iki genc hala alkollüydüler ama sonradan gelen genc kendindeydi. Arakadaşlarına teşekkür ettikten sonra kızların yüzlerini görmek istedi. Tecavüz ettiği kızların yüzlerini merak ediyordu...
İlk tecavüz ettiği kıza doğru uzanıp kızın yüzünde ki siyah poşeti çıkarttı. Çok şaşırmıştı.... Çünkü bu kız kız kardeşinin en yakın arkadaşıydı. Bir an kız kardeşine bu durumu nasıl anlatacağını düşündü ve de kız kardeşinin karşısında nasıl utangac bir halde durduğunu hayal etti....
Sonradan gelen genc utanc icinde kız kardeşine vereceği hesabı düşünürken diğer genclerden biri diğer kızın kafasından poşeti çeki verdi....... Gördüğü manzara karşısın da donup kalmıştı... Yanaklarından akan yaşlarla hem kızlara bakıyor, hem de haykırıyordu.....
"ALLAHIM NEYDİ GÜNAHIM? NE YAPTIM Kİ BU GÜNAHI HAK ETTIM BEN?
NE YAPTIM Kİ KIZ KARDEŞİMİN NAMUSUNU KİRLETMEYİ BANA LAYIK BULDUN"
ALLAH'IM.... ALLAH'IM... ALLAH'IM......
-------------------------------------------------------------

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Sizce suçlu kim?

Özgürlüğü tatmak isteyen, alman arkadaşlarına özenen kızlar mı?
Ahlaksızca yaşam süren gencler mi?
Yoksa ne erkek cocuklarını nede kız cocuklarını islama uygun yetiştiremeyen, işinden gücünden çocuklarına vakit ayıramayan anne babalar mı???

Gurbetçi belki madden refah ve huzur içinde.... Fakat manen ne durum da olduğunu gösteren bu yazıyı bize gönderen sevgili HASRET GÜLÜ 'ne şükranlarımı sunuyorum....

sisterE · Üyelik tarihi: 02.01.2004

bu genc..kizkardesini..arkadaslarini ve kendini vurarak öldürdü..
4 genc öldü bu olayda..
olay bochumda yasanmisti..
bir bucuk yil`a yakin diskothek´in ismi degistirildi..
yine ayni hizla su an devam..

bu olayi ilk kez duydugumda ve okudugumda..gazetelerde..
düsüncelerim?

ee ..bu tecavüz ettigi kiz kizkardesi oldugu icin...kaldiramadi ve onu ve kendini öldürdü..
peki ya..yabanci bir kiz olsaydi? o da bir anne babanin evladi ..bir abinin kardesi..bir ailenin namusu degilmiydi?

suclu?
suclu herkes ve kimse..
suclu dinimizden uzak yasamak...hani gerikafali degil insanlar..21 inci yüzyilda yasiyoruz ya..
hosgeldiniz 21 inci yüzyilda..

"modern" olmak ugruna.."özgürlük" ugruna..insanlik..namus geride birakilan "modern cag"...

ne diyeyim..

Allah o anne babaya sabir versin..geride kalanlara sabir versin..

ayni düsünce anne baba hakkinda gecti aklimdan..

bir oglum ve bir kizim var..
kizima herseyi namus adina yasakliyayim..ama oglum "erkek" ya hani..hodri meydan..buyur oglum gez toz eylen...sana birsey olmaz sen erkeksin..
peki benim oglumun bu durumda gönül eglendirecegi kiz bir baskasinin kizi namusu degilmi?..

Allah yardimcimiz olsun..

sEhadET · Üyelik tarihi: 07.05.2002

HiraNur · Üyelik tarihi: 16.10.2004

ne denebilir bu durum kar$isinda, woww beynim durdu resmen....(

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Alıntı:

Lionheart´isimli üyeden Alıntı

Suçlu bunlar...

lionhart en alttaki imzanı değiştir...

