ZEGODAYI

Aksaray: Fatih'in sadrazamı İshak Paşa, İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray'ı
ele geçirdikten sonra orada yaşayan bölge insanlarını bugünkü Aksaray
semtinin bulunduğu yere gönderir. Aksaraylılar da semte adlarını verirler.
Ahırkapı: Marmara Denizi'nin kıyısında yer alan yedi ahır kapısından birisi
olan bu semte, Padişah atlarının bulunduğu has ahırın yanında yer aldığı
için Ahırkapı ismi verildi.

Aşiyan: kuş yuvası
Aşiyan: Günümüzdeki ismini şair Tevfik Fikret'in burada bulunan, Farsça'da
kuş yuvası anlamına gelen 'Aşiyan' isimli evinden alıyor.

Bağlarbaşı: Semt, en ünlü bağ ve bahçelerin bir dönem burada yer almasından
dolayı bu adla anılıyor.

Bebek: Semtin isminin nereden geldiği konusunda iki rivayet bulunuyor.
Bunlardan ilki, Fatih Sultan Mehmet'in bölgeyi koruması için gönderdiği
bölükbaşının Bebek lakaplı olması.
Diğeri ise padişahın semtteki bahçesinde gezerken yılan görüp korkan
şehzadesine bebek demesi ve bundan sonra bahçesinin bebek bahçesi olarak anılması.

Beşiktaş: İlk görüş, semtin ismini Barbaros Hayrettin Paşa'nın gemilerini
bağlamak için diktirdiği beş taştan aldığı yönünde.
Diğeri ise bir papazın burada yaptığı kiliseye Kudüs'ten getirdiği beşik taşını
koyduğu ve ismin buradan geldiği yönünde.

Beyazıt: Sultan II. Beyazıt'ın buraya kendi ismiyle anılacak bir külliye
yaptırmasından sonra semt, Beyazıt olarak anılmaya başladı.

Beyoğlu: Semtin isminin nerden geldiği konusunda çeşitli rivayetler
bulunuyor. Bunlardan ilkine göre, İslamiyet'i kabul edip burada oturmaya
başlayan Pontus Prensinden adını alıyor semt.
Diğerine göreyse, 'Bey Oğlu' diye anılan Venedik Prensinin burada
oturmasından geliyor semtin adı.
Son bir rivayet de, burada oturan Venedik elçisine, yazışmalarda,
"Beyoğlu" diye hitap edilmesinden semtin bu adla anıldığını söylüyor.

Bakırköy: Bizanslıların 'Makri Hori' dedikleri semt, 14. yüzyılda
Osmanlıların eline geçince 'Makriköy' adını aldı. 1925'te ulusal sınırlar
içindeki yabancı kökenli adların değiştirilmesi sırasında Atatürk'ün
isteğiyle semt Bakırköy adını aldı.

Bostancı: Semt, adını eskiden her türlü meyve ve sebzenin yetiştirildiği
bostanlardan biri olmasından alıyor.

Depremde çatlayan kapı
Çatladıkapı: Bizans zamanında yapılan surların Sidera adı bir verilen
kapısı, 1532 tarihinde meydana gelen depremde çatlayınca, hem semt hem de
kapı Çatladıkapı olarak anılmaya başladı.

Çemberlitaş: Bizans'ın en önemli meydanlarından Constantinus Forumu'nun
bulunduğu yerdeki büyük sütunlardan birisi olan Çemberlitaş, semte adını verdi.

Çengelköy: Eskiden gemi çapaları bu köyde yapıldığı için isminin buradan
geldiği tahmin ediliyor.

Çıksalın: Güzel manzaralı, geniş bir çevreye hakim olan bölgeye, halk
arasında "çık, salın" denilmeye başlandı.

Eminönü: Osmanlı döneminde çarşıdaki esnafı denetleme yetkisi 'Emin'lere
aitti. Semt, adını burada bulunan 'Gümrük Eminliği'nden alıyor.

