hayal_gözlü

her şey yapılabilir
bir beyaz kağıtla
uçak örneğin uçurtma mesela
altına konulabilir
bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
sallanan bir masanın
veya şiir yazılabilir
süresi ötekilerden kısa
bir ömür üzerine.

bir beyaz kağıda
her şey yazılabilir
senin dışında
güzelliğine benzetme bulmak zor
sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
her şeyden
bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
belki tabiattadır çaresi
senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
ve benim
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok

uzun bir yoldan gelen
tedariksiz katıksız bir yolcuyum
yaralı yarasız sevdalardan geçtim
koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
her şeyi anlattım
olan olmayan acıtan sancıtan
bilsem ki sana varmak içindi
bütün mola sancıları
bütün stabilize arkadaşlıklar
daha hızlı koşardım
severadım gelirdim
gözlerinin mercan maviliğine

sana bakmak
suya bakmaktır
sana bakmak
bir mucizeyi anlamaktır

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem
yalnız kelepçeler sanıktır
ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz
sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır

bir tek söz kalır
dişlerimin arasından
ben sana gülüm derim
gülün ömrü uzamaya başlar

verdiğim bütün sözler
sende kalsın isterim
ben sana gülüm derim
gül sana benzediği için ölümsüz
yazdığım bütün şiirler
sana başlayan bir kitap için önsöz

sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
"sana bakmak
Allah’a inanmaktır"

YILMAZ ERDOĞAN

__________________
HEYBEMDE SANA BENZIYECEK KADAR GÜZEL BIR SEY YOK...//

ilbey

ellerine sağlik...
harika bir paylaşim...


bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok

__________________
men arefe nefse-hu feqad arefe rabbe-hu

Günbed-i Devvar

Paylaşım için çok teşekkürler...

e_mre

teşekkürler...

__________________
İlahi Ente Maksudi ve Rızake Madlubi...

hayal_gözlü

cok tsk ederim hepinize

__________________
HEYBEMDE SANA BENZIYECEK KADAR GÜZEL BIR SEY YOK...//

musabbinumeyr

her şey yapılabilir
bir beyaz kağıtla
uçak örneğin uçurtma mesela
altına konulabilir
bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
sallanan bir masanın
veya şiir yazılabilir
süresi ötekilerden kısa
bir ömür üzerine.

bir beyaz kağıda
her şey yazılabilir
senin dışında
güzelliğine benzetme bulmak zor
sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
her şeyden
bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
belki tabiattadır çaresi
senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
ve benim
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla


sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok


uzun bir yoldan gelen
tedariksiz katıksız bir yolcuyum
yaralı yarasız sevdalardan geçtim
koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
her şeyi anlattım
olan olmayan acıtan sancıtan
bilsem ki sana varmak içindi
bütün mola sancıları
bütün stabilize arkadaşlıklar
daha hızlı koşardım
severadım gelirdim
gözlerinin mercan maviliğine

sana bakmak
suya bakmaktır
sana bakmak
bir mucizeyi anlamaktır

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem
yalnız kelepçeler sanıktır
ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz
sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır

bir tek söz kalır
dişlerimin arasından
ben sana gülüm derim
gülün ömrü uzamaya başlar

verdiğim bütün sözler
sende kalsın isterim
ben sana gülüm derim
gül sana benzediği için güzel
yazdığım bütün şiirler
sana başlayan bir kitap için önsöz

sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
sana bakmak
Allah’a inanmaktır

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

dikab

Bende buraya Nazan Bekiroğlundan bir şey ekleyeyim o zaman

Züleyha'nın Aynaları

''... Züleyha Yusuf'a bir mektup yazmaya başlayınca Yusuf diye başladı, Yusuf diye bitirdi. Gördü ki, hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki, aşkın nâmesinde, ser-nâmeden öte kelam yok ve Züleyha'nın lügatında Yusuf'tan öte sözcük yok. Bil ki, kelamdan da öte sadece ah var, ah ki dünya onun üzerinde durur, gökkubbe onun hararetiyle döner...''

Yusuf'la ilk karşılaştığında Züleyha bembeyaz giysiler içindeydi.

