msabri

Harun Reşid, Bağdat'ın dışındaki bahçeleri gezerken ihtiyar bir Arabın hurma fidanı diktiğini görür, yanına gider ve sorar:
- Ey ihtiyar! Hurma ağacı kırk senede meyve verir. Sen ise yaşlısın. Meyvesini yiyemeyeceğin ağacı dikip de ne yapacaksın? İhtiyar cevap verir:
- Daha önce gördüğünüz bu ağaçları sırf bizim için dikmişlerdi. Ben de bunu kendim için değil, benden sonrakiler için dikiyorum. Bu cevap padişahın hoşuna gider ve yaşlı adama ihsanda bulunur. Arap verilen parayı aldıktan sonra, eliyle sakalını sıvazlar ve "Allah'a şükür!" der. Harun Reşid:
- Niçin şükrediyorsun, diye sorduğunda şu cevabı verir:
- Herkes diktiği ağacın meyvesini kırk senede alır, oysa ben bugün diktiğim ağacın yemişini bugün alıyorum. Nasıl şükretmem! Harun tekrar ihsanda bulunur. Arap bir kere daha şükrettikten sonra konuşmasını şöyle sürdürür:
- Bu defa ki şükredişimin sebebi de şudur: Başkaları ağaçlarının ürününü yılda bir kere alırken ben bir günde iki kere alıyorum.