Feriköy: Semt adını Sultan Abdülmecit ve Abdülaziz dönemlerinde yaşayan
Madam Feri'den alıyor. Bölgede bulunan geniş topraklar padişah tarafından
Madam Feri'nin eşine bağışlanmıştı. Ama eşi ölünce semt onun ismiyle
anılmaya başlandı.

Galata: Gala, Rumca da "süt" anlamına geliyor. Bir rivayete göre Galata'nın
adı semtteki süthanelere gönderme yapılarak türetildi. Başka bir görüşe
göre ise İtalyanca 'denize inen yol' anlamına gelen 'galata' kelimesi
düşünülerek bu isim verildi.

Horhor: Fatih'te bulunan semt, adını Horhor çeşmesinden alıyor. Rivayete
göre Fatih Sultan Mehmet bölge civarında yürürken yerin altından su sesleri
duyar ve yanındakilere, "Buraya bir çeşme yapın baksanıza 'hor hor' su
sesleri geliyor" der ve buraya bir çeşme yapılır. Çeşme de semt de Horhor
ismiyle anılmaya başlar.

Okmeydanı: Fetih Ordusu kuşatmanın bir kısmını burada kurulan karargâhta
geçirmiş. Semtin ismi de böylelikle Okmeydanı olarak kalmış.

Şişli: Şiş yapımıyla uğraşan ve Şişçiler diye anılan bir ailenin burada bir
konağı olduğu ve 'Şişçilerin Konağı'nın zamanla değişikliğe uğrayarak
'Şişlilerin Konağı' hâline gelmesiyle semtin adının Şişli olarak kaldığı anlatılıyor.

Şaşkınbakkal: Henüz yerleşimin olmadığı dönemlerde yaz günleri denizden
yararlanmak için bölgeye gelenlere bir bakkal dükkanı açıldığını görenler,
burada iş yapılmayacağını düşünerek bakkala "şaşkın bakkal" yakıştırması
yaptılar. Bundan sonra da semt Şaşkınbakkal olarak anılmaya başlandı.

Sütlüce: Bugün Sütlüce semtinin olduğu yerde Süt Menbat isimli bir Rum köyü
vardı. Köyün bir köşesindeki bakır bir kadın heykelinin memelerinden su
akar; bu suyun, kadınların sütünü çoğalttığına inanılırdı. Bundan dolayı
semt, Sütlüce olarak anılır oldu.

Tahtakale: Sözlük anlamı 'kale altı' olan Taht-el-kale'nin bozulmasıyla
Tahtakale'ye dönüşen semtin, Mercan ya da Beyazıt dolaylarındaki eski sur
benzeri yapının aşağı kotunda yer aldığı için bu ismi aldığı tahmin ediliyor.

Taksim: Osmanlı zamanında sucuların; suyu, halka taksim ettikleri yer,
Taksim olarak anılmaya başlandı.

Teşvikiye: Sultan Abdülmecit'in bir mahalle kurulması için teşvikte
bulunduğu semtin adı Teşvikiye olarak kaldı. Bu durumu, Harbiye Karakolu
ile Rumeli ve Valikonağı Caddelerinin kesiştiği kavşakta bulunan iki taş belgeleliyor.

Unkapanı: Bazı satış yerlerinde Arapça'da 'Kabban' adını taşıyan büyük
teraziler bulunduğundan, buraları Kapan adını taşırdı. Sahiline buğday ve
arpa yüklü gemiler demirlediğinden, semt bu adı aldı.

Üsküdar: Bizans devrinde, Skutari denilen asker kışlaları, şehrin bu
yakasında yer aldığı için semt Skutarion diye anılıyordu. Bu isim zamanla
Üsküdar'a dönüştü.

Veliefendi: Hipodrom bir zamanlar Şeyhülislam Veli Efendi'nin sahibi olduğu
topraklar üzerinde kurulduğundan semtin adı Veli Efendi'yle anılıyor.

__________________
Gülmek hayatın ciddiyetini değiştirmez.