| Ya Resulallah! Ya Resulallah! Kafirler sana mekkede huzur birakmadilar… Seni kendi yurdundan kovdular. Bir ümitle Taife vardin. Ama orda taslanarak yaralandin… Bazen aklima Uhudda yaralanisin geliyor, Bazense eziyetten dolayi aglayisin… Nasil kiydilar sendeki o cana? Okadarmi nasibsizlerdi? Bizler sana hasret kalmis iken, utanmadimi onlar? Okadarmi edebsizlerdi? Ama sen aglama Ya Resulallah! Herkes aglasin… gözümden kanlar aksin… Yinede sen aglama Ya Habiballah!! Senki bu alemlerin efendisi, senki Allahin sevgilisi!!! Onlar sana yapmadiklarini birakmadilar, ki sen hâla „ümmetim“ deyiverdin. Onlar sana „sihirbaz“ dediler, sen secdelere kapaniverdin, ve yine „ümmetim“ dedin Sabrina hayraniz Ya Nebiallah! Ama icimizden orda olupta, elbirligi ile yardim etmek geliyor Cünkü bu ümmetin sana hasret, seni seviyor Ya Resulallah Seni birkez dahi görmeyen su gözlerden, cesme gibi yas akiyor Kalbimiz hüzünle dolu… Zira gönüller seni arzediyor… Mekke ve Medine!!! Senden kalmis tek hatira. En azindan gül kokunu almak icin, variyoruz biz oralara Ama seni görmek bir baska… En güzel, en mübarek insani görmek bambaska! Yetis Ya Resulallah! Bu hasret acisi yakiyor bizi Yana yana kül olduk, sensin bu derdin caresi Bu gün senin dogumgünün…Enazindan bugün birakma bizi! Cünkü bu hasretinle yanan, ve seni birkez olsun görmeye muhtac olan ümmetlerin, nasil aglasiyorlar bak Nerelerdesin efendim, dogumgünün sensizmi kutlanacak? Dogum günün hepimize hayirli ve mübarek olsun!!! ( Bu siir ´i mevlid gecesi yazmistim. ) Saygilarimla
__________________ Dünya sevgisi, insanın kalbinden imanın tadını çıkarır. |