| Sabaha dogru Basimi duvarlara carpmak istiyorum Kendimi bir pencereden asagi atmak Icimden bir ses " GIT, diyor, uzak diyarlara" Yüzümü güldürecek o insan yok Al kir su kalbimi bakiyorumda onu zaten kirmis birileri Git birak kirik kalbimle beni Ben sensizde sararim yaralarimi Sen olmadanda diner yarasi Sadece senmisinki onun yara bandi Sadece senmi kalacaksin onun yangini Bilmiyorum... Su sabahin dördünde nedir beni uyandiran? Ne oluyorda uyku tutmuyor? Acaba yanimdaki bos yerinmi uyutmuyor? Yoksa benim sandigim baskasininmi oluyor?
Ne oluyor, gözlerim, ne oluyor?
Niye kapanip dalmiyorsunuz rüyalara?
Niye aciksiniz hayatin olumsuzluklarina?
Kapaninda seyretmeyin hüznü, bilmeyin yalnizligi
Lügatlerde olmasin yalnizlik sözcügü
Hüzün nedir bilmesem su gafletimde...
Nerdesin bana "Gülüm" diyen?
Nerdesin benden veda edemeyen?
Hani, ben degilmiydim candan öte candan ziyaden?
Simdi sulamiyorsun gönlündeki sarmasik ciceklerini
Onlarin varligini unutup gitmissinki
baska güllere heves etmissin
Oysa ben sevmistim bir ömürlük seni
Ama yikamam, asamam su engelleri
Sen mutlu ol, bana birak tüm hüzünleri
Zaten mutlulugu unutacak kalbim
Kapisina kiliti vuracak
"Gecit yok" diyecek sevmesini bilmeyenlere
Ama ayni zamanda
"Cikmak yok" beni üzenlere
Ben böyle gidecegim mühürlü kalbimle
Sulamayi unutmayacagim, sahip cikacagim güllerine
Cünkü onlar bana tek hatira
Cünkü onlar bana tek yadigar
Sen kokarlar sanki
Sanki beni bir zamanlar
sevdigini fisildarlar
Ama iste...
Bir zamanlar...
Simdi aralarindayim,
beni dost bilirler
UNUTULANLAR....
Yasemin Y. (Tarih: mazide, kimbilir ne zaman, sabahin dördünde) |