Beyaz söylüyor önce Züleyha'yı.Henüz cennetten sürgün edilmemişliği, masumiyeti...Ama bir o kadar da bilmemeyi.Bilinçsizliğin emniyetini...Şunun şurasında zaten beyaz renk, renk bile değil ki...

* * *

Bir derin, bir karanlık, bir korkulu kuyu; karanlığı suyun, güzelliği Yusuf'un...

Züleyha'nın giysileri ateş kadar kırmızı, alev kadar ısrarlı, köz kadar yakıcı.Züleyha şimdi kırmızıya yüklenebilecek bütün anlamlar kadar günah ve bir o kadar da günaha çağrı.

* * *

Önce beyaz giydi Züleyha.Daha sonra kırmızı.En son siyahlar içindeydi Züleyha...Başlarken masumiyetti bilmemenin emniyetinde, bitirirken siyahın sükuneti bilmenin tecrübesinde...

Siyah artık beyaz kadar masum, kırmızı siyah kadar sakin.

Züleyha şimdi gül-i siyah, simsiyah

O kadar siyah

Ki aklanmış bir ölüm olsun.

''..işte bütün hikaye:Kim düştü kuyuya, Yusuf mu, Züleyha mı? Zindan kimin kaderi, Yusuf'un mu, yoksa Züleyha'nın mı?"

Nazan Bekiroğlu

musabbinumeyr

Allah razı olsun emeğinize sağlık. Karşı cevap olarak sonra bende Nazan Bekiroğlundan birşeyler yazacam inşallah. Teşekkürler paylaşım için

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Aslında kendisinden ayrıca bahsetmek gerekir ama ben şimdilik aşk nedir sorusuna verdiği cevabı aktarayım Nazan Bekiroğlu'nun. Belki sonra yazdıklarından paylaşırım...

"aşkın ezelden bir hatırlama, ezel tanışıyla bu dünyada karşılaşma olduğuna iman edeli ben, çok oluyor. ama aradan geçen süre içinde hatırlamaların da yanıltıcı olabileceğini öğrendim. çünkü buldum zannedip yanılmak var. bulup da tanımamak var. bulup da hatırlanmamak var. en acısı da ezel tanışıyla karşılaşıp onun tarafından hatırlanıp ama onu hatırlayamamak olmalı. ve evet, aşkın rengi karanlığa benziyor. en azından bu dünya yüzünde böyle. bir bedene ve birçok hayata hapsedilmiş aşk, özünden uzaklaşmak mecburiyetinde. o yüzden biraz evvel bahsettiğim savaş hali doğuyor. arazların bulanıklığı. neticede ortaya kusurlu bir aşk çıkıyor, elde kalan bu. cam ırmakta taş gemi ancak kusursuz bir aşkın zuhuru anında kazasız belasız yüzebilir ki o da bu dünyada imkansız. söylemiştim yontucunun taş gemisi de ancak kusursuz aşkı, yani tek tanrı aşkını bulduğu anda usul usul cam ırmağın üzerinde yüzmeye başladı. ne ırmak ne taş incinir böyle bir seyirde artık. "

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Züleyha, gecesinin güzelliğini sererken Yusuf'un gözlerinin önüne, Yusuf da insandı. istek, insanın zaafıydı. Ama: Rabbim, bana istememeyi isteyebilmeyi nasib et.

Her şeyin kalpte başlayıp kalpte bittiği mevsimde, her şeyin kalpteki rengine göre isim aldığı yerde Yusuf bu duasındaydı. Ve Yusuf biraz da bu dua ile, bu duayı edebilmiş olma yürekliliğiyle peygamberdi: Rabbim, bana istememeyi isteyebilmeyi nasib et.

Değil mi ki ilk bakışta Züleyha Yusuf'a ötelerden gelen bir ses, bir cennet çiçeği gibi, susuzluğunun farkında bile olmayan çöl toprağına inen bir yağmur defteri.

Züleyha sılaya davet, ilk bakışta.

Çünkü nefis sonsuzluğu vaad ederek yanıltıyor,

Şeytan; hayrı hayr, şerri şer göremeyeni, eşyanın hakikatine
inemeyeni,
ilk bakışta mavera
ile kandırıyor.

