kutayre

Yazmak ne kadar da güç...

Hayırlı işlerin muzır manileri ne kadar da çok oluyor…

Evet yazmak; hayırlı bir iş...

Yazmaya başlarken kalemcağazım az da nazlanmadı başaramamam için... Tükenmez kalemin tükeneceği tuttu birden. Hani kalem yazmayınca hafif bir nefes alırsınız da ucunu üflersiniz ya kalemin, sonra da sanki ruhsuz kaleme ruh üflemiş gibi olursunuz da kalem yazmaya başlar ya işte aynen öyle. Oynamaya başlar duygu musikisinde, en güzel dansları tek başına damsız raks eder... İşte aynen öyle sanki ben de üfledim. Nefesim kuvvetli mi bilinmez... Yazmak bu kadar da zor olmamalı...

Nedense hep düşünmüşümdür kalemi elime almadan önceki yalnızlığımın neden kalemi elime aldıktan sonraki kalabalık inkilabına dönüştüğünü... Gün boyu susan telefon gevezeliğini göstermeye başlar. Ummadık yerlerden ummadık zamanlarda ummadık mesajlar gelir... Beyninizdeki o yazı kurgusu yerini koskocaman bir dağınıklığa bırakıverir. Sonra da topla toplayabilirsen. En iyi ev kızı bile toplayamaz kaldı ki ben bir erkeğim...

Artık bir de teknoloji var. Var olmasına var da o da zamansız işliyor. Dostlarla hoş sohbet için var olan program zamansız uyarılarla karşınızda dank diye çıkıveriyor.. Bir den aşk ile şevk ile yazınıza başlarken yazının ortasında “orda mısın” diye bir mesaj beliriveriyor. Buradayım deseniz bir türlü demeseniz başka... Aslında buradayım desem yalan olur. Demesem da hakeza öyle...

Yazı âleminin iklimine girince o sıcacık iklimde şöyle bir şekerleme nevinden uyumak pek de zor olmuyor. Anlayacağınız başka âlemlere açıyoruz kapılarımızı...

Yazmak bu kadar zor olmamalı...

Çoğunlukla ne idüğü belirsiz muamma başlangıç cümleleriyle kulaç atılır yazı denizinde... Yüzmek kolay değildir... Tabi bir de ben gibi hiç yüzme bilmeyen insan olunca durum daha vahim oluyor... Suyun üzerinde yani yazının manasında kalmaya çalışayım derken birden boğulmuşuz da haberimiz olmuyor. Tuzlu su midemize girmiş oluyor anlamsız kelimeler yani... Tabi bir de içtikçe içesimiz geliyor o tuzlu sudan yazdıkça da yazasımız geliyor. Okuyucu da ne etki bıraktığı da bilinmez meçhul bir muamma...

Duygusal yoğunlukta bir okuyucu kitlesine hitap etmek kadar düşünce yoğunluğu ağır basan okura hitap etmek de çok zor... Her ikisini ortak bir payda da birleştimek ise zorların üstünde de bir zorluk...

İşte yazmanın en zor tarafı da bu olsa gerek ve duygusallık ile düşünce arasında kalınca hangi yönün ağır basacağı zannımca yazarın o anki duygusal-düşünce yapısına bağlı...

Evet, yazmak bu kadar zor olmamalı ama zor ve olmalı da belki... Burada niçin herkesin yazamadığı suali akla geliyor... Evet kimisi bir yanardağ misüllü içindeki lavı dışarı bırakmak ister kimisi ise sadece kendi içinde yanar... Kendi içinde yanmak daha büyükmüş gibi gözükse de en verimli toprakların o püsküren lavlardan ortaya çıktığı da büyük bir gerçek... Yani yazmalı insan... o lavlar çorak gönüllerde en verimli toprak etkisi yapmalı...

Evet yazmalı insan... Yazmalı... Hani ilk emir “igra” oku ya... okumak için de yazmak gerek... Yazılmadı ise ne okuyabilir insan... “vermek istemeseydi istemek vermezdi...” ben de haddimin fevkinde olarak diyorum ki; “yazdırmak istemeseydi, okumak vermezdi...

Tüm endişelerinizi ve korkularınızı bir tarafa bırakıp tüm kalbi, akli duygu ve düşüncelerinizle yazmaktan vazgeçmeyin...

