sisterE

merak ettim ..kafama takildi..
etrafimi izledigimde hic yasli mutlu cift görmüyorum ..hele son zamanlarda..
nedenlerini bulmaya calistim..
aklima genclige güvenip kalp kiran insanlar geldi..
acaba onun neticesi mi bu huzursuzluk yaslilikta..?
bizim insanimizin özür dileme özürlügü mü yoksa?
söyler ederler sonra hic birsey olmamis gibi günlük yasantiya devam ederler...kapandi sanirlar oysa acilan bir yeni yara gibi birseydir kapandi sandiklari..
yoksa rollerin paylasimi yüzündenmidir bu gerilim?
yillarca kadina ait olan cocuklar..ev isi..ve disariya ait olan erkek..calismak..gezmek..vs..
ve gün geliyor cocuklar büyüyüp gidiyor ..bir nevi el oluyorlar el`e karisip..ve kaliniyor dialogu birgün biryerlerde kaybedilen o insan ile basbasa...
ve susuluyor..
veya bagiriliyor..
anlasilamiyor..
fikirler ayri ayri yollar almis gitmis..
coktandir fikir alisverisi yapilmamis belkide?
erkek ömrünü adadigi isini kaybetmis.
kadin hayatinin bir nevi anlamini cocuklarini...
dört bes belki alti bogaz doyurma derdinde kosturmacalar birden duruvermis..iki can iki bogaz kalmis geriye..bir bütün olmayi unutan..iki AYRI can..
ve eslerini kaybeden amca veya yengeler var..
"keske hergün kavga etsek ama yanimda olsa " diyenler..
peki yitirmek mi gerek deger bilmek icin?
kaybetmeden kiymetsiz mi olur yanindaki insanin?
etrafimi izledim ve tek mutlu yasli cift göremedim bugün..
genis capli düsünmeye calistim..abartiyorsun illaki vardir..düsün düsün dedim kendi kendime..
hafta sonlari evladlari yeni kazanilan evladlar ile torunlar ile ziyaretine gitmeye can attiklari yaslilarimiz..
saygilarini yitirmemis..
sevgileri azalmamis..
birbirlerine sadik kalmis..
kirila kirila yabancilasmamis ..
vardir elbet Allah rizasi icin birbirine seven esler diye ümit ettim..
ama nafile..
aklima tek cift dahil gelmedi maalesef..

ya bizler?
bir sorunumuz oldugunda veya sIkildigimizda...siginabilecegimiz bir büyük yok su an..
ya biz? biz o olgun sefkatli nasihat eden büyüklerden olabilecekmiyiz?
yillar bizden neler alip götürecek..bir daha geri vermemesine..

onca emek onca fedakarlik bosa mi gidecek?

basa mi kakilacak unutuldu afedildi denilenler..
"insan unutur ama asla unuttugunun unutulmasini kabullenemez" gibi bir söz okumustum
veya "dal rüzgari afetmistir ama kirilmistir bir kere"..

anlik bunalimlar mi bunlar..?
yoksa gercekten eskimeye mahkum mu hisler?
bir esya gibi?
bizler mi tozunu almasini bilmiyoruz?
bosa mi cikacak birgün tüm ugraslar ?
nasil önlenir böyle bir gelisme..??
ben esimle yillar sonra o hayalledigim yasli nine ve dede olmak istiyorum biiznillah..
hep erteleriz zaten hayatimizi ..
kiz iken..evlen sonra denilir..
kendi yuvan olur..ama o an evin gelinisin :)
kendi evin olur..yaslananlardan sorumlusun..
anne olunca anlarsin denilir..anne olursun daha cok sorumluluk yüklenilir omuzlarina..
peki hepsi gittiginde eger ben daha var isem..??
ne anne ne gelin oldugumda..ben neyim ne olacagim?
yillarin yipratmadan önceki es olabilecekmiyim? :)
kim geri verecek bana yitirilenleri?
ve nasil ulasacagim o hayallerimdeki yasli nine dedeye..
hafta ici bir iki hobisi ..ibadeti ile mesgül olan kendi halinde..
uzun yürüyüslere cikan..
hafta sonlari da gelecek olan evlatlari torunlari damat ve gelini güler yüzle sefkat ile karsilayan ...
sevilen ve sayilan bir es olarak kalmak nasil oluyor...? ve ayni derecede sevip sayan bir es olmak ?..

üzülüyorum ailelerin gidisatina...

__________________
karamsar olmak zor degil...
zor olan cilgin bir firtinanin sonrasinda bir gökkusagi gibi gülümseyebilmektir...