Vaad: Ezel sevinci, ebed muştusu,
vera, ilk bakışta.
Züleyha: Ezel, ebed, mavera, ilk bakışta.
Yasak bahçe, memnu meyve, zehirli sarmaşık aşeka: Züleyha son bakışta.
Üstelik Züleyha isteyici
Üstelik "Rabbinden bir işaret görmeseydi Yusuf da onu isteyecekti".
Yusuf'un içinde işaretin gerçekleştirici gücü, Yusuf içinde istememeyi isteyebileceği işareti gördü.

Yüzünü gök katlarına çevirdi de, Rabbim, dedi, kuyunun karanlığında beni yalnız bırakmayan,
karanlığın ve derinliğin korkusunu bir anda aydınlığa, ümitsizliğimi bir anda muştuya çeviren o zaman,
hâlâ koruman altında değil miyim,
suç mu yazdın yoksa alnımdaki yazıya?

Bütün insanlarla birlikte benim de içimde taşıdığım, gizli ya da aşikar olan o meyil,
şimdi daha derin bir kuyuda değil miyim,
ki insan değil miyim?

Sen tutmazsan elimden şüphesiz meyledenlerden olurum.
Düştüğüm kuyudan daha derin ve karanlık bir kuyu değil mi güzeller güzeli Züleyha? Tut elimden yoksa boş yere mi göründü o rüya bana?

Rabbim, dedi, Yusuf, sen bana, kendi isteğimin dışında şu iklimde ve şu odada bulunduğum şu anda, Züleyha'yı istememeyi isteyebilmeyi nasib et. Katından bir esirgeme ver. Değil mi ki isteğe yaklaşınca, istememeyi istemek artık imkansızlaşır. Bu yüzden değil mi Rabbim, senden gelen yasaklar "yapma" ile değil "yaklaşma" emri ile başlar. Yaklaşırsam eğer şu içimdeki doğal olan akışla Züleyha'nın ırmağına, yaklaştıktan sonra "yapmam" diyemem. Üstelik yaklaşırsam eğer yapmamayı da artık dua edemem. Daha kolay olan "yapma" değil "yaklaşma".

Öyleyse aslolan: "Yaklaşma". Öyleyse Rabbim, insan yaratılmışlığımın sorumluluğuyla en fazla baş başa kaldığım şu anda, şu odada, sen bana istememeyi isteyebilmeyi nasib et. Beni, insan yaratılmışlığımın en doğal akışını kendine ait olmayandan sakındıracak güçle insan et.

Rabbim, diye, devam etti Yusuf duasına. istemeyi istemek kadar, istememeyi istemek de zor. Biliyorum ki katından bir koruma dökülmezse varlığıma, nefsimin altından kalkamam. Son hızla aşağı doğru ilerleyen bir teknenin içinde yukarı doğru koşarak Bahr-i Umman'ı aşamam. Benim tedbirim senin takdirinden küçüktür.
Böyle dua edince Yusuf, ona Rabbinden bir işaret geldi. Her şeyin kalpte başlayıp kalpte bittiği mevsimde, her şeyin kalpteki rengine göre isim aldığı yerde. Masun ve masum olan Yusuf bu duayı etmiş olabilme yürekliliğiyle peygamberdi. Ve o iffet demekti.

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Adı koyulmamış hiçbir şeyin gerçek anlamda var olduğuna ikna olamayan bir kalbin sahibiydim ben. Hayata kelimelerle hükmeden biriydim ben.Var olanla yok olan arasında fark bir isim. Onunla başlayan hayatımı, onun ismini bilmekle başlamak istedim.

Varlığına dair, nefti gölgeli bir tütsü-buhur dükkanında, bana gösterdiklerinin dışında, hiçbir bilgiye sahip değilken sevmiştim onu. Başka bir şeyi değil, ateşe düşeceği ana kadar hiçbir şeyi merak etmeyerek sevmeyi bilen kalbimin bütün sükûnetiyle sadece onun ismini merak ettim ben.



