itimat

Küçükken babam beni bisikletinin önüne oturtur dükkanına götürürdü. Bir pedal çevirirken “La ilahe illallah” diğer pedalı çevirirken de “Muhammedürrasulullah” derdi. Tahta sandıklara malları bir bir koyarken kelime-i şahadet getirir, çekiçle çivileri çakarken de, her birinde “Allah” derdi.

Eve dönünce bakla, bezelye ya da barbunya ayıklanacaksa başına geçer her bir barbunya açışında bir ihlas okurdu. Sıra zeytin çizme işine gelince de tüm kardeşler oturur her zeytine bir tevhit mırıldanırdık. Görenler “Yine zeytin ayini başlamış.” derlerdi. Kutlu bir zikir halkası içinde kilolarca yeşil zeytini nasıl bitirdiğimizi anlayamazdık. Dahası var. Babam her sabah olgunlaşan zeytinlerden 36 tane yer; 33 tanesinin çekirdeğiyle tabağına tesbih şekli yapar, diğer 3 taneyi de imame olarak şeklin başına yerleştirirdi.

Ve her daim şöyle derdi: “Müslüman tükürürse sel değirmeni, üfürürse yel değirmeni döndürmeli. Bir saniyesi dahi boşa gitmemeli, hayatında hiç vakit israfı yapmamalı...”

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

itimat

Unutma;
HER ŞEY YAPMAK İSTEYEN HİÇBİR ŞEY,
BİR ŞEYİ YAPMAK İSTEYEN HER ŞEYİ BAŞARABİLİR...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

ahsensen

evet uzun sözün kısası bu paylaşım için teşekkürler.

__________________

alem-i ervah

selamun aleykum

Allah razı olsun ...
kaçımız geçiriyoruz bu şekilde günlerimizi,saatlerimizi...olması gerekende bu degil midir aslında...
bize verilmiş defteri hor kullanıyor biran önce bitirme telaşına giriyoruz...ama içinde yazılanlarda o kitapla deger kazanacak bilmiyoruz...
ya o kitap ki en iyi şekilde degerlendirilmiş şekilde emanet sahibine verilecek yada içi boş yada degersiz şeylerle süslenmiş olarak...

vesselam...

sisterE

cok güzel..

__________________
Hayat yasandigi kadardir. Ötesi ya hatiralarda bir iz, ya da hayallerde bir umuttur.