HEDEF

Rabbime binlerce şükürler olsun...
Yüze,yüze koskoca bir ummani geçtim
Ya da geçmek üzereyim neredeyse...
O umman ki ne çetin dalgalara,
Ne çetin fırtınalara,
Ne derin obislere sahip...
Ki Hamd olsun,batmadan,dibi bulmadan
Sağsalim o adı mutluluk,
O adı refah ve saadet olana...
Kıyıya bir ramak kaldı...
Hani derler ya;
Derdi veren devasını da verirmiş mutlaka...
Önemli olan sabretmek,
Tevekkül ve tefekkür etmek
Edesin ki;
Gerçek saadete eresin....
Yeter ki yaratılmışların,
Bizlere verilmiş değerlerin,
Bir kez olsun özlerine inelim,
Onları zahiri gözlerle değil,
Gönül gözümüzle görüp,
İdrak etmeye ve anlamaya çalışalım
Sonra da gerisini yani teferruatları Rabbimize havale edelim...
İşte benim tüm uğraşım,tüm savaşım bu yönde
Ve İnşaAllah da başaracağım...
Çünkü ben kendime inandım,
Biliyorum bu çok çetin bir savaş,
Ama her ne kadar bu savaş çetin olsa da,
Sonunda ölüm olsa da,
Bu yoldan asla dönmek yok...
Biliyorum O her an her yerde benimle
Ve O beni terketmediği,
Ve beni nefsime,egoma teslim etmediği sürece
Ben bu savaşı ne eder ne yapar kazanırım evvelAllah'ın izniyle...
Rabbim hepimizi kazananlardan...
Asr-ı Saadet'e erenlerden eyler İnşaAllah!...

HEDEF

HEDEF

Bak şu an,
Aynı bir durgun deniz misaliyim,
Ne beynimi kemiren düşünceler,
Ne yüreğimi acıtan sen,
Ne de bana olan nefretin
Umrumda bile değiller artık.
Hele bana yaptıkların aklıma geldikce,
Hani eskiden sana kızar,sinir olurdum ya,
Bak şimdilerde ise onlara bile gülüyorum,
Meğer ne boş şeylermiş o kızmalar,sinir olmalar,
Yalnızca kendime zarar veriyormuşum.
Düşündüm de biraz senle yaşadıklarımızı,
Ya gerçekten ne delice tutkuymuş
O sana olan paha bicemediğim,
Adını aşk koyduğum tutkum...
İnan her şey,
İçine sen de dahil olmak üzere
Ne yaşamışsak geçmişte birlikte,
Hepsi bendeki bir anlık boşluğun eseriymis...
Ama seni takdir ediyorum şu an,
Ne güzelde faydalanmışsın o boşluktan,
Ne akıllıca yararlanmışsın zaaflarımdan,
Uygun zamanda,
Sinsice girivermişsin hayatıma,
Beni,
Bendeki bu dağ gibi yüreği nasıl da alt etmişsin,
Helal olsun sana...
Biliyorum bunları okuyunca yine benden nefret edeceksin,
Belki de nefretin bir çığ olup bana akacak,
Ama sana tavsiyem,
Lütfen kendini boş yere üzme ve sinir etme,
Çünkü karşında eskisi gibi ne senin nefretini,
Ne de senin üzülmelerini takacak biri yok ve olmayacak artık
En iyisimi sen hayatını yaşamaya bak,
Bin özgürlüğün kanatlarına,
Uç uçabildiğince,
İçinde ne kalmışsa yaşayamadığın,
Ya da gercekleştiremediğin özlemlerinden yana,
Hepsini gerçekleştirmeye çalış.
Bak göreceksin işte o zaman gerçek mutluluğa ereceksin.
Hem de karşında kaybettiğini sandığın
Ama aslında kazananın o olduğu biri varken !...

HEDEF

HEDEF

Varlığınla yokluğunun arasında kalmayacağım, artık sadece olmayacaksın.Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda.Belki birkaç satır arasında unutulmayacaksın bir müddet sonra.İçimden olmayacak boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.Hani hep kızardın ya ''konuş konuş konuş'' derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını.Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa?

Aslında alıştırmalıyım kendimi, hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı!..
Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim...Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı, artık yeniden sevmenin sevebilmenin yeri, her yer zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için...

Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni, yaşanmış tüm zamanlara uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına!..
Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, ben de yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım!..
Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim...Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim!..

Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım.Sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için...
Zira yoksun!
Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi...
Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti...yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan, sanki benim hiç senim olmamış gibi !..

alıntı

HEDEF

Her şeyin nedeni var aslında.Seni tanımamın da, sana aşık olmamın da.Her şeyin bir nedeni vardı.Ama gidişinin bir nedeni yoktu işte.Beni terk etmenin, benimle kurduğun bütün hayallerinden vazgeçip başkasının olmanın...

Belki de sevmemiştin beni benim seni sevdiğim kadar.Kim bilir, ben sadece seviyorsun sanmıştım.Belki de yetmemişti sevgim sana.Ya da fazla gelmişti bu aşk senin küçücük yüreğine.Benim kocaman yüreğimin en büyük parçası sen iken, senin kalbine sığmaz olmuştu benim sevgim...

Belki de korktun beni sevmekten, benim sevgimden.Bitmek bilmeyen hayranlığımdan.Oysa ben seni tek hayalim, tek sebebim görüyordum.Haklıydın, herkes kaldıramazdı o kadar sevilmeyi...

Her zaman hırçın biriydim ben.Aşklarım da, nefretlerim de o kadar coşkun olurdu.Hep severdim seni.Kızsam da, gülsem de, ağlasam da severdim.Kırılırdım, ama tamir ederdim o kırıkları.Sen bir daha kırardın kalbimi...

Şimdi gittin öyle mi? Beni sensiz bıraktın.Başka bir şehire, başka bir hayata gittin.Vazgeçtiysen benden, tutamam seni, ''Kal'' diyemem sana.İçimde kopartırım sessiz fırtınamı.Yaşarım içimde bu fırtınayı...

Sen içime öyle bir kazındın ki; silip atamam öylece.Aslında seninle yaşanan acılar da güzeldi...Senin verdiğin acının bile güzelliği vardı...

Sana kızgın değilim.Bana böylesi duygular yaşatan, hayatımın en güzel günlerini veren birine kızamam ki!..Hem aşk her halinle sevmek değil midir?

Ben senin gidişini bile seviyorum!..Mutlu ol!..

alıntı

HEDEF

Hatırlar mısın bilmem ama ben çocukken sen evde kavga çıkardığında, beni diğer odadaki yatağın içine sokarlardı, korkmayım diye. Oysa senin bağıran sesini, etraftakileri yerlere fırlatmanı duyardım yorganın altında titreyerek. Bende yarattığın bu korku, bu kızgınlık büyüdüğüm zamanda geçmedi. Hatta yalnız kaldığın, hepimizin seni terk ettiği zamanlarda bizim evi aradığında ahizenin diğer ucundan gelen sesin dahi korkuturdu beni.
Hastalığının getirdiği olumsuzluklar bir yana kardeşinin oğluna alınan bir saati, evdeki çocuklar için yapılmış bir yemeği dahi kıskandığın olurdu. Aslında düşününce sana kızmıyorum; bencil olduğun için. Seni bu hale getiren şartlar var : 8 sene çocuğu olmamış, kaynanası tarafından kısrak inek diye çağırılan bir kadının ilk çocuğuydun sen. İlk göz ağrısı. Diğer kardeşlerinin doğması bile senin tahtını sallamamıştı, yine her şeyin iyisi güzeli sana aitti o evde, o yokluğun içinde. Böylece bencil ve sadece kendini düşünen bir adam yetişmiş oldu.
Kimi zaman senden, en yakın çevrendekiler bile nefret etti. Beni affet, senden zaman zaman nefret ettiğim için, seni arayıp sormadığım için, çocuk aklımdan sana yönelik beddualar geçirdiğim için, affet.

Öldüğünü komşu çocuklarından duydum, inanmadım. Eve geldiğimde annemi ağlarken bulunca anladım, ölmüşsün. Senin bende yarattığın karmaşık duygulardan olsa gerek bu ölüm haberini alınca hiç ağlamadım, bir damla yaş bile gözümden akmadı, akamadı.
Cenazenin ardından yalnız yaşadığın eve gidince anladım senin aslında ne kadar kimsesiz olduğunu ve bunda hepimizin suçu olduğunu fark ettim. Çocukluğumu geçirdim o eve yıllar sonra ilk adımımı attığımda, işte o an biriktirdiğim tüm gözyaşlarımı akıttım. Bu gözyaşları arasında evini toplarken gördüklerim kendimi daha suçlu hissetmeme neden oldu. Kızının resminin arkasına yazdığın “geldi ama o da diğerleri gibi beni terk etti” notun, her yere asılmış resimlerimiz, hiç görmediğin torunun takvime yazılmış ismi beni daha çok üzdü…
Öldüğün odaya çekinerek girdim, o odada çocukluğumda çok güzel anılarım vardı. Resim çizmeyi o odada öğretmiştin bana, o odada göstermiştin Türkiye haritasını andıran, göğsündeki ameliyat izlerini, o odada okumuştun bana kendi yazdığın şiirleri ve orada anlatmıştın bana hiç unutamadığın büyük aşkını…
Belki her şeyi affedebilirsin, ama öldüğün zaman o odada cesedini bulmalarını on gün boyunca beklemiş olmayı affedemezsin. Her tarafta o kadar akraban, tanıdığın, eşin dostun varken on gün cesedinin o odada kalmış olmasını affedemiyorum. Talihin cilvesi ya senin cesedini biz bulamadık, oğlunun polis arkadaşları buldu ilk olarak.
Ah bu hastalık yok muydu, seni sevdiğin her şeyden mahkum etmişti, 28 yaşında o çok sevdiğin meslek olan polislikten ayrıldın. Tabi bu kadar acı bir hayattan sonra, güzel bir ölümü yakıştıramazdı sana kader. Duyduk ki sonradan o illet hastalık gelmiş yine ölümünden hemen önce, sara krizi geçirmişsin ve başını vurmuşsun soğuk betona. Çünkü senin kafanı tutacak kimse dahi yoktu yanında.
Sen göçünce bu diyarlardan, sadece seni kaybetmedim ben. Çocukluğumu, çocukluk anılarımı, incir ağacımı ve sıkıca birbirine tutunmuş büyük bir aileyi kaybettim.
Şimdi merak etme, şiir defterlerin emin ellerde, Muğla’da kardeşinin oğlunun evinde. Karın, kanser oldu şimdilerde tek başına yaşıyor bir evde, kızların sen hayattayken evlenmelerine rağmen göremediğin kocaları ve çocuklarıyla yaşıyor farklı farklı şehirlerde. İşte sen gittikten sonra o göğsündeki Türkiye haritasında hepimiz bir yer seçtik kendimize, hepimiz savrulduk başka şehirlere.

Ben affemedim kendimi: sen affet bari!!!

Dilek Hafız

HEDEF

Siz hissettiğinizi yaşayın ,varsın dünya beğenmesin siz beğeniyorsanız yeterlidir !....

HEDEF

''Sakladığın sır senin esirindir. Açığa vurursan sen onun esiri olursun !...''

(Hz. Ali (r.a))

HEDEF

''Nefis üç köşeli dikendir, ne türlü koysan batar !...''

(Mevlana)

HEDEF

''Hayatında ekmeği yenmeyen kimsenin adı, ölümünden sonra anılmaz !...''

(Şeyh Sadi)

HEDEF

''Tarih değil, hatalar tekerrür ediyor !...''

(Abdulhamid Han)

HEDEF

Sanal Alem İşte... Dalgasız denize herkes KAPTAN !...

Anonim

HEDEF

Umutlara kanma,
Umutlar bir gün imkânsızlaşır...
Hayatı toz pembe yaşıyorum sanma,
Her renk bir gün siyahLaşır !...

HEDEF

''Güzel ahlâk; bağışlayıcılık, sabır ve tahammüldür !...''

(Hasan-ı Basri)

HEDEF

''En büyük felaketler içinde bile ümidini kaybetme, unutma ki ilik, sert kemiğin içinden çıkar !...''

(Hafız Şirazi)

pembe_PAPATYA

Hepsi Çoook Güzell.Ellerine Sağlık

HEDEF

Ne yazık ki, bazen insanlar siz bağırmadıkça duymuyorlar !...

HEDEF

Çok beğendiğim bir kıssayı sizlerle paylaşmak geldi içimden...Umarım sizlerde beğenirsiniz ve katılırsınız....

''Yönlendirilen, senaryosunda başkalarının imzaları olan hayatlar yaşıyoruz; farkında
olmadan… Kendimize ait doğrularımız yok ki, onları savunacak cesaretimiz olsun.
çünkü manipüle edilmiş, iğdiş edilmiş beyinler kendi hayatlarına sahip olamıyor.
Hepimiz çığlık çığlığa bağırıyoruz belki: Düşünceye özgürlük, biraz hoşgörü, biraz
adalet diye…
Kendi hayatımızdaki adaletsizlikleri görmezden gelip başka hayatlara adalet
dağıtmaya, içimizi cehenneme çeviren acılarımızı unutup başka hayatlara acımaya
alıştık !…''

NİSAA

gene her zamanki gibi şiirlerin çok güzel.. şiirindeki gibi gerçekten herşeyi boşverebiiyormu insan.. ençok senin ve beytullahın şiirleri gerçekten siteye girdiğimde okuduğum şiirler

NİSAA

HEDEF

Gözlerinize ve yüreciğinize sağlık inşaAllah...

İnsan fani olana bağlanmamalı ve bağımlı olmamalı...Yeri geldiğinde fani olanları sırtından arka sallamasını bilmeli...Bu iş zor gibi görünse de aslında hiç bir zaman zor değildir eğer insanın gönlünün gerçek sahibi Hak'sa ve tüm yolları Hak'ka açılıyorsa !...Zira Hak dışında her şey içinde bulunduğumuz hayatın ve imtihanın teferruatlarıdır...Yani lafın özü;İnsan teferruatlara asla kapılmamalıdır !...

Selâmetle efennim....

HEDEF

''Sabrın sonu resettir !...''

bonares

olurmu hiç teferruatlar Hakkı tanımamız,bilmemiz , için Hak tarafından önümüze çıkarılan nimetlerdir......Hak ne diyordu"ben gizli bir hazineydim bilinmemi sevdim..."..

HEDEF

Elbette haklısın...
Ama benim demek istediğim;teferruatlar doğruya,güzele,Hakikâte ulaşmak için birer basamaktır ve insanın en üstteki basamağa çıkabilmesi için alttaki basamaklarda takılmaması ya da alt basamaklarda kalmaması ve bir an önce bir üst basamağa tırmanması gerekmektedir...Malum aşılacak o kadar çok basamak var ki...Yani basamaklar o dediğim teferruatlar ama başarı basamakların sona erdiği noktadır...

Selâmetle

HEDEF

Ah sen yalan...
Yalansın dünya...
Yalandan yüzüme,
Gülensin dünya !...

Dipnot : Ben de yuttum ya hani...

tuğba

Ben de hayata bu yazının hep tersinden bakmışım dır ne tuhaf dimi herkezin yaşama bakış açısı çok farklı acaba hangisi doğru yada işe yarar gerçi ben bu halimden çok memnunum ama....

Her gün ayrı bir renk'tir, siyah bütün renklerin karışımın dan olur demek ki oda olması gerektir ve güzeldir tüm renkler benim için yaratılmış insan için , doya doya hakkıyla yaşamalı en güzelinden...

Hayat bir resimdir nasıl yaşarsan öyle görürsün ....

tuğba

NİSAA

NİSAA

doğru söze ne denir..

HEDEF

''Yüz demet feslegen verseler bir bülbüle,
koklamaz hiç onu, yine gider bir güle. ''


O gül ki...
Ne değer bilir ne kıymet,
Nazından cilvesinden yanına varılmaz,
Hele uzaktan kokusu duyulur...
Duyanları mest,sarhoş eder de,
Yanına varılmayınca...
İç yüzü bilinip anlaşılamaz !...

pembe_PAPATYA

eLİNE sAĞLIK Abi
ama nerelerdesin

Lilyum

"silbastan"

HEDEF

Gidişler çare değildir yüreğindekini bitiremedikçe...!!!"

Gidiyorum bütün aşklar yüreğimde
Gidiyorum kokun hala yüreğimde
Sana korkular bıraktım,
Bir de yeni başlangıçlar...
Bir kendim bir ben gidiyorum... "

Evet, belki de gitmek en iyisidir bazen... Yeni bir başlangıç, yeni bir sayfadır hayat sokaklarında...
Gitmek...
Arkanda sevdiklerini gözü yaşlı bırakıp gitmek...
Yüreğinde acılarla onlardan kopmak, için yana yana terk-i diyar etmek...!
Bazen istemezsin, ölümdür sana bu gidiş, ama mecbursundur.
En çok da bu koyar insana...! Parçalanan bir yürek, geride kalan anılar...
Bazen bıkarsın her şeyden, ne var ne yok bırakır gidersin, kaçarcasına...
Tek kurtuluşun, tek çıkış yolunun gitmek olduğunu düşünürsün...



Ve gitmek....
Süslü bir intihar ya da içi giyisilerden çok anılarla dolu bir valiz...



"GİDİŞLER ÇARE DEĞİLDİR YÜREĞİNDEKİNİ BİTİREMEDİKÇE...!!!"
Evet öyle...! Sana terk-i diyar ettiren gönüldeki her neyse o bitmediği sürece hayatın her karesinde karşına çıkıyor...
Bir lanet gibi bırakmıyor yakanı, zindan ediyor sana hayatı...!
İşte bu yüzden gidişler çare değildir hiç bir zaman....



"HAYATI SİL BAŞTAN YAŞAMAK" Peki içindeki illeti söküp atmak, herkesi, her şeyi unutmak...! bu nasıl olacak...?
Yok sayabilecek misin yaşananları? Yapabilecek misin?
Her şeyin içinde bir yerde mutlaka kalacağını bile bile gidebilecek misin? "KADERİMSE ÇEKERİM!" mi diyeceksin..?



Peki hazır mısın şimdi gitmeye? Ama dur şunu bir daha dinle;
"GİDİŞLER ÇARE DEĞİLDİR YÜREĞİNDEKİNİ BİTİREMEDİKÇE...!!!"

alıntı

pembe_PAPATYA

Çok Güzell

"GİDİŞLER ÇARE DEĞİLDİR YÜREĞİNDEKİNİ BİTİREMEDİKÇE...!!!"
Evet öyle...! Sana terk-i diyar ettiren gönüldeki her neyse o bitmediği sürece hayatın her karesinde karşına çıkıyor...
Bir lanet gibi bırakmıyor yakanı, zindan ediyor sana hayatı...!
İşte bu yüzden gidişler çare değildir hiç bir zaman....



Peki hazır mısın şimdi gitmeye? Ama dur şunu bir daha dinle;
"GİDİŞLER ÇARE DEĞİLDİR YÜREĞİNDEKİNİ BİTİREMEDİKÇE...!!!"

HEDEF

Başarının sırrı, acının ve zevkin seni kullanmasına izin vermeden onları kullanmayı başarabilmektir. Eğer bunu yaparsan, hayatını kontrol altına almış olursun. Eğer yapmazsan, hayat seni kontrol altına alır !...

HEDEF

Artık kendime olan saygım da dahil hiçbir şey kalmadı elimde. Şimdiyse ölmek üzere olan o sevgi ve şefkat dolu eski ben’in vasiyetini yazmaktan başka bir şey gelmiyor elimden. Üzgünüm. Hala sevgiye ve şefkate değer veren birileri var mı bu dünyada bilmiyorum ama zaten bir önemi de yok artık. Çünkü yaşamın şiddet yüklü çarkları altında parçalanarak ölüyorum. Bunu fiziksel olarak düşünmeyin. Şakağıma bir silah dayamış falan değilim. Ama artık sevgi dolu o insan da değilim. Sevgi ve şefkat dolu o insan ölüyor.
Ruhu şad olsun !...

HEDEF

Şunu da asla gözardı etmemeliyiz;Biz her ne kadar direnmeye ve kurtarmaya çalışsakta sevgi,hoşgörü,şefkat,merhamet duyguları hızlı bir şekilde insanlarda bitmeye yüz tutmuş ve onların yerini;kin,nefret,merhametsizlik,zulm,işkence,riya ,duygusuzluk almaya başladı maalesef !...
Ben de bir beşer olduğuma ve bu insanların içinde yaşadığıma göre kendimi onlardan nereye ve hangi zamana kadar soyutlayabilirim ki...Yani sözün özü;maalesef bazı olaylar biz istesekte istemesekte bizim dışımızda gelişiyor ve bizleri de kapsamı içerisine alıp bizleri de kendine uydurup benzetiyor...
Ama yine de her ne olursa olsun İNADINA bizlerdeki güzel hasletleri,duyguları,sevgiyi,merhameti,şefkati,hoş görüyü muhafaza etmeliyiz ve korumalıyız..
Sizin de dediğiniz üzre olabildiğince tebessüm eden ve tebessüm ettirenlerden olup,kalmalıyız...

Rabbim cümlemizin sonunu hayr eylesin ve bizleri bu konularda muzaffer eylesin İnşaAllah !...

Selâmetle efennim...

HEDEF

Noktaları ileriye bakarak birleştiremezsiniz, onları sadece geriye bakarak birleştirebilirsiniz.

Ama noktaların gelecekte bir şekilde birleşeceğine inanmanız gerekiyor.

Bir şeye inanmalı ve güvenmelisiniz.

Cesaretinize, kaderinize, hayatta kalmaya ve her hangi bir şeye.

Çünkü noktaların ileride birleşeceğine inanmak, size kalbinizin sesini dinleme rahatlığı verir !...

HEDEF

Haklısın...İnsan önce kendinden başlamalı her daim...Hatayı da,acıyı da,mutluluğu da ,doğruyu da,yanlışı da,güzelliği de,çirkinliği de ya işte aklınıza her ne geliyorsa önce insan kendinde arayıp bulmalı...Kendinin farkına varan,kendini idrak eden insan her daim adımlarını sağlam atar ve asla ayakları yerden kesilmez...Bakın başka bir panoda şöyle yazmıştım,bilmiyorum okumuşmuydunuz;


Ne zaman ki yalnız kaldın,
Ne zaman ki bir dosta ihtiyaç duydun,
Ne zaman ki içini dökecek birini aradın,
Ne zaman ki vicdanın acı duymaya başladı,
Ne zaman ki insanlar senden kaçmaya başladı,
Ne zaman ki kendini işe yaramaz gördün,
Ne zaman ki kendini mutsuz hissettin,
Ne zaman ki birini kırdın,üzdün,
Ne zaman ki bir hata yaptın,
Ne zaman ki dönülmez bir yola girdin,
Ne zaman ki çıkılmazlardasın,
İşte o anlarda kendini hesaba çek,
Mutlaka kendinle yüzleş,
İşte ne zaman ki kendini hesaba çektin,
Ne zaman ki iç muhasebeni yaptın,
Ne zaman ki kendinle barıştın,
Ne zaman ki kendine olan saygın arttı,
Ne zaman ki kendini sevdin,
Ne zaman ki içindeki öze ulaştın,
Ne zaman ki vicdan muhasebeni bitirdin,(gerçi hiç bitmez ve bitmeyecektir de)
İşte o an…
İşte o an alemdeki tüm yaratılmışların özlerine ulaşır,
Onları anlar,
Onları sayar,
Onları sever,
Onlarla barışırsın…
Ve işte o an gerçek bir insan olduğunun farkına,bilincine varırsın !…

HEDEF

pembe_PAPATYA

Süpersin

*ŞEBNEM*

Ne zaman ki yalnız kaldın,
Ne zaman ki bir dosta ihtiyaç duydun,
Ne zaman ki içini dökecek birini aradın,
Ne zaman ki vicdanın acı duymaya başladı,
Ne zaman ki insanlar senden kaçmaya başladı,
Ne zaman ki kendini işe yaramaz gördün,
Ne zaman ki kendini mutsuz hissettin,
Ne zaman ki birini kırdın,üzdün,
Ne zaman ki bir hata yaptın,
Ne zaman ki dönülmez bir yola girdin,
Ne zaman ki çıkılmazlardasın,
İşte o anlarda kendini hesaba çek,
Mutlaka kendinle yüzleş,
İşte ne zaman ki kendini hesaba çektin,
Ne zaman ki iç muhasebeni yaptın,
Ne zaman ki kendinle barıştın,
Ne zaman ki kendine olan saygın arttı,
Ne zaman ki kendini sevdin,
Ne zaman ki içindeki öze ulaştın,
Ne zaman ki vicdan muhasebeni bitirdin,(gerçi hiç bitmez ve bitmeyecektir de)
İşte o an…
İşte o an alemdeki tüm yaratılmışların özlerine ulaşır,
Onları anlar,
Onları sayar,
Onları sever,
Onlarla barışırsın…
Ve işte o an gerçek bir insan olduğunun farkına,bilincine varırsın !…
ALLAH razı olsun,emeğinize sağlık..