Gülün önce ilahi muhayyilede adının koyulduğunu, manasının sonradan yaratıldığını, bu dünyadaki suretinin ise en sonra geldiğini kavradığında imanı tamamlanan biriydim ben. Bunun başka yolunun olmadığını aklıma ancak böyle kabul ettirebilmiştim ben .Kolay olmamıştı ama yolculuğun suretten manaya doğru olduğunu öğrenmiştim ben.
(sy.27)

Böyle zamanlarda sıkışan ruh belli ki ne ileri ne geri gidebilince, ya düşer ya yükselirdi. Belli ki böyle zamanlarda aşk, sırtından kanlı bir gömleği sıyırıp da atar gibi gözden çıkararak geçmişi, ileri doğru yürümekti. Aşkın kalbe indiği makama doğru yükselmekti. Böyle zamanlarda aşık, kendisine görüntü veren sevgilinin aşkıyla mutlak olanın aşkı arasında bir bağlantı kurunca, Sevgilinin ismiyle O'nun ismi arasındaki binlerce ismi yol, durak, menzil, aşmayı başarınca.

Belli ki bu yükselmeyi başaran âşıkın gönlüne; muazzam yangınlardan sonra başlayan bir yağmur, lanetlenmiş kavimleri yok eden ve dinmek bilmeyen rüzgarları kesen bir yağmur, denizin yüzünden gökyüzünün katlarına yükselen şiddetli hortumları bölen bir yağmur gibi, serinlik ve selamet dökülüverirdi. Ama ben, bu kemter kul.Yapamadım. Eşiğin bir adı da acıydı, aşamadım. Ödünç aldığı ışığın safiyetini kaybedince kayboldu aşkımın masumiyeti. Keşke aşkı saf olmayana da rıza olarak tanımlasaydım.
(sy.176)

Aklımla kalbimin, hâlimle sözümün, teslimiyetimle ve vehmimin arasında kaldım ben. Aklımı gösteren ismimle aşkımı gösteren ateş arasına düştüm, o uçurumda yittim ben. Aynı anda iki şey olunamadığı için aşkın saltanatında, o uçurumda yitirdim ben.
(sy.209)

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Işıklarla oynuyorum karanlıklara kalarak
Gözlerimi açtığımda bana bakıyorsun ağlayarak
Gecelere bilmece çözümsüz bu kördüğüm
Bir yanım sensizlikse öte yanımda ölüm
Benim gözlerimle bana bakan yabancı gibi
Yalnızlık diye diye aynalarda gördüğüm
Yıllara yollara adını sevdalara yazsam
Uçan kuşlara önümü düşlere sorsam
Silinmiyor silinmiyor hüzünlerim
Seni seviyorum seni
Ağlasam gizli gizli göz yaşlarım sana değilmiş gibi
Beklesem zamansız, dünsüz ve yarınsız gelmeyişini
Silinmiyor silinmiyor hüzünlerim
Seni seviyorum seni

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Son yaprağı düştü güzün
İçimin buruk çığlığı artık yüzün
Ve Aşk bazen bir düş yarası
Ne çok tanıdık bildik bu hüzün
İstersen yağmurlardan anlamlar çıkar kendince
İstersen dayanırsan ben susayım sen dinle

Yorgun uykunun rüyası yetmez
Beni sen öldür bu gece
Bu sancı bitmez
Aşka yazılan en yalan gerçek
Aşk eskir eskiye dönmez
Gidiyorum umudum yok
Düşlerim yaz gerçekler soğuk
Sensiz elbette ölmem
Ama inan kalbim kekeler
Bir sokak köpeği gibi yitik bakar gözlerim
Göz yaşlarım seni heceler

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Ne konuşuyor bu insanlar

Ne kadar uzak kelimeler anlamdan

Aynama bir yabancı sızmış

Bakıyor bana uzaktan

Sensizlikten kalan en acı gerçeğim hiçliğim

Ucuz basit ve sıradan

Pazara çıkmış gibi sanki ipliğim


Bir uçurumun en ucundayım

O kadar yokum ki görmüyorlar

Kalbim susmuşlar yeri

Kuşlar korkup kaçmıyorlar


Hayat beni unutsa da sen beni unutma

Adımı unutacak kadar kaybettim kendimi

Olsun

Beni unutma… beni unutma

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

bekup

Alev alev yanıyorum
Buzlarım çözülüyor aşka
Gardım düşüyor tutamıyorum
Korkuyorum bakışların çarpınca bana....

FD'nin en güzel şarkısından en güzel dizeler...

musabbinumeyr

Alev alev yandığım doğru
Küllerinden doğar mıyım sana doğru
Kendimi arıyorken olmaktan korktuğum Yerdeyim
Sendeyim
Al beni
Ne
Yaparsan
Yap..

