toprak_21

VAR EDENİN ADIYLA

Aşk , görme engelli bir çoşku ,görmezlikten kaynaklanan bir bağdır. Oysa sevgi bilinçlice bir bağ ; apaçık , duru bir görmenin sonucudur. Aşk ,genellikle içgüdüden su içer , içgüdüden kaynaklanmayan bütün olgular değersizdir. Oysa sevgi ruhun içinden doğar , bir ruhun yükselebileceği bütün yerlere sevgi de onunla birlikte doruğa tırmanır.

Aşk , gönüllerin genelinde benzer biçimler ve renklerde gözlenmekte olup , ortak nitelik ,durum ve görünüm taşır. Oysa sevgi her ruhta kendine özgü bir albeni taşır. Ruhun kendisinden rengini alır . Ruhlar da içgüdülerin tersine kendilerine özgü ayrı ayrı renk tırmanış , boyut , tat ve kokular taşıdığından ; ruhların sayısınca sevgiler olduğu söylenebilir.

Aşk , kimlikle ilişkilz değildir. Dönemlerinin ve yılların ilerleyişinden etkilenir. Oysa sevgi ;yaş zaman ve kişiliğin ötesinde yaşar. Onun yüksek yuvasına günün , çağın eli yetişmez.


Aşk her renkte , her düzeyde , somut güzellikle gizli-açık bağlantılıdır. Schopenhauer'in diyişiyle :'' Sevgilinizin yaşına bir yirmi yıl daha ekleyin de onun duygularınızda bıraktığı doğrudan etkileri gözlemleyin. ''

Oysa sevgi ruhun içine öyle bir dalgınlıkla dalar , ruhun güzelliklerine öyle tutulup kendinden geçer , somut güzellikleri bambaşka bir biçimde görür. Aşk ; tufan , dalga , coşkuhindi niteliklidir. Oysa sevgi durgun , dayanaklı ağırbaşlı arılıkla dolup taşar bir durumdadır.

Aşk uzaklık ve yakınlığa göre değişir. Uzaklık uzun sürecek olursa azalır. İlişki sürecek olursa değerini yitirir. Ancak korku , umut sarsıntı ve acı çekmenin yanısıra görüşüm -uzaklaşım'la diri , güçlü kalabilir. Oysa sevgi bu durumları bilmez . Dünyası başka bir dünyadır.


Aşk , bir yönlü bir çoşkudur. Sevgilinin kim olduğunu düşünmez '' Öznel bir özcoşku'' dur.İşte bu yüzden hep yanlışlık yapar. Seçiminde hızla sürçer . Ya da hep bir yönlü kalır. Yine de yer yer benzeşmeyen iki yabancının arasında bir aşk kıvılcımlanır , olay karanlıklar içinde geçip birbirlerini görmedikleri için ancak yıldırım düşüşünden sonra onun ışında birbirlrini görürler. İşte burada aşk'ın kıvılcımlanışından sonra seven ve sevilen birbirlerinin yüzlerine bakınca birbirlerini tanımadıklarını anlarlarlar.

Oysa sevgi aydınlıkta kök salar . Işığın gölgesinde yeşerir , büyür . İşte bu yüzden hep tanışıklıktan sonra ortaya çıkar . Gerçekte , başlangıçta iki ruh birbirinin yüzünde tanıma çizgilerini okur. .'' Biz oluşları ise '' tanışım'' dan sonra olur , iki ruh , iki kişi değil -bir anda iki kişinin gerektirimler sonucunda biz olam duygusunu taşımaları olasıdır. Bu durum ise öyle duyarlı öyle ucucudur ; duyumun ve anlayışın eli altından kolayca kaçabilmektedir.

Aşk , çılgınlıktır. Çılgınlık ise '' anlayış '' ile '' düşünüş '' bozulmuşluk ün ve yıpranmışlığından başka bir şey değildir. Oysa sevgi tırmanışın dooruğunda beyin ötesini aşar ; anlamayı ve düşünmeyi de yerden çekip , doğuşun yüksek doruğuna götürür.

Aşk , sevgilide içinin çektiği güzellikleri yaratır. Oysa sevgi içinin çektiği güzellikleri sevgilide görür , bulur.

Aşk , büyük güçlü bir kandırmacadır . Oysa sevgi sonsuz salt , dostdoğru , içten bir doğruluktur.

Aşk, denizin içinde boğulmaktır. Oyasa sevgi , denizin içinde yüzmektir.

Aşk , görme duyumuzu alır . Oysa sevgi ,verir.

Aşk , kabadır , şiddetlidir. Bununla birlikte dayanıksız , güvensizdir. Oysa sevgi tatlıdır , yumuşaktır. bunun yanısıra dayanıklı , güven içindedir.

Aşk , hep kuşkuyla bulunur . oysa sevgi başatan başa keskin inançlıdır. Kuşkuya yer vermez Aşk'tan içtikçe kanarız ,sevgiden içtikçe susarız . Aşk korundukça eskir . Oysa sevgi yenilenir.

Aşk , sevenin içinde var olan bir güçtür. Kendisini sevgiliye çeker . Oysa sevgi sevilenede var olan bir albenidir. Seveni sevilene götürür. Aşk sevgiliye egemenliktir. Oysa sevgi sevilende yok olma susuzluğudur.

Aşk tat aramaktır. Oysa sevgi sığınak aramaktır. Aşk , aç bir düşkünün yemek yiyişidir . Oysa sevgi '' yabancı bir ülkede dildaş bulmaktır. ''

__________________
Belledikleri kalıpların dışında konuşulduğunda ırzına geçildiğini sananlarda vardır. (Bilge KARASU)