O mübarek zat, üstadımız Hacı Mahmut Efendi hazretlerine layık bir damat, manevi yolumuza ve bağlılarına da gerçek manada büyük hizmetlerde bulunmuştu. Dört, beş yaşlarımdan beri yanında yetiştiğim o kıymetli insanın; kimsenin kalbini kırdığını, kimseyi boş çevirdiğini ve mahrum bıraktığını asla görmedim.
Hayatımın birçok sıkıntılı merhalelerinde en özel konumda bile, O’na her ne zaman sıkıntılarımı açtımsa her seferinde kendimi rahatlamış ve manevi sıkıntılarımdan kurtulmuş olarak hissetmişimdir.
Hızır Efendi hocamız çok tevazulu, alçak gönüllü, açık sözlü, çok nurlu, tasavvuf ilimlerinde mahir, manevi yolda çok ilerlemiş, zikir ehli, keramet sahibi bir gönül eri idi.
Nitekim Üstadımız Hazretlerinin; O’nun hakkındaki "Herkes, Hızır'ı arar, Hızır bize kendisi geldi" şeklindeki sözü çok manidardır.
Yine Üstadımız Hazretlerinden bizzat işittiğimize göre bir yolculuk esnasında arkadaşları Hızır Efendi'den bir keramet göstermesini istemişler. O sırada kendileri Darende Somuncu Baba Türbesi'nde bulunuyorlarmış. Arkadaşlarının bu talebi üzerine Şehid Hızır Efendi'nin oradaki havuzda bulunan efsanevi (Kıbrıs Harbinde kaybolup, tekrar geri yaralı olarak döndükleri söylenen) balıklara "Ey balıklar! Ben Mahmut Efendi Hazretleri'nin vekili olarak bu cemaatin emiriyim. Sizinde içinizde mutlaka bir emiriniz vardır. Haydi o, öne çıksın da görüşelim" diye seslenmesi üzerine balıkların kenara çekilerek, emirlerine yol açtıkları ve büyük bir balığın öne geçerek Hızır Efendi'nin karşısında kendi diliyle birşeyler söylemeye çalıştığı herkes tarafından görülmüş bir vakadır. Allah-u Teala şefaatlerine cümlemizi nail eylesin.
Üstadımız Hazretleri'nin vekillerinin makamı böyle olursa, kendisinin Yüce mertebesi nasıldır? Ancak
Allah (Celle Celalühu) bilir.
Hızır Efendi hocamızın üzerimizde birçok hakkı bulunmaktadır. O bizi çocukluğumuzda evinde yetiştirmiş, eli ile pişirip yedirmiş, bizzat sofralarımızı se-rip, kaldırmış, gittiği sohbetlere bizi yanında götürerek bilfiil eğitmiş, ileriye dönük birçok hususlardaki tavsiyeleri ile de önümüzü açmıştır. Hiç şüphesiz ki; O’nun üzeri-mizdeki haklarının en büyüğü ilim hakkıdır. "Bana bir harf öğretenin kölesi olurum" fahvasınca, yaşadığımız müddetçe O’na minnetdar kalacağız. Çünkü küçük yaşlarımızda O’ndan sarf, nahiv, tevsir, hadis, özellikle fıkıh ilimlerinde bir hayli istifademiz olmuştur.
Allah-u Teala kendisini tara-fımızdan hayırla mükafatlandır-sın. Kendisiyle üç kere Hac yolculuğunda bulundum. İki seferinde aynı odalardaki birlikdeliğimizde seneler önceki günleri yad ettik. Ve yine O’ndan çayımız, çorbamızın hazırlanmasına kadar birçok hizmetler gördüm.
Şehid edilişinden birkaç ay önceki son Hac'cında da birkaç defa görüştük. Özellikle Arafat'ta ki tesirli sohbetini Efendi Hazretleri'mizle birlikte dinledik. Sonra yakın arkadaşlarından, onun Arafat Vakfesi'nde Allah-u Teala'dan ısrarla şehidlik istediğini öğrendik. Gerçekten de duası kabul olarak Hac dönüşünden birkaç ay sonra İsmailağa Camii içerisinde Pazar sabahı insanlara ders verdikten sonra kendisine soru sormak bahanesiyle yaklaşan bir caninin, arkadan attığı altı kurşunla "Allah!" diyerek yere yıkılmış ve böylece en büyük muradı olan şehadet mertebesine erişmiştir.
Kendisine mübarek olsun.
Güvenlik güçlerimizin çok ciddi araştırmalarına rağmen, ka- til hala bulunamamış, böylece Hızır Efendi Hocamızın şehit olmadan önce, imam bulunduğu Çukurbostan Camisi'nin pano-suna koymuş olduğu soru işareti hala çözülememiştir. Güvenlik birimlerinden umudumuz, Allah'ın izniyle bu hususta araştırmalarını hızlandırarak, bir an önce katili yakalayarak, adalete teslim edip, hocamızın geride bıraktığı milyonlarca seveninin gönüllerine su serpmeleri ve böylece Hocamızı istismar ederek bunalım çıkartmaya çalışan terörist çevrelere fırsat vermemeleridir.