O şarkının bütününü almak lazım :))

Şairane bir edayla yazıyor şarkılarını bu yüzden kendi adıma söylüyorum vazgeçmek çok zor oluyor.

Ama çok sevmeme rağmen benim şarkım Alev alev değil

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

bekup

Hangisiymiş bakıyım senin şarkın?
Ben Alev Alev'i tek geçerim:)

musabbinumeyr

Nadas


Otlarım yanar
Sensizlik nadasında toprağım;
Birazcık dinlensin, büyüsün yeşersin...
gel-me-yişin..

Hiç bir şey diyen bir cümlenin
Ortasına terkedilmiş bir kelimeyim;
Öznesiz.. Zamansız.. Zarfsız... Mektupsuz... Adressiz...

Dört yanım hasret
Unutulmuş bir ada gibiyim;
Açıklarımda batmış yüz binlerce gemi
Limanım yorgun yastan...

Seni arar durur bir körebeyim
Çık ortaya nolur, yaralarım iyileşsin
Çok zaman geçti... çok zaman geçti,
Haber vermeden gelme, zor olur;
Ürker tenhalığım, kıskanır ağlar belki
Ama ben ağlayamazsam gücenme n'olur;
Gözlerim bitti,
Gözlerim...
Bitti.

Dünden beri düşündüm hangisi benim şarkı diye son 3'e kadar inebildim. Biri bu Nadas, diğeri Cumartesi, öbürüde İçimden Şehirler Geçiyor. Daha fazla indiremiyorum :))

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

bekup

Seni böyle zorlayacağımı bilseydim, sormazdım:))
Ama güzel seçimler:))

musabbinumeyr

İskender Pala hayranı olarak katılmamak elde değil :))

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

ACI

Yaşamak uğruna
ölmek bu olsa gerek
Sevmek uğruna
acı çekmek bu olsa gerek
Hayat uğruna
savaşmak bu olsa gerek
Peki ya senin uğruna
Üzülmek niye?

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

serra

iskender pala hayranı olarak bencede çırak kalır ama yinede Nazan Bekiroğlu da süper...

musabbinumeyr

İşsiz Şiir

bu imkansızlıklar
bu yaralar
hepsi,
hepsi insan işi

sevda diye bağıran yüzün,
bir kitabın en sır satırını
okuyan sesin,
beni bana düşman eden,
ağlamaklı gecelerimin
tek temsilcisi
ve hiçbir yerde şubesi
olmayan yüzün
yani baştan ayağa sen...

bu bakışlar
bu bakır tadı
hepsi,
hepsi insan işi
ve insanın insana ettiği
en yalan yemin: Aşk!
hepsi,
hepsi insan işi...

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...

musabbinumeyr

Gülüşün

gülüşünde bir mana var
saklayamazsın
sarılışında ne düşler
ne düşükler
sakınamazsın

aynı yolları,
kimsesiz mekanları
birlikte özleme hasreti...
yalnızlığımın dert ortağı gastrit...

gülüşünde bir mana var
saklayamazsın

bütün iç savaşlarda
rehin alındı bu yürek
kandıramazsın

hangi çekilişin
büyük ikramiyesi bu,
en uzak sevmelerin
yeni yetme utancı
lakin aşk
biraz da utanmaktır yaşamaktan...
sakınamazsın...
yeni yetmelik işine gelince
o zaten hepimizin gizli öznesi
Türkçe'de var
bazı dillerde yok

gülüşünde bir mana var
saklayamazsın
kime niyet kime felaket bu aşk
anlayamazsın

ödümüz patlıyor acı çekmekten
oysa
biraz da acıdır
aşkın mayası...
kaçınamazsın...

gülüşündeki manayı saklayamazsın
tutunacak verimiz yok
resmi tutanaklarda

gülüşünde bin yıllık hasret var
saklayamazsın
.........................................

bu yazık karşılaşmanın
alnımıza çakılıyor anafikri :

aşka cesaretimiz yoksa
başka zaman görüşürüz!

__________________
Ağlayarak uyumuş yağmur olmuşum rüyamda bana hasret bi çöl için...