Yazar Rasim Özdenören:
‘O’ Efendimizin (s.a.v.) büyüklüğünü kavrayabilmenin çeşitli yolları bulunuyor. Onu, münferit bir insan, bir sade kul olarak mı tanımak istiyoruz? Onu, bir aile reisi olarak mı tanımak istiyoruz? Bir çocuk, bir baba, bir dede, bir kayınpeder veya bir damat olarak mı tanımak istiyoruz? Onu, bir mesaj sahibi fert olarak mı tanımaya yöneliyoruz? Onu, bir hukukçu, bir komutan veya bir devlet yöneticisi olarak mı tanımak istiyoruz? Bir diplomat olarak mı tanımak istiyoruz? Yoksa bir tüccar olarak mı tanımak istiyoruz?
Bu sorulara akla gelebilecek başkaları da eklenebilir. Hangisinden yola çıkarsak çıkalım, bunların her biri, bizi, muhkem bir şahsiyeti, eksiksiz bir dürüstlüğü, ilkesine köküne kadar sahip çıkan muhteşem bir iradeyi tanımaya yöneltir. Dünyayı, dünya malını, dünya işlerini paçavra gibi silkeleyen, dünyaya sonsuz istiğna halinde olan; bununla birlikte Allah’ın kutsal ilkesini yeryüzüne egemen kılmak için savaştan kaçınmayan bir iradenin insan halinde biçimlenmiş som örneğidir o.
En yıldırıcı koşullar altında bile gözünü kırpmadan kendi doğrusuna sahiplenmenin örneğidir. İnsan-ı kâmil kavramının, Adem aleyhisselamdan bu yana gelmiş geçmiş milyarlarca insan arasında tek tartışmasız temsilcisidir. Onun kemâline kıyasla, öteki peygamberler de içinde olmak üzere, insanoğlunun geri kalanının tümü eksikli sayılır. Onlarda kemal halinde olan belirli niteliklerin tümü birleşerek O’nun (s.a.v.) şahsında tecelli ve temerküz eder. Onun ağzından çıkmış herhangi bir söz, sizi onun öteki sözlerine götürür ve ona giden yolu açar. Ağzından çıkan her cümle muhteşem bir icaz örneğidir. Gündelik konuşması da, bir yasa kitabından fırlamış cümleler halindedir: meramını ifade ederken ne bir kelime eksik, ne bir kelime fazla bulunur.
Şairimizin dediği gibi, O, gaye insan, ufuk peygamberdir.
Şair ve yazar İbrahim Tenekeci: Peygamberim, canım benim
27 yaşına ayak bastığım günlerde, “Efendime vermek için / Yirmi yedimden gün aldım / Yirmi yetimden gül” diye yazmıştım.
Geçen ay, Saygı Duruşu başlıklı bir şiir bitirdim. Bir anlamda, bu şiiri bazı şeylere cevap olsun diye yazdım. Şiirin ilk iki dizesi şöyle: “Sen böyle güzelken bana söz düşmez / Bakma, şiirler yazdığıma…”
Evet, bu öyle bir güzellik ki, her şey, onun yanında solda sıfır kalıyor.
Bizden keramet istiyorlar, onun güzelliğini gösteriyoruz.
Aşk diyorlar, aklımıza o geliyor.
.......
Peygamber sevgisinin ne demek olduğunu en çok annemden biliyorum. Hacca gitmişti. Sağlığı iyi değildi ve hastalığı yüzünden çok kilo almıştı.
Gitti ve geldi. Yürümekte, merdivenleri çıkmakta zorlanan kadın gitmiş; yerine, genç bir kız gelmişti. Yeni gelinler gibiydi. Adeta kuşa dönmüştü. Evet, aynen öyle olmuştu.
Ona yaklaştım. Bembeyaz kokuyordu. O kokuyu hiçbir zaman unutmadım.
Artık annemin sımsıkı sarıldığı bir şey vardı. Fakat bu şey, kesinlikle dünya değildi.
......
Şimdi oturmuş, Peygamber Efendimizi konuşuyoruz.