Sevgi ve saygılarımla...

kutayre

evet düşünce yazıları pek okunmamakta zannımca 8 defa okunduğu yazıyor ama sanırım 4 yada 5 kere ben açmışımdır bu yazıyı. neyse dostlar kızmazlar umarım. saygı ve sevgilerimle...

sisterE

cok güzel bir yazi...yazmali..düsünmeden ..samimice yazmali..
bence yazmak..bir düsünceyi tamamlamaktir..
hep yarim kalir icimde düsünceler hisler..hic tamamlamam onlari..
cünkü ya sonucundan korkarim ya aci verebileceginden..
ama ..yazdigimda...o düsünceyi tamamlarim..sonucla karsi karsiya gelirim..ve evet cogu zamanda (konuya bagli olarak) yazarken aglarim sessizce...
ama güzel olan...tekrar okudugumda (ki cok nadir okurum tekrardan kendi yazdigimi...anca uzun zaman gecince..bir yil yarim sene en azindan)...kendim sasiririm o an icin yazdiklarima...ve tebessüm ederim sarfedilmis kelimelere ...
cok güzel bir duygu bu..
vazgecilmemeli..hmm...bilmiyorum..senin de dedigin gibi farkli "hayati sindirme " yöntemleri vardir..zaman zaman daha cok ani duyguyu yasar az yazarsin...sonra yine o anlar gelirki...sen istemesen de yürek parmaklar kalem klavye ..seni dinlemezki..istersen sustur :) susturabilirsen ...
ne cok yazdim ben bu aralar yazmayan biri oldugum halde ...

tekrar yüregine saglik...

__________________
Hayat yasandigi kadardir. Ötesi ya hatiralarda bir iz, ya da hayallerde bir umuttur.

M. Ali Saral

Yazmak mesuliyet isteyen bir iş. Kimisi de bu yüzden yazmıyor olabilir...

__________________
" M a k s a d l a r ı n A n a s ı S a b ı r d ı r . "

dilek

Yazmak... Evet yazmakla mı başladı acaba yazı ile ilgili yazgımız. Bu meçhul yolculuğa bende gönül verendenim.
Yazıyorum....
Ama neden yazıyorum?
Birazda bunu düşünmek gerekiyor. Acaba kendi iç dünyamdaki fırtınaları dindirmek için mi yoksa güzel yazmışler desinler diye mi?
Kendi iç buhranlarımı aktarmak için mi?
Neden aşkla, şevkle yazı için çırpınıyorum?
Bunların bir nedeni olmalı...
Ben yazıda olmasam ne olacak?
Dünyada bir eksik mi olacak?
Dünya benden bihaber mi olacak?
Yazarlık için aday olmaya mı çalışıyorum?
Yooo bu olamaz....
Böylesine basitleşemem.
Oysa önce biz bir kulduk.
Yazıyı hak, adalet, sevgi, inanç, tevhid, iman için kullanmayacaksam niye yazıyorum.
Kalemimi duvara çarparım daha iyi...
Yazmak bir eylemdir.
Allah için bir eylem...

__________________
"Başarı bir varış yeri değildir, başarı bir yolculuktur, adım adım ilerlediğiniz bir yoldur." Zig Ziglar

Fatihsultan

ELLeRiNe sağlık

__________________
Mevlam neyler , neylerse güzel eyler...

sisterE

yazmayi güzel tarif etmissin dilek..
dur benim aklima da simdi bir "satir arasi" geldi...

yazmak da, konusmak da iki kutlu eylemdir, yeter ki hakkini bilelim verelim, yeter ki , söylenmeye deger sözümüz olsun...

__________________
Hayat yasandigi kadardir. Ötesi ya hatiralarda bir iz, ya da hayallerde bir umuttur.

Ninja_Kedi

Bismillah...

Bu bir düşünce yazısı değil "Yazmak" üzerine bir deneme yazısıdır.

Okumak,yazmaktan önemlidir.Zira yazmak,okumanın çocuğudur.

vesselam

sisterE

yazan biri zaten okumayi otomatikmen sevmezmi ki..bence öylede ...

__________________
Hayat yasandigi kadardir. Ötesi ya hatiralarda bir iz, ya da hayallerde bir umuttur.

serdar

Okumak,düşünmek nedir?
Herhangi bir sorumluluğu olmayan şeyler.
Düşündüğünü açıklamazsın,okuduğunda sende kaldı mı, tamam.
Peki ya yazmak,
Yazmak böyle mi?
Ne zor şeydir yazı yazmak.
Düşünürken her taraftan akın akın gelen kelimeler,cümleler, yazma eylemine dönüşmek üzereyken bir anda ortalıktan kayboluyor.
Sahibine ihanet ediyor.
Buldukların da senin düşündüklerini anlatmaktan aciz kalıyor.Düşünürken harika olarak nitelendirdiğin fikirlerin,yazıya dönüştüğünde anlaşılmaz saçma sapan şeyler haline gelebiliyor.
Bir de yazılan yazıyı okuyan kişinin algılaması yönünden değerlendirirsek...

Oooff of!
Ne zor şey bu yazı yazmak.
Allah yazı yazmak düşüncesinde olanların kalemlerine kuvvet versin.

__________________
Bütün işlerin sahibi yalnızca Allahtır.