ErkekFatma · Üyelik tarihi: 08.10.2002

bu hadiseyi bende hatirliyorum...

cok yakin bir yer orasi bana.... yalan degil.. bir zamanlar bir cok genc gibi bende istemistim.. merakti sonucta.. icinde ne var diye...

ama sükür annemin sözünden hic cikmadigim icin.... bu olayi okudugumda daha dogrusu duydugumda gencler icin üzülmüstüm.. o aile icin üzülmüstüm cok ..

ama bir okadarda annemi sevmistim... annemi sevmistim cünki annem bana güzel bir sekilde anlatmisti bazi seyleri... mekanin cennet olsun annecim..

yine o günleri hatirladim.. ve yine altin sözlerin canlandi kulagimda..

tesekkür ederim...

yoruma gelince... bu durumdan herkes suclu! anne, baba, arkadaslar, cevre.. sucsuz kim var??

biz evimizde sicak sicak otururken biliyormuyuz o an kac müslüman gencin basindan neler geciyor?? sorunca herkes hesaba cekilecegiz diyor... irak, filistin, cecenistan vs. vs... evet.. hesaba cekilecegiz...

lakin binlerce km uzaga gitmeyelim diyorum... önce etrafimizi "temizleyelim"...

bi düsünsün herkes kendi icin.. en son nezaman bir gence yardim etti?

benim gözümde suclu BIZLERIZ !

SeyFull@H · Üyelik tarihi: 29.07.2005

Alıntı:

itimat´isimli üyeden Alıntı

lionhart en alttaki imzanı değiştir...

ricami? emirmi?

link vermek yasak degil...
@lionhart hosgeldin abi...

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Alıntı:

Seyfull@h´isimli üyeden Alıntı

ricami? emirmi?

link vermek yasak degil...
@lionhart hosgeldin abi...

bir emirdi...

SeyFull@H · Üyelik tarihi: 29.07.2005

emrine amadeyiz hocam

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Alıntı:

Seyfull@h´isimli üyeden Alıntı

emrine amadeyiz hocam

anlaşılmıştır...

çünkü sen konunun ortasından başladığın için başını bilmiyorsun..

o konu tatlıya bağlanmıştır...

lionhart kardeşimiz anlayışla karşılamıştır...

o imzayı değiştirmiştir...

SeyFull@H · Üyelik tarihi: 29.07.2005

anladim ,iyiki ortasindan baslamisim abi

Basindan baslasam lieonharta imzasinda 10 defa ihvanforum yazmasi icin telkinde bulunurdum:)
Hayirli geceler...hocam

bu arada abi...abi kiz kardes chat hikayesini cok uzun süre önce okumusdum...aynisimi bilmiyorum...ama benim okugum hikayenin uydurma oldugu ortaya cikmisti..

Ali_C · Üyelik tarihi: 15.10.2004

ellerine saglik itimat abi
genc kizlarimiza ibret olur insallah

itimat · Üyelik tarihi: 08.04.2004

Alıntı:

Seyfull@h´isimli üyeden Alıntı

anladim ,iyiki ortasindan baslamisim abi

Basindan baslasam lieonharta imzasinda 10 defa ihvanforum yazmasi icin telkinde bulunurdum:)
Hayirli geceler...hocam

sizede hayırlı geceler...

Fatihsultan · Üyelik tarihi: 26.11.2005

elleerine sağlık abi

enes82 · Üyelik tarihi: 12.03.2006

ALLAH U TEALA CC
bizleri böyle olaylardan korusun
çok acı

Fatihsultan · Üyelik tarihi: 26.11.2005

gözyaşıgülüm · Üyelik tarihi: 27.06.2006

insan nası kayar adım adım bi hayat öyküsü

allah razı olsun paylaşımınız için etkileyici bi olay ama insan unutkan ve öğüt almıyor malesef...

Fatihsultan · Üyelik tarihi: 26.11.2005

Alıntı:

gözyaşıgülüm´isimli üyeden Alıntı

insan nası kayar adım adım bi hayat öyküsü

allah razı olsun paylaşımınız için etkileyici bi olay ama insan unutkan ve öğüt almıyor malesef...

Ben ögüt aldım bilee..