Bence, önemli olan, Peygamber Efendimizi nasıl gördüğümüz değil, onun bizleri nasıl gördüğüdür.
Önemli olan budur…
****
Şair- Müzisyen Selçuk Küpçük: Müzisyenler nerede duruyor?
Benim söyleyeceğim şeylerin ancak bir müzisyen olarak anlamlı duracağını düşünüyorum konu ile ilgili olarak. Yani efendimizin getirdiği söyleme paralel olarak biz müzisyenler nerede duruyoruz? Eğer bir paralellik varsa, ortadaki ürünlerin izleğinin ve estetiğinin niteliği ne durumdadır? Ben ancak bu mevzularda bir şey söyleyebilirsem daha sahih olur kanaatindeyim. Efendimizin peygamber olarak o meşhur mağaradan evine gelişi aynı zamanda yeni bir söylemi de getirdi. Bu söylem insanı köleleştiren, nesneleştiren, sömüren, zulüm düzenlerine karşı yıkıcı bir dili de imliyordu. Bizler bugün bu dilin neresindeyiz? Ürettiğimiz dil tıpkı onunki gibi seviyeli, estetik, donanımlı bir form içeriyor mu? Ve bu formu müzikal bir alana ne oranda taşıyabiliyoruz bugün? Kuşkusuz bunu ortaya koyarken de insanların varolan duyarlılıklarını da sömürmeden yapabiliyor muyuz?
Peygamber efendimize şarkı, ilahi vs -adına ne dersek- yaptığını iddia eden birçok ismin ortaya koyduğu şeyin bizim için her şeyden önemli bir algıyı gerektiği estetik donanımda sunamadığını artık konuşmanın zamanı geçiyor. (…) Bir eseri sanat yapan o eserin içeriği değildir. Formudur. İçerik çünkü çabucak başka şeylere hizmet edebilir. Eğer Peygamber Efendimiz’e sevgi ve saygımızı şarkılarımızda daha düzeyli bir şekilde ifade etmek istiyorsak öncelikle zihinsel anlamda bu seviyenin kaygısını taşımalıyız.
Hasan Cihat Örter: Benim Muhammedim
Benim Muhammedim, insanlığı bedeviyetten hadariliğe yükselten eşsiz insan. Yeryüzüne insanlığı, medeniyeti, estetiği, güzelliği, aşkı, huzuru, sevgiyi, barışı getirmek için canını ortaya koyan insan. Düşmanını bile sevgiyle kucaklayan rehber insan. Haksızlıklara karşı, hak arayışında zülfikarın kılıcı, Fırat’ın kıyısında kaybolan koyunun hesabının bilincinde, komşusu aç iken uyuyamayan, canına kastedenleri bile affedebilen ahlak abidesi….
Efendimizin beni en çok etkileyen yönü, hayatın her anında estetiği, zarâfeti, güzelliği, nezaketi, erdemi hakim kılmasıdır.
Beni en çok etkileyen hadisi şerifi ise “men kezibe aleyye müteammiden fel yetebevveğ magadehüüü minennar…” dır. Yani “Kim benim üzerime yalan uydurursa, cehennemdeki yerini hazırlasın.”
**** Tiyatrocu Ahmet Yenilmez: Vahşi kapitalizme karşı insanlığın kalkanı
Her şeyden önce insanlık onun yüzü suyu hürmetine yaratılmıştır. O alemlere rahmet olarak yollanmış tüm insanlığın peygamberidir. O örnek bir fert, örnek bir baba, kısacası tüm örnekliği şahsında barındıran, Allah'ın elcisidir.
Uygarlık onunla anlam bulmuştur. Peygamber efendimizin geldiği dönem göz önünde bulundurulursa bu daha da açık olarak görülmektedir. Kız çocuklarının diri diri gömüldüğü bir dönemde onun mesajları çağlar ötesine kıyamete kadar ışık tutacak mesajlar olmuştur.
Ben nasıl şu yönü önemli, şu yönü özellikle bilinmeli diyebilirim ki! Haşa! O insan ve insanlık için hava su kadar olmazsa olmazdır. Onu her şeyi bilinmeli.her şeyi bilindikçe insan insan olmanın idrakine varacaktır.