Yasemen

...

insaALLAH birbirine kenet kenet yapismis olarak yaslanir ve son anlarimizi öyle geciririz eslerimizle...

sanirim... zamanin erkekleri evde bulunmadilar...is haricindeki vakitlerini orada burada, belki bir kahvehane kösesinde gecirdiler...
hanimlarda farkli sey görmediklerinden ailelerinde, umursamadilar, sirtlarindaki onca sorumlulugu...
gördüklerini cocuklarina ögrettiler... yillarca devam etti...
ve simdi saygi nedir bilinmiyor...

belkide dedigin gibi
özür dilemeyi beceremediklerinden...
yürekte yaralar acilir ve bir tatli sözle kapatilmazsa...
o yarayi kin doldurur veya umursamazlik, saygisizlik...
o yaraninda kapanmasi gerekiyordur nihayetinde...

bir tatli söz kapatmiyorsa, kalbin sahibi kapatmaya calisir bir takim duygularla...
kendi kendine özür dileyecek halide yok...

sanirim...
bizler konusmayi beceremiyoruz...
anlamayi...
en basta BEN BEN BEN dersek...
ne zaman SEN SEN SEN diyecegiz...
ne zaman sira BIZE gelecek...
cünkü BENIN istekleri bitmez...

Rabbim sonumuzu hayreylesin...
insaALLAH eslerimizle, birbirimizi coooook severek göceriz bu dünyadan...


icini rahat tut... ve dua et... insaALLAH sen ve eloglu enistemiz sevgisiz olmayacaksiniz...

__________________
SeVDaSı BüYüK oLaNıN ÇeKeMeYeNi ÇoK oLuR !....

srdr44

Götürün beni bir boşluğa sokun,
Cismim ağırlığı kadar ben yokum,
Şahsıma ait her şeyi unutun,
İsmim anıldığı kadar ben yokum.

Rahman´ın sözüdür benim yokluğum,
Aynanın yüzüdür benim yokluğum,
Benzersiz ölçüdür benim yokluğum,
Allah´ın olduğu kadar ben yokum.

Erdal Özdemir

__________________

İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var.
~
İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var.

sisterE

sagol insaAllah yasemin..amin..
yinede ben bir huzurlu mutlu nine-dede istiyorum bana ne
köylere filan gittiginizde bulun bana öyle bir cift ve resmini cekin olurmu

__________________
karamsar olmak zor degil...
zor olan cilgin bir firtinanin sonrasinda bir gökkusagi gibi gülümseyebilmektir...

Mikval

Bu konuda Risale-i Nur'a bakmanizi önerebilirim.

24.Lem'alar (Tesettür risalesi)

.....

İkinci Hikmet: Kadın ve erkek ortasında gâyet esaslı ve şiddetli münasebet, muhabbet ve alâka; yalnız dünyevî hayatın ihtiyacından ileri gelmiyor. Evet bir kadın, kocasına yalnız hayat-ı dünyeviyeye mahsus bir refika-i hayat değildir. Belki hayat-ı ebediyede dahi bir refika-i hayattır. Madem hayat-ı ebediyede dahi kocasına refika-i hayattır; elbette ebedî arkadaşı ve dostu olan kocasının nazarından gayrı başkasının nazarını kendi mehâsinine celbetmemek ve onu darıltmamak ve kıskandırmamak lâzım gelir.

*Bahtiyardır o kadın ki; kocasının diyanetine bakıp "ebedî arkadaşımı kaybetmeyeyim" diye takvaya girer.

*Veyl o erkeğe ki; sâliha kadınını ebedî kaybettirecek olan sefahete girer. Ne bedbahttır o kadın ki; müttaki kocasını taklid etmez, o mübarek ebedî arkadaşını kaybeder.

*Binler veyl o iki bedbaht zevc ve zevceye ki; birbirinin fıskını ve sefahetini taklid ediyorlar. Birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar!..



Üçüncü Hikmet: Bir ailenin saadet-i hayatiyesi; koca ve karı mabeyninde bir emniyet-i mütekabile ve samimî bir hürmet ve muhabbetle devam eder. Tesettürsüzlük ve açık-saçıklık, o emniyeti bozar, o mütekabil hürmet ve muhabbeti de kırar.

Çünki açık-saçıklık kılığına giren on kadından ancak bir tanesi bulunur ki, kocasından daha güzeli görmediğinden, kendini ecnebiye sevdirmeye çalışmaz. Dokuzu, kocasından dahi iyisini görür.
Ve yirmi adamdan ancak bir tanesi, karısından daha güzelini görmüyor.

usw.... : )

Okumanizi tavsiye ederim.

__________________
..
Sayfalarinda Güller Kuruttugum O Kitap Hala Bitmedi...

sisterE

aleyküm selam...ve amin güzel dua`na...

__________________
karamsar olmak zor degil...
zor olan cilgin bir firtinanin sonrasinda bir gökkusagi gibi gülümseyebilmektir...

Büteyra

sisterE düsüncelerini ve duygularini cok güzel dile getirmissin bu arada ben okurken duygulandim Rabbim hayirligi dilegini kabul etsin .
paylasimin icin tesekkürler.

sisterE

amin..sagol ..

__________________
karamsar olmak zor degil...
zor olan cilgin bir firtinanin sonrasinda bir gökkusagi gibi gülümseyebilmektir...