elmnightmare

Dört tane kelebek bir gün bir ateş görmüşler. Bunun nasıl bir şey
olduğunu öğrenmek istemişler. Birinci kelebek ateşe biraz yaklaşmış
ve üzerinin aydınlandığını görmüş. Arkadaşlarının yanına gelmiş ve:

-Bu ateş aydınlatıcı bir şey!, demiş...

İkinci kelebek bununla yetinmeyerek daha fazla şey öğrenmek istemiş.
Biraz daha yaklaşmış ve ısındığını hissetmiş… Demiş ki:

-Aynı zamanda bu ateş ısıtıcı bir şey!

Üçüncü kelebek bununla da yetinmemiş, Biraz daha, biraz daha
yaklaşmış. Bir anda ateşin kanatlarını yaladığını hissetmiş ve yanmış
kanatlarıyla geri dönmüş… Şöyle demiş:

-Ve bu ateş yakıcı bir şey!

Sonuncu kelebek daha da çok şey öðğrenmek istiyormuş. Biraz yaklaşmış,
aydınlandığını görmüş. Biraz yaklaşmış, ısındığını hissetmiş. Biraz
daha yaklaşmış, ateş kanatlarını kavurmuş.

ve biraz daha yaklaştıktan sonra tamamen yanan kelebek "poff !" diye
ortadan kayboluvermiş...

Ateşin gerçekten ne olduğunu belki bir tek o öğrenmiş ama geri dönüp söyleyememiş…



Çünkü o kaybolmuş ateş içinde ve bir şeyi, ancak içinde kaybolan bilebilirmiş!

Aşk Olsun...

__________________

grunburg

amin!

elmnightmare

Ateşin içine düşünce yandığını hissedebiliyorsun.
AŞkı HAkikiye ulaşan acep nasıl yanar...
Yandığı zaman da bize nasıl anlatabilir ki...
Aşktan ölmüş hiç olmuş...
Gözü başka şeyi görmüyor ki..
Ondan başkasını görmeyen göz seni beni mi görür...
Allah yandırtmaya görsün...
Şimdi anlıyorum Mevlanayı Mecnun'u....

__________________

ALone_woLF_Wolkan

Valla gerçekten bişiyi öğrenmek için onda kaybolmak lazım.onu yaşamak lazım.yüreğinde içinde hissetmek lazım kardeşler...
selametle

__________________
* Sen gökyüzünde doğan güneş, ben yollarda çilekeş.