Evet! Hocamız şehit olmuştur. Şüphesiz ki bu
Allah (Celle Celalühü)' ın takdiri iledir. Rastgele değildir. Cemaatimizden beklenen teslim ve rızadır. Zaten sağduyulu cemaatimize de yakışan budur. Cenazesinde toplanan yüzbinlerin, sesli Tekbir bile getirmekten uzak durarak acılarını içlerine gömmeleri, bu yönde en büyük örnektir. Agah olun ki; Hızır Efendi Hocamız şehid edilmiştir. Fakat ölmemiştir. Nitekim Mevla Teala, bu hususta "
Allah yolunda öldürülenlere ölü demeyin. Asıl diriler onlardır. Velakin siz (onların manevi hayatını) anlayamazsınız" (1) buyurarak bu zatlar hakkında ölü tabirini kullanmayı bile yasaklamıştır.
Diğer birtakım Ayet-i Kerimelerinde de, Mevla Teala; "Allah yolunda öldürülmüş olanları sakın ölüler sanma. Bilakis onlar diridirler. Rableri katında (Cennet nimetleriyle) rızıklandırılmaktadırlar. Allah'ın kendilerine fazlından verdiği (şehitlik mertebesi) ile ferahlanırlar ve arkalarından henüz onlara yetişememiş olanlara (şehit kardeşlerine)'da hiçbir korku olmadığı ve onların mahzun olma-yacaklarıyla da müjdelenirler"(2) buyurarak şehitlerin manevi hayatını gözler önüne sermiştir. Şu bir gerçek ki; şehadetlerinden sonrada bu zatların tasarrufları devam etmektedir. Nitekim, vefa- tından sonra birçok kimseler tarafından, Cennetteki yüksek de- recelerde görülmüş, bir seferinde de Külliye'nin kapısında "Burası yakında mutlaka hizmete açılacaktır" buyururken görülmüştür. Bu fakir de kendisini güzel hal-lerde görmekle şereflendi.
Ayrıca Hızır Efendi'nin şeha-deti bize, Resulullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem)' ın "Doğru bir niyetle şehitlik istiyeni yatağında da ölse, Allah-u Teala şehitlik makamına eriştirir"(3) Hadis-i Şerif'inin bir mucizesini daha açıkça göstermiştir. Burada yeri gelmişken şehitlik mertebesiyle ilgili bazı Hadis-i Şerifleri rivayet edelim.
Abdullah İbn-i Ka'b, İbn-i Ma- lik (Radıyallahu Anh)' dan rivayet edilen bir Hadis-i Şerif’te Resulullah (Sallallahu Aleyhi Vesellem) şöyle buyurmuş tur: "Şehitlerin ruhları, yeşil kuşlar şeklinde cennet kandillerine takıl-mış durmaktadırlar. Allah-u Teala kıyamet gününde onları döndü-rünceye (diriltinceye) kadar (böylece kandilden kandile uçacaklardır)" (4)
Enes (Radıyallahu Anh) den rivayet edilmiştir ki, Resulullah (Sallallahu Aley- hi ve Sellem) buyurdu ki: Cennet ehlinden bir kimse, (Huzur-u İlahiye) getirilir.
Allah Azze ve Celle o’na: "Ey Ademoğlu, yerini nasıl buldun?" diye sorar. O adam: "Ey Rabbim! Bulunduğum yer, yerlerin en iyisi." der. Cenab-ı Hak: "Benden ne dilersin?" buyurur. O adam; şehitliğin üstünlüğünü gördüğü için: "Beni tekrar dünyaya döndürmeni ve senin yolunda on defa daha şehit olmayı isterim." (5) der.
Mikdam İbn-i Ma'di Keribe el-Kindi (Radıyallahu Anh) den rivayet edilmiştir ki, Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Şüphesiz
Allah indinde şehitlerin dokuz hasleti vardır.
1. Allah-u Teala, kanının ilk damlasında O’nun günah(lar)ını affeder,
2. Cennetteki makamı kendisine gösterilir,
3. İman süsüyle süslendirilir,
4. Kabir azabından kurtarılır,
5. Hurilerle evlendirilir,
6. En büyük korkudan emin edilir,
7. Başına vakar tacı konlur ki, ondaki her bir yakut dünya ve içindekilerden daha hayırlıdır.
8. Hurilerden 72 tane aileyle evlendirilir,
9. Yakınlarından 70 kişiye şefaatçi kılınır (6)
Bu vesile ile Hızır Efendi Hocamıza Allah-u Teala'dan yüksek dereceler, geride bıraktığı kıymetli kayınpederi Üstadımız Hacı Mahmut Efendi Hazretleri' ne, Ehli Beyt’ine ve sevenlerine hayırlı uzun ömür, sıhhat-ü afiyet, emniyet, hürriyet içerisinde hayırlı hizmetler temennilerimle yazıma son verirken bütün camiamıza taziyelerimi arz ederim.
Ahmet Mahmut ÜNLÜ
DİPNOTLAR:
1. Bakara Suresi; 154
2. Al-i İmran ; 169 -170
3. Müslim, İmare ; 157
4. Abdürrezzak Musannef ; 9556, 5 / 264
5. Nesei: 5/409 H. No: 34
6. Nesei: 5/409 H. No: 34
17 Mayıs 1998 Pazar günü haince bir saldırı ve tertiple şehadet mertebesine eren çok muhterem, Hızır Ali Muratoğlu Hocamızı rahmetle yad ediyoruz
30.07.2005, 13:24
Şehid Hocamızın Mübarek Siması
Benzer Konular
