|
Necip Fazil Kisakürek...
Tahtadan yapilmis bir uzun kutu;
Bas tarafi genis,ayak ucu dar.
Cakanlar bilir ki,bu bos tabutu,
Yarin kendileri dolduracaklar.
Her yandan kücülen bir oda gibi,
Duvarlar yanasmis, tavan alcalmis.
Sanki bir tas bebek kutuda gibi,
Hayalim icinde uzanmis kalmis.
Ciliz vucuduma tam görünsede,
Icim, bu dar yere sigilmaz diyor.
Geride kalanlar hep dövünsede,
Insan birer birer yine giriyor.
Ölenler yeniden dogarmis;gercek!
Tabut degildir bu,bir tahta kundak.
Bu agir hediye kime gidecek,
Cakilir cakilmaz üstüne kapak.
Necip Fazil Kisakürek
__________________
Utanmiyorsan diledigini isle (Hadis Meali)
|