| - seni icimden terk ediyorum... "Binmedigim hic bir otobüs
Beklemedigim hic bir durak kalmadi bu sehirde
Gittikce azaliyor hayat
Neyi erken yasadiysam
Hep ona gec kaliyorum
Sana göcüyüroum her sonbahar
Yollarin cikmiyor askima
Unuttugun yagmurlarin adi aklimda
Seni icimden terk ediyorum...
Susmaktan yoruldum
Kuslar ve sarkilar,
bu sehri terk edeli
efkar demliyorum gözlerimde
gözyaslarimi,
yanagima varmadan öldürüyorum
tam sancagimdan yaraliyorum kendimi
alnini yüregime dayadigin güne bakip
seni icimden terkediyorum...
Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatirlayacak kadar cok sevdin
Yikik bir duvar kadar bile
Pisman degilsin biliyorum
Beni hep bulmamak icin aradin
Yanildigimdin
Yanginimdin
Yangindin...
Sensizlige yenilmek sana yenilmekten zor olsada
Ardimda bir sürü ‑belki-ler birakarak
Seni icimden terkediyorum...
Simdi icimde öldürecek bir ani bile bulamayan
Iki yarim kaldik
Tamamlayamadik bizi
Elinden tutamadik yalnizligimin
Saclarimda uzaklarina gömdün...
Icimin mavisi senin okyanusundandi
Al! Geri veriyorum bak iste.
Kilitleri hep yanils kapilara vurdun
Devrilmis vagonlarda dönerken gözlerim
Sana bensizligi terkediyorum...
‑Yarime uzanmayan bütün dallar kirik- demistin,
ask icinde dogmussa nereye kacabilirdin?
Ne tuhaf degil mi?
Icimi acitanda sendin
Acimi dindirecek olanda.
-ya öldür beni dedim
ya da git benden.
Ici bulanik bir sevdanin ucunda seni kaybettim.
Aldirmadin aldirmalarima,
bir gecede yakip yarini
safaklara sattin ihanetini.
Küllerime basanlar bile utandi yaptigindan,
iste soluk bir ömrün son nefesi benden,
seni icimden terkediyorum...
Incilen yüregindeki sizi ta uzak diyarlara geldi sanki,
Zaman dedin, bekle dedin, ama o sabir bende yok ki.
Maziyi unut dedin, güzel bir aniydi dedin,
Insan zaten kallestir unutur zamanla dedin
Resmini bile kiskandin, sevgin arkadasligin bumu dedin.
Kactim iste kallesce kendimi alip götürdüm gene, ama
Izdirapla kirik bir kalble,
Zaten ben ben olmadimki seni sevdim seveli,
Izdirap dolu halen yüregim, benden alip götürdün beni" -alıntı- |