Osmanli-Torunu

Cehennemlik, araf'a ''cennet'' der

Daha önce hic deniz yolculugu yapmamis bir köleyle, ayni gemide yolculuk yapiyordu Padisah.

Köle korkudan tir tir titriyordu.
Yatistirmak icin cok ugrastilar, sakinlesmedi.
Padisahin keyfi kacti, tedirgin oldu.
Herkes caresizdi. Bu sira bir adam atildi öne, ''Izin verirseniz onu sakinlestireyim '' dedi.
''Peki'' dedi Padisah, ''Ne yaparsan yap, yeter ki sussun su adam.''
Denize atmalarini buyurdu adam. Bagirip cagiran köleyi suya attilar. Bir kac kez batip cikti yüzeye. Panik icinde , ''Boguluyorum! Imdaat!'' diye bagirirken yakalayip gemiye cikardilar.
Güvertenin bir kösenine biraktilar.
Sessiz ve usulca oturda orda köle.
Sasirdilar. Padisah neden böyle yaptigini sordu adama.

''Gemideki huzur ve güvenin farkinda degildi.''dedi. '' Suya düsünce degerini anladi.''

Ey karni tok kisi!
Arpa ekmegi sana hos görümez.Sana cirkin görüneni baskasi sevebilir. Cennet kadinlarina araf cehennem görünür. Oysa Cehennemlige sor, araf ''Cennettir'' der.

Kimi sevgiliye gögsünü yaslamis, kimi ''gelecek mi acaba?'' diye kapiyi kollamakta. Ne kadar farkli bir durum!

Dervisan_Esma

bu kitaba ben bayildiiiim

okumustum birkere