Yukarıda da belirtmeye çalıştığım gibi bizim peygamberimizi tek kılan zamana ve mekana sığdırılacak olmamasıdır. Günümüzde yaşadığımızın tek çaresi onun mesajları olacaktır. İnsanlık özellikle onun mesajlarından uzaklaştıkça vahşetin girdabına hızla yaklaşmakta!
Benim peygamberimin ve dinimin müstesna oluşunun nedenlerinden biri de hayatın her anında her zerresinde oluşudur. Özellikle vahşi kapitalizme karşı insanlığın kalkanı onun mesajı olacaktır. İşçi hakkından tutunda, ''komşusu aç iken tok yatan bizden değildir'' mesajına varıncaya kadar. Çünkü benim dinim hak ve hakkın üstün tutulduğu bir din ve benim peygamberim hakkın elçisidir.
*****
Şair Nurullah Genç: Bir hırka kazanmak
Peygamberimiz ve şiir arasındaki ilişkiyi düşününce Ka’ab bin Züheyr’i ve Kaside-i Bürde’yi hatırlamamak mümkün değildir. O’nun şiire verdiği değer kutlu hırkasının ayrıntıları arasında gizlidir. İşte bundan dolayıdır ki asırlardır Müslüman şairler O’nun hırkasına layık olabilmek için yüzlerce naat yazmışlardır.
Âlemin sırrının anlaşılmasındaki son ve en görkemli kapıdır Peygamberimiz. O’nun mihverinde yürümüştür deruni hakikatlerin derinliğine şairler. Yoksa söz sıradan imgelerin yüzeyde kalan tortularından başka bir şey olmamaktadır. Divan şairlerinin divanlarına tevhid, münacat, naat gibi eserlerle başlamaları da önemli bir ön kabulün; evrensel gerçekliğin sonsuzluk düşüncesinin bir parçası olduğu ve her şeyin sahibinin sözün ve sanatın da sahibi olduğu kabulünün dışa vuruşundan başka bir şey değildir.
Benim şiirimde ve özellikle de “Yağmur” da Peygamberimiz işte yukarıdaki nedenlerden dolayı bir merkez olarak yer almıştır. O’na doğru yürüdükçe kelimeler parlamakta ve kutlu bir titreşim kazanmaktadır. Her harfin o’na doğru kıvrılması ve gülleşmesinin nedeni hayatın O’nun ile anlam kazanmasındandır. Bir hırka, evet sadece bir hırka kazanabilir miyiz bir gün, bilmiyorum. Ama bu kazanç ebedi saadetin kazanılması olacaktır kesinlikle.
Şair Hüseyin Akın: Muhabbetsiz Muhammed olmaz
Sözü sağlam yerinden kavramak için nebevi gelenekle ilişkisini kesmemeli insan. Modern hayat insan eylemlerini olduğu kadar kelamı da alelade söze indirgemiştir. Sözü sünnete muvafık kılmak için sözlü sünnete kulak kesilmek gerekir. Kur’an’ı tahrif etmeye muktedir olamayanlar Hz. Muhammed (S.A.V.)’in söz, fiil ve takrirlerini modern bir hayatla tersyüz edip bozmaya çalışıyorlar. Sünnet yol, iz ve kanun demektir. Ne zaman ki sözden peygamberane eda kaybolmuştur, o andan itibaren insan yol izlerini kaybedip evinin yolunu yitirmiştir. Çağdaş bir naat yine çağcıl kelimelerle yazılır diyerek ben de “Son Sünnet” şiirini yazdım. İçinde gelip geçen ömrümüz-ömrümüzün son sünneti-kadar, kıblesiz kervan yükleri ve kül, körfez, petrol de var. Süleyman Çelebi’nin ruhunu yakalayan bir mevlit yazılmamış hâlâ günümüzde. Bunun sebebi biraz had bilirlik olduğu kadar, biraz da özlemlerimizin, özlediklerimizin ve kelimelerimizin düne göre bugün yer değiştirmesiyle alakalıdır. Muhabbetsiz Muhammed olmadığı gibi Muhammedsiz de muhabbet olmuyor.
*********
ANADOLU GENÇLİK DERGİSİ KUTLU DOĞUMDA, EFENDİMİZE ÖZEL
Aylık siyasi, aktüel ve fikir dergisi Anadolu Gençlik, Nisan’da Peygamber Efendimiz (s.a.v) özel sayısı ile okuyucularının karşısına çıkıyor. 64 yerine 96 sayfa hazırlanan dergi dopdolu içeriği ile okuyucularına doyurucu bilgiler vermeyi hedefliyor.
Anadolu Gençlik Dergisi, Hz. Muhammed’in (s.a.v), eşsiz ahlakından latifelerine, devlet adamlığından savaşlarına, çocukluğundan davet metoduna kadar birçok yönü ile anlatıldığı bu özel sayı ile Peygamberimiz (s.a.v) hakkındaki yanlış düşünceleri düzeltebilmeyi hedefliyor.
Derginin ilgi çeken diğer bir yönü ise İslam dünyasının önemli isimlerinin makalelerine de yer verilmiş olması. Mısır’dan Prof. Dr. Ramazan el-Buti “Allah Rasûlü’nü sevmedeki neşe”, Katar’dan Prof. Dr. Yusuf el-Kardavi’nin “Hz. Peygamber’in mucizelerine bakış”, Suriye’den Dr. Muhittin Musto’nun “Efendimizi nasıl anlamalıyız?”, Mısır Müftüsü Dr. Ali Cuma’nın “Rasûlullah sevgisi
Allah sevgisiyle çelişmez” ve Azerbaycan’dan Rüfet Şirinov’un “Peygamberin şemaili” konulu yazıları neşrediliyor.
Ayrıca ülkemizin tanınan simalarından Prof. Dr. Ümit Meriç’in “Peygamberimizi yeterince tanıtamadık”, Sanatçı Dursun Ali Erzincanlı’nın “Rüzgar uğuldar, şimşekler çakar ama filizlenmiş olan bir çiçek mutlaka açar” ve Gazeteci-yazar Ebubekir Sifil’in “ ‘Diyalog’dan ne anlamalıyız?” başlıklı röportajları da derginin nisan sayısında yer alıyor.
Öte yandan Batılıların gözüyle Hz. Muhammed, Salavatın manası ve önemi, ve Efendimiz için yazılan şiirler gibi konular da okuyucunun ilgisine mahzar olacağa benziyor.
Dergi Hz. Peygamberin (s.a.v) yaşantısından bir çok kesiti gözler önüne seriyor. Bunun yanı sıra naat ve şiirler özel sayıya ayrı bir güzellik verirken, her sayfada bulunan hadis-i şerifler de dergiye ayrı bir renk katıyor.
Prof. Dr. Arif Ersoy’un “Rahmet Peygamberi Hz. Muhammed’in evrensel inkîlabı”, Dr. Alev Erkilet’in “El-Emin”, Yıldız Ramazanoğlu’nun “ Fatîmayı anlatan ses”, Selami Güdener’in “Gel ey sevgili”, Sabiha Doğan’ın “Sevgiliye mektup” ve Mehmet Sılay’ın “Medine günlüğü” başlıklı yazılarının bulunduğu derginin bu ay ki konuk yazarı ise son günlerin popüler ismi Ömer Lütfi Mete oldu. Ayrıca yazar Rasim Özdenören, şair Nurullah Genç ve İbrahim Tenekeci, tiyatrocu Ahmet Yenilmez ve daha birçok ünlü simanın Rasûlullah hakkında söyledikleri “Ne dediler?” bölümüyle okuyucuların beğenisine sunuluyor.
Dergiyle birlikte iki ayda bir okuyucusuyla buluşan ve hanımların ilgiyle takip ettikleri “Gülşen”de bu özel sayıya Gülşen sayfalarında ‘Peygamber ve kadın’ ile ‘Peygamber ve çocuk’ konularını okurların beğenisine sunuyor.
Anadolu Gençlik Dergisi
Hükümet Cad. Hilal. Sok. No:12 Ulus/Ankara
0312 309 59 27
22.03.2006, 09:35
Benzer Konular 
