kahraman81

Hayat sıkmaya başladı artık,
Gidiyorum sensizken sensizlige,
Bir masal gibiydi sen ve dünya
Bir varmış bir yokmuş diye başlayan,
Ve sona dogru yaklaşılan.
Ölümden korkmuyorum artık,
Korkularımı sende bıraktım,
Ölmekten korkmuyorum artık,
Ben ölümü ilk seninle tattım.
İlk gördügümde gözlerini,
Dünya sanki cennet oldu bana,
Kalbini tanıdıgımda
Düşlerim yoluma çıktı her sokakta
Seninle tanışmam bir anlıktı
Kaybetmem de bir anlık oldu.
Ölümden korkmuyorum artık,
Ölmekten korkmuyorum,
Ben ölümü ilk gözlerinde tattım.
Kaybetmekten korkmuyorum artık,
Ben hayatımı sayende kaybetmeye kalktım.
Ne gurur, ne derman kaldı dizlerimde,
Ugrunda yıllarımı harcadım,
Anlatmaya kalktım aşkımı,
Ya ben anlatmayı başaramadım,
Ya sen anlamamayı başardın.
Ölümden korkmuyorum artık,
Son satırlarını yazıyorum,
Sensiz hayatın.
Ölümden korkmuyorum artık,
Ben ugruna canımı adadım.
Sevdigim, gözlerin hiç geceleri
Aglamaktan agrıdı mı senin.
Hiç elin kolunun,
baglı oldugu oldu mu,
Sen dünyanın en kalpsiz insanını
Sevdin mi hiç,
Ugrunda ölmeyi düşündün mü,
Bu dünyanın yalan oldugunu,
Geç olsa da anladın mı sen.
Ölümden korkmuyorum artık,
Alıştım ben her gün ölmeye,
Ölümden korkmuyorum işte
Benim ruhum zaten hiç bedenimde degil ki
Senin hep o gözlerini izlemekte.
Ölümden korkmuyorum artık,
Yaklaşıyorum her geçen dakika,
Bu dünyadan göçüp gitmeye.
Ölümden korkmuyorum artık,
Korkuyorum dünyada sana birşey olmasından,
Korkuyorum canının acımasından,
Ölümden korkmuyorum artık,
Son satırları yazıyorum,
Korkmadıgım ölüme yaklaşırken,
Sana ve hayata.
Ben hep gülümseyecegim,
O yaşlarla dolu gözlerimle,
Bulutların arasından,
Sana ve yalan insanlara.!


şairin adını bulamadım.

Firuze

ölüm icin hazir miyiz ki korkmuyorsun kardes

Yasemen

@firuze


kahraman kardes sagol paylastigin icin...

hayatta en cok korkutucu sey olan ölüm ve ondan sonrasi... bence...

sisterE

1. siir senden olmadigina sevindim!...karamsarligin bu doruguna gelmeni istemem cünkü..

2. insan ..hazirim saniyor..yoo amel defteri ile ilgili degil...bazi olaylar artik yikmaz acitmaz..islemez bana saniyor...birseyi kaybettigi icin..hic bir kayip beni artik sarsamaz saniyor...inan bana büyük bir yanilgi...
sükür böyle yanilgilarin ardindan öyle bir sarsinti yasiyorumki hep...bilincinde oluyorum acizligimin...isyan yok insaAllah..ümitsizlik yok insaAllah..her güne yeni bir gün olarak bakarsan..maziyle alakasiz...günleri cok daha hevesli ve ümitli karsilarsin insaAllah..

Yasemen

evet abla...

insaALLAH yok ümitsizlik.. bak kahraman kardes... bana diyordun ümitsiz siir yazma diye...
sende yazma insaALLAH!

insan cok aciz oldugunu farkediyor... ben sahsen o üzgün oldugum zamanlardan sonra... bir farklilik yasamaya basladim...

halen tuhaflik yasiyorum... oturuyor... ne yapicam diye düsünüyorum... ama... Rabbe sigindiktan sonra herseyin olacagini, aciz olusumu farkediyorum yeniden....

hamd etmemiz gereken cooooook sey var...

hamd olsun!

sisterE

ve "sIKmaya basladi" dedigin hayat..o kadar tez harcaniyorki...!
unutma ki..."gecen gün ...ömürden`dir"...ve kiymetini bil..her yeni dogan sabahin...ve her telasli günü ardinda birakircasina batan günün...

kahraman81

evet cok kısa bunu anlıyorum ama idrak edemiyorum.

ecoutez-moi

evet katılıyorum

Kılıçustası

hayat sıkmaya başladıysa "kilo" alıyorsun demektir...maddi ve manevi çevrende ve idrakinde artma var demektir...çokluk ilk başta "karmaşa" getirebilir ve bu insanın canını sıkabilir , ve bu sıkılmayı "serap" gibi yanlış yerlerde görebilir insan...

her şeyi yerli yerine koyarsan , hiç bir şey seni rahatsız edemez...

sisterE

en büyük tehlike düzensizliktir ...düzensizlik hep karmasalara yol acar...her seyi yerli yerine koymali...cok dogru..