Bİr İhtİyarin Hİkayesİ
|
|
Bir pazar geziyordum sokakta
Bir ihtiyar ilişti gözüme uzakta
Gördüm ağlıyor, kıyasıya canına
Dedim ey amca niçin böyle ağlarsın
Ağlaya ağlaya ciğerini dağlarsın
Anlatmaya başladı halini
Gençlikte hiç tutmamış dilini
Dedi gençlikte güçlü kuvvetli idim
Anne ve babama kötülükler,küfürler ederdim
Tek işim anamı dövmek babamı sövmek idi
Bir gün yemek yiyorduk sofrada
Baktım benim hanım tafrada
Sordum niçin üzgün olduğunu
Dedi babamın ileri geri konuştuğunu
Aldım elime güzel bir değneK
Çaldım sopayı yedirmedik yemek
Başladı babam beddua etmeye
Oğlum sende evladından bul demeye
Nihayet çoluk çocuk sahibi olduk
Benim gençlik gitti gül gibi solduk
Bizim çocuklar oldu birer delikanlı
Biri evli biri de nişanlı
Bir gün girdim ev hanede huzur yok
Girmeye razıyım mezar yok
Baktım bizim gelinin yüzü gülmüyor
Akşam akşam oğlum eve gelmiyor
Çalış biraz para kazan sadece harcama
Nihayet bir değnek indi paçama
Vurmaya başladı sopayı sırtıma güm.....
Bugün zorla kalktım yataktan
Zoraki kurtuldum ikinci bir dayaktan
Şimdi aklıma geldi yaptığım BABAMA
BENDEN NASİHAT İSYAN ETME ATANA......
__________________
BİR KİŞİNİN KULAĞI OLURSA SAĞIR,
SEN ONA İSTEDİĞİN KADAR BAĞIR.
MAHMUD USTAOSMANOĞLU
|