sergerdan

İşte gözlerim ben istemeden kapanıyor.

Artık Ben olmayacak

Ben bitiyorum

Kalbim durdu

Nefes alamiyorum

Beynim takriben 3 dakika sonra ölecek. Ancak bu kadar dayanıyor havasızlığa.

Eşim yanımda uyuyor, duyuyorum düzenli nefeslerini daha.

Seslenirdim gücüm yetseydi

Ben ben olsaydım eğer

Ancak Ben yok artık.

Geceleyin bir cinayet işlediği için kaçan


bir katilin yalnızlığı

benim yalnızlığım.



Zaman az

Kol ve bacaklarım

Göğüs ve sırt adelerim

Bütün vücudum

Beyinden gelen karışık ve düzensiz sinyallerle

Ne yapacaklarını bilmiyorlar

Uyusukluk ayaklarımdan yukarı doğru çıkıyor .



Zaman

Bir mirasyedi hoyratlığı ile harcadığım zaman.

Saat tabiiki durmayacak ne kadar istesemde.



Ömür bir nefes alış verişi kadar olan bir şey

Bunu hep böyle bilirdim zaten

Gerçi bunu bilmek

Bana nefeslerimi saydırmadı

Bitmesine en fazla 3 dakka kalan ömrümün

Hoyratça harcadım her nefes alış verişi arasında geçen zamanını

Ki bunların toplamına ömür denilir...



İşte geldi

Geleceğini yakinen bildiğim

Ama Gözardı ettiğim an.



Biliyorum geri dönüş yok

Bütün dünyaları

Gökleri ve yerleri

Ücret olarak versemde

Alamam artık

1 adet nefes.



Zaten neyim vardıki dünyada

Bütün varlığım

sahip olduğum tek şey

ardı ardına

onları vererek

lüzumsuz şeyler aldığım

nefeslerimdi.

Şimdi

Sermayem bitti.



Bilemiyorum

Nefes almadan ve kalbim atmadan

Ve beynim durmadan

Harcadığım nefeslerin

Bir bilançosunu

Çıkarabilecekmiyim?





Hani çok seyrettiğim amerikan filimlerinde

Vurulan kovboy, yani inek çobanının

Hayatının kisa bir özetini oynatırlar.

İşte öyle Bir bilanço

Nereye harcadım nefeslerimi?

Değdimi?