TALHA-61

Anne rahmine düsen ikiz kardesler önceleri her seyden habersizmis.Haftalar biribrini izledikce onlar da gelismisler.Elleri,ayaklari,ic organlari olusmaya baslamis.Bu arada,etraflarinda olup biteni fark etmeya baslamislar.bulunduklari rahat,güvenli yeri tanidikca mutluluklari artmis.birbirlerine hep ayni seyi söylüyorlarmis:“Anne rahmine düsmemiz burada yasamamiz ne harika degil mi?Hayat ne güzel sey be kardesim!“Büyükdükce,icinde yasadiklari dünyayi kesfe koyulmuslar.öyle ya hayatin kaynagi neymis aceba?iste bunu arastirirken,karsilarina anneleriyle bunlari birbirine baglayan kordon cikmis.bu kordonun sayesinde,hicbir zahmet cekmeden,güven icnde beslenip büyüdüklerini tespit etmisler ve,“Annemizin sefkati ne kadar büyük!Bize bu kordonla ihtiyacimiz olan her seyi gönderiyor.“demisler.Artik aylar biribiri ardinca geciyor,ikizler hizla büyüyor,diger bi deyisle“yolun sonu“na yaklasiyorlarmis.Bu degisiklikleri hayretle gözlemlerken,bir gün gelip bu güzelim dünyayi terk edeceklerinin isaretlerini almaya baslamis kardesler.dokuzuncu aya yaklastiklarinda,ise bu isaretleri daha kuvvetli hisseder olmuslar.Durumdan telaslanan ikizlerden birisi digerine sormus:“Neler oluyor?Bütün bunlarin anlami nedir?“Öteki daha sakin ve akili basindaymis:üstelik,bulunduklari bu dünya cogu zaman ona yetmiyor,duygulari daha genis bir alemi arzuluyormus.O cevap vermis:“Bütün bunlar,bu dünyada daha fazla kalamayacagimiz anlamina geliyor.“demis ve eklemis:“buradaki hayatimizin sonuna yaklasiyoruz.“-Ama ben gitmek istemiyorum.Hep burada kalmak istiyorum.“diye haykirmis kardesi.“-Elimizden gelen bisey yok.Hem,belki dogumdan sonra hayat vardir.“-Bize hayat veren o kordon kesildikten sonra nasil hayatda kalabilriz,söyler misin bana?Hem,bak bizden önce baskalari da buraya gelmis ve sonra da gitmisler.Hicbiri geri gelmemis ki bize dogumdan sonra hayat oldugunu söylesin.Hayir bu herseyin sonu olacak.“diye cevaplamis öteki.bütün bunlari söyledikten sonra eklemis:“-Hem belki anne diye bisey de yok!“-olmak zorunda.Buraya baska türlü nasil gelebiliriz ki?“diye itiraz etmis kardesi.“-sen hic anneni gördünmü?O belki de sadece zihinlerimizde var“.diye üstelmis digeri,“-Bir annemiz oldugu düsüncesi bizi rahatlattigi icin onu belki de biz uydurduk.“Böylece anne rahmindeki son günleri derin sorgulamalar ve tartismalarla gecmis kardeslerin.Sonunda dogum ani gelmis catmis.Ikizler dünyalarini terk ettiklerinde gözlerini baska bir dünyaya acmislar ve sevinceten aglamaya baslamislar.Cünkü gördükleri manzara hayallerinin bile ötesindeymis….

acizane

__________________
Kim benim veli kullarımdan birisine düşmanlık ederse, ben o kimseyi harp ilan eder; dostumun intikamını alırım.

~ TASAVVUF, DÜNYA ADAMINI ALLAH ADAMI YAPMA SANATIDIR ~

ALLAH'ım! İsmini söyleterek canımı al, İsmını söyleterek beni dirilt